Voetbal op de Olympische Zomerspelen 1912

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gehouden in Stockholm
Jaar 1912
Data 29 juni t/m 5 juli
Sport Voetbal
Accommodatie(s) Olympisch Stadion,
Råsunda Idrottsplats,
Tranebergs Idrottsplats
Deelnemers 163 atleten uit 11 landen
Evenementen 1
Medailles
Mannen
Goud  Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Zilver  Vlag van Denemarken Denemarken
Brons  Vlag van Nederland Nederland
Vorige: 1908     Volgende: 1920
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen

Voetbal is een van de sporten die beoefend werden tijdens de Olympische Zomerspelen 1912 in Stockholm.

Veertien teams hadden zich ingeschreven voor dit toernooi. België (voor de loting) en Frankrijk (dat had geloot tegen Noorwegen) trokken zich terug, de inschrijving van Bohemen werd geweigerd. Oorspronkelijk had ieder deelnemend land het recht maximaal vier teams in te schrijven, maar de FIFA sprak de wens uit dat ieder land slechts één team zou inschrijven. De regel was voornamelijk bedoeld om Engeland, Schotland, Ierland en Wales de kans te geven ieder met een eigen team te laten deelnemen. Groot-Brittannië schreef echter één team in, Duitsland, Hongarije en Noorwegen schreven ieder wel elk twee teams in. Later besloot de FIFA dat ieder land toch slechts één team mocht inschrijven.

Naast de gouden medaille werd aan het winnende team de in 1908 door de Engelse voetbalbond beschikbaar gestelde wisselbeker uitgereikt.

Hoofdtoernooi[bewerken | brontekst bewerken]

Het Nederlands olympisch elftal.

Eerste ronde[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
29 juni Vlag van Italië Italië 2 – 3
(n.v.)
Vlag van Finland Finland
Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 5 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Zweden Zweden 3 – 4
(n.v.)
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Frankrijk Frankrijk (t.z.t.) w.o. Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië vrij
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Denemarken Denemarken

Frankrijk trok zich terug.

Kwartfinales[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
30 juni Vlag van Rusland Rusland 1 – 2 Vlag van Finland Finland
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 7 – 0 Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Nederland Nederland 3 – 1 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Denemarken Denemarken 7 – 0 Vlag van Noorwegen Noorwegen

Halve finales[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
2 juli Vlag van Nederland Nederland 1 – 4 Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië 4 – 0 Vlag van Finland Finland

Bronzen finale[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
4 juli Vlag van Nederland Nederland 9 – 0 Vlag van Finland Finland

Finale[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
4 juli Vlag van Denemarken Denemarken 2 – 4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië

Scheidsrechter was Christiaan Groothoff.

Troosttoernooi[bewerken | brontekst bewerken]

Het troosttoernooi, voor teams die de halve finales niet hadden gehaald, maakte deel uit van het officiële Olympisch programma.

Eerste ronde[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
1 juli Vlag van Duitsland Duitsland 16 – 0 Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Zweden Zweden 0 – 1 Vlag van Italië Italië
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 1 – 0 Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Hongarije Hongarije vrij

Tweede ronde[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
3 juli Vlag van Italië Italië 1 – 5 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 3 Vlag van Hongarije Hongarije

Troostfinale[bewerken | brontekst bewerken]

datum land land
5 juli Vlag van Hongarije Hongarije 3 – 0 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk

Eindrangschikking[bewerken | brontekst bewerken]

rang land
Goud Vlag van het Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Zilver Vlag van Denemarken Denemarken
Brons Vlag van Nederland Nederland
4 Vlag van Finland Finland

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]