Volksabdij Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Volksabdij Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen

De Volksabdij Onze-Lieve-Vrouw ter Duinen is een gebouwencomplex uit 1941 dat zich bevindt aan de Onze-Lieve-Vrouw ter Duinenstraat 199 te Ossendrecht.

Het initiatief tot de oprichting ervan werd genomen in 1936 door kapelaan Floor van Putte. Het begon als een werkkamp voor werkloze jongeren uit de omgeving. In 1941 werd het gebouw geopend.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog fungeerde de Volksabdij als noodziekenhuis, maar later werd ze door de bezetter gevorderd. Na de bevrijding werd de abdij bewoond door de Broeders van Huijbergen. Deze verbleven er tot 2001.

Direct na de bevrijding werd de Volksabdij gebruikt om onderwijs te geven aan kinderen van collaborateurs, zoals NSB'ers, waarvan de ouders gevangen zaten. Aldus ontstond er in 1947 een ambachtsschool met internaat, die zich al snel ontwikkelde tot een reguliere school. Het internaat werd in 1982 opgeheven, maar de school bleef. Bovendien werd er een bezinningscentrum opgericht.

Vanaf 1990 werden op het terrein van de Volksabdij voorzieningen gecreëerd waar onder toezicht geplaatste jongeren zich konden voorbereiden op terugkeer in de maatschappij. Dit project is in 1990 gestart onder de naam "Den Engh" en is in 2010 doorgegaan onder de naam Almata.

Op de binnenplaats van de Volksabdij bevindt zich een beeld van Omer Gielliet, vervaardigd uit een 200-jarige beuk, dat de oermoeder Maria en de oervader Franciscus voorstelt. Het beeld is in 2002 onthuld en herinnert aan het werk dat de broeders hebben gedaan voor de volksjongens uit de omgeving.

Sinds 1986 is het bezinningscentrum geleidelijk aan veranderd in een conferentiecentrum met hotelkamers en een restaurant. In 2012 is de Volksabdij aangewezen als gemeentelijk monument. Sinds 2013 heeft de Volksabdij drie eigen ambachtelijke speciaalbieren ontwikkeld.[1]

Externe bron[bewerken]