Voormalig universiteitsgebouw Werktuigbouwkunde (Delft)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Museumhof
Het gebouw vanaf de Nieuwelaan
Het gebouw vanaf de Nieuwelaan
Locatie Ezelsveldlaan 63-121/ Nieuwelaan 114-176
Delft
Oorspr. functie Universiteitsgebouw voor faculteit Werktuigbouwkunde
Huidig gebruik Appartementencomplex
Bouw gereed 1911
Verbouwing jaren negentig van 20e eeuw
Bouwstijl Neo-Renaissance
Monumentstatus rijksmonument
Monumentnummer 525264
Architect J.A.W. Vrijman
Lijst van rijksmonumenten in Delft
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Het Museumhof is een appartementencomplex in Delft. Het complex is een voormalig universiteitsgebouw van de TU Delft en een rijksmonument.

Geschiedenis[bewerken]

Het gebouw werd gebouwd voor de faculteit Werktuigbouwkunde en was gereed in 1911, naar ontwerp van rijksbouwmeester J.A.W. Vrijman. Het gebouw bevatte onder meer collegezalen, de kabinetten van hoogleraren en assistenten en de bibliotheek. In 1921 werd de westelijke vleugel uitgebreid met een vierde verdieping en werd een hulpgebouw voor aero- en hydrodynamica opgetrokken. In 1942 werd op de middenvleugel een vierde verdieping toegevoegd. In de tweede helft van de jaren vijftig verhuisde de afdeling naar een nieuw gebouw aan de Mekelweg.

In de jaren negentig van de twintigste eeuw is het universiteitsgebouw verbouwd tot appartementencomplex. Hierbij heeft het hoofdvolume wijzigingen ondergaan.

Omschrijving[bewerken]

Het universiteitsgebouw is opgetrokken vanuit een samengestelde plattegrond, die zich laat lezen als een E, waarvan de rug aan de Nieuwelaan ligt en waarvan de oostelijke poot ook E-vormig is. Aan de westelijk poot bevindt zich op de noordoosthoek een torenvolume. Over de lengte van de gevel aan de westzijde bevindt zich een serre.

Waardering[bewerken]

Het voormalige universiteitsgebouw van Werktuigbouwkunde aan de Nieuwelaan uit 1905-1911 van architect Vrijman is van algemeen belang vanwege de cultuur- en architectuurhistorische waarde - als historisch-functioneel onderdeel van het complex Werktuigbouwkunde van de Technische Universiteit, als voorbeeld van de Neo-Renaissance, vanwege de plaats die het inneemt in het oeuvre van Vrijman en vanwege de hoofdvorm, het materiaalgebruik en de detaillering en de redelijke mate van gaafheid daarvan. Het heeft stedenbouwkundige waarde vanwege de beeldbepalende ligging aan de Nieuwelaan en de Ezelsveldlaan en de ruimtelijk-functionele en visuele relatie met de omringende bebouwing, zowel van het complex als de overige voormalige gebouwen van de Technische Universiteit.

Externe link[bewerken]

Zie ook[bewerken]