Vreugdevuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Landschap met vreugdevuur, Paul Gauguin (1892)
Krakelingen en Tonnekesbrand in Geraardsbergen (België): een stropop wordt verbrand om de winter te verjagen en de nieuwe lente te verwelkomen
De traditionele verbranding van een heks bij het Sankt Hans aften (een midzomerfeest) in Denemarken

Een vreugdevuur is een groots door mensen opgebouwd en gecontroleerd vuur om iets te vieren.

Na bijvoorbeeld vastentijd, oorlogstijd of bij de afsluiting van het jaar[1] is het soms gebruikelijk om een groot vreugdevuur aan te steken. In zo'n vuur wordt symbolisch het (moeizame) verleden verbrand en achter zich gelaten. Soms wordt hiervoor als symbool een (stro)pop gebruikt. Vaak wordt er in een cirkel om het vuur gedanst en gefeest.

Voorbereiding[bewerken]

Voor het vuur worden meestal oude en kapotte spullen (als symbool voor het verleden) verzameld, soms aangevuld met complete bomen (zoals bij een kerstboomverbranding of bijvoorbeeld voor het paasvuur).

Voorbeelden[bewerken]

Verspreiding van het Funkenfeuer (rood) en vreugdevuren op 1 mei
Het Funkenfeuer in Oostenrijk: een pop van een heks wordt verbrand
Een brandend kruis tijdens het Buergbrennen in Luxemburg
Een brandende haas tijdens imbolc
Das Winterverbrennen (De verbranding van de winter), 1863

Het christendom probeerde deze heidense gebruiken te stoppen, maar dit lukte niet. Op sommige plaatsen werd het gebruik dan ook overgenomen en het heidense element werd vervangen door een kruis.

Afbeeldingen[bewerken]

Springen over het vuur[bewerken]

Op vele plaatsen wordt (of werd) er gesprongen over het vuur.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Brandstapel van 30.000 paletten vormt grootste vreugdevuur", deredactie.be, 1 januari 2015. Geraadpleegd op 4 juli 2015.