WGC - Matchplay 2014
| WGC - Matchplay | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Officiële naam | WGC-Accenture Match Play Championship | ||||||
| Jaar | 2014 | ||||||
| Plaats |  Marana, Arizona | ||||||
| Golfbaan | The Golf Club at Dove Mountain | ||||||
| Par | 72 | ||||||
| Lengte | 7124 m | ||||||
| Tour(s) | Europese PGA Tour Amerikaanse PGA Tour Japan Golf Tour | ||||||
| Datum | 19-23 februari | ||||||
| Prijzengeld | $ 8.750.000 | ||||||
| Titelhouder | Matt Kuchar | ||||||
| Winnaar |  Jason Day | ||||||
| |||||||
| |||||||
Het WGC - Matchplay 2014 was een golftoernooi van de World Golf Championships en maakte deel uit van de Amerikaanse PGA Tour, de Europese PGA Tour en de Japan Golf Tour. Het toernooi liep van 16 tot en met 23 februari 2014 en werd gespeeld op de Saguaro- en Tortolita-baan van de The Golf Club at Dove Mountain. Titelverdediger was Matt Kuchar en het totale prijzengeld was $ 9.000.000. Eindwinnaar van deze editie was Jason Day.
Verslag
[bewerken | brontekst bewerken]De top-64 van de wereldranglijst mocht meedoen. Daarvan waren er 33 actief op de Europese PGA Tour. Tiger Woods (winnaar 2003, 2004 en 2008), Adam Scott en Phil Mickelson, resp. nummer 1, 2 en 4, hebben afgezegd, waardoor Richard Sterne, Scott Piercy en Aphibarnrat Kiradech, de nummers 65, 66 en 67, mochten meedoen. Er namen ook vijf voormalige winnaars deel.
Er deden zeven rookies mee: Aphibarnrat Kiradech, Jonas Blixt, Graham Delaet, Victor Dubuisson, Joost Luiten, Hideki Matsuyama en Jordan Spieth, die inmiddels nummer 12 op de wereldranglijst was geworden. Voor Dubuisson was het de eerste deelname aan een WGC-toernooi.
Ernie Els, die vaak de beste matchplay-speler ter wereld wordt genoemd en zeven keer het WK Matchplay won, won twee keer een WGC toernooi, maar nog niet deze matchplay.
Ronde 1: 64 spelers
[bewerken | brontekst bewerken]
.svg){kind=small}
Ronde 2: 32 spelers
[bewerken | brontekst bewerken]Van de 27 Amerikanen bleven nog 14 spelers over. Alle vijf Zuid-Afrikanen stootten door, en alle drie Zweden. Van de vier Spanjaarden is alleen Sergio García door. Joost Luiten verloor op de laatste hole. Vier partijen waren na 18 holes nog niet beslist, Jason Day en Billy Horschel moesten zelfs 22 holes spelen.
|
Groep Bobby Jones
Groep Ben Hogan
|
Groep Gary Player
Groep Sam Snead
|
Ronde 3: 16 spelers
[bewerken | brontekst bewerken]|
Groep Bobby Jones
Groep Ben Hogan
|
Groep Gary Player
Groep Sam Snead
|
Ronde 4: 8 spelers
[bewerken | brontekst bewerken]|
Groep Bobby Jones
Groep Ben Hogan
|
Groep Gary Player
Groep Sam Snead
|
Ronde 4: halve finale
[bewerken | brontekst bewerken]Zondagochtend wordt de halve finale gespeeld en zondagmiddag worden de troostfinale gespeeld om de 3de en 4de plaats en de finale.
|
|
Ronde 5: troostfinale en finale
[bewerken | brontekst bewerken]De finale begon met twee bogeys voor Dubuisson, terwijl Jason Day met twee birdies begon. Dubuisson keek daarna tot hole 18 tegen een achterstand aan. Daarna stonden ze gelijk. Pas op de 23ste hole viel de beslissing, Jason Day won toch. Het was zijn eerste overwinning sinds hij in 2010 de Byron Nelson Classic won. Hij werd nummer 4 op de wereldranglijst.
|
Troostfinale
|
Finale
|
Spelers
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
|
|
· 
· 
