Waarnemer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Waarnemer is een begrip met ten minste twee betekenissen.

Observator[bewerken | brontekst bewerken]

Een persoon die door middel van een of meerdere zintuigen en eventueel met behulp van hulpmiddelen iets opmerkt is een waarnemer.

Kennis[bewerken | brontekst bewerken]

Een observatie kan zowel een spontane als een doelbewust nagestreefde (of teleologische) waarneming zijn. Het resultaat ervan - de verworven kennis - is niet noodzakelijk objectieve kennis. Volgens de theoretici van de cybernetica van de tweede orde (second-order cybernetics) beïnvloedt de waarnemer steeds de waarneming zodat de verworven kennis per definitie een subjectieve inslag heeft.

Krijgsmacht[bewerken | brontekst bewerken]

Een militaire waarnemer zorgt voor het plannen en aanvragen van vuursteun. Met het ontstaan van krombaanvuur kon de artillerie het einde van de kogelbaan niet meer zelf waarnemen. De waarnemer biedt hier uitkomst. Zij vormen de 'ogen' van de artillerie. Niet alleen voor het gebruik van HE-granten, ook licht- en rookgranaten gebeurt middels de waarnemer. Bij de landmacht zijn de waarnemers afkomstig van het wapen der artillerie en geplaatst bij pantserinfanteriebataljons, luchtmobiele infanteriebataljons en tankbataljons.

Vervanger[bewerken | brontekst bewerken]

Een waarnemer kan ook een tijdelijke vervanger zijn. Deze term is gebruikelijk in de medische sector, bijvoorbeeld bij een waarnemend huisarts of waarnemend verloskundige.[1][2]

Ook spreekt men van een waarnemend burgemeester. Dit beperkt zich niet tot gevallen waarbij de oude burgemeester terug kan komen, het kan ook zijn dat die overleden of definitief vertrokken is, maar dat nog geen nieuwe gewone burgemeester benoemd wordt omdat die nog niet gevonden is of omdat men daarmee wil wachten, zoals bij een komende gemeentelijke herindeling.

Politiek en diplomatie[bewerken | brontekst bewerken]

De status van waarnemer is een voorrecht dat door sommige (meestal internationale) organisaties wordt verleend aan niet-leden om hen de mogelijkheid te geven deel te nemen aan alle, of bepaalde activiteiten van de organisatie. Die status wordt bijvoorbeeld toegekend aan niet-gouvernementele organisaties die een bijzondere expertise of belang hebben bij de activiteiten van de organisatie, of aan staten die zich niet volledig engageren in de doelstellingen. Waarnemers hebben meestal geen stemrecht, of het recht om resoluties in te dienen.

Enkele voorbeelden van de status van waarnemer:

Een verwante status is die van “adviseur” (Engels “consultative status”), een voorrecht dat binnen de Verenigde Naties en de Raad van Europa, of deelorganen daarvan, wordt toegekend aan sommige niet-gouvernementele organisaties.

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]