Walt Disney Parks and Resorts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sleeping Beauty Castle in het Disneyland Park in Anaheim
Cinderella Castle in het Magic Kingdom-park in Florida. Het is door de jaren heen centraal komen te staan voor de themaparken en voor de merknaam Disneyland
Cinderella Castle in Tokyo Disneyland in Tokio. Dit kasteel is (bijna) identiek aan het kasteel in het Magic Kingdom
Sleeping Beauty Castle in Hong Kong Disneyland in Hongkong. Dit kasteel is (bijna) identiek aan het kasteel in het Disneyland Park in Anaheim

Walt Disney Parks and Resorts (oorspronkelijk Walt Disney Attractions) is een divisie binnen het Amerikaanse entertainmentconglomeraat The Walt Disney Company. Deze divisie beheert en bezit meerdere themaparken over de hele wereld, die vaak aangeduid worden met de alomvattende merknaam, Disneyland. Dit is een verwijzing naar het allereerste park van Disney in Anaheim, Californië. Binnen de divisie vallen ook de resorts en hotels die bij de themaparken zijn gebouwd en tevens een cruiselijn en een club van vakantieresort, verspreid over onafhankelijke resorts en resorts bij themaparken.

Toen in 1971 het tweede resort van Disney, Walt Disney World Resort in Florida, zijn deuren opende, kwam de noodzaak naar boven om een aparte divisie op te richten voor de bestaande en toekomstige parken. Die nieuwe divisie moest voortaan exclusieve zorg aan het nieuwe park en het al bestaande Disneyland geven en ervoor zorgen dat de parken een belangrijk onderdeel van het concern blijven.

Het overgrote deel van wat er te zien is in de themaparken is gecreëerd door Walt Disney Imagineering, een aparte organisatie die opgericht is om voor de aankleding, inrichting en het onderhoud van de parken te zorgen. Eén van de belangrijkste elementen van de bekendheid van de themaparken en één van de hoogste prioriteiten van de Walt Disney Imagineers, zijn de drie kastelen van Doornroosje (Anaheim, Parijs en Hongkong) en de twee van Assepoester (Orlando en Tokio).

De huidige bestuursvoorzitter van de divisie Parks and Resorts is Bob Chapek. Daarnaast heeft ook ieder resort een eigen bestuursvoorzitter.

Divisieonderdelen[bewerken]

Binnen de divisie vallen naast alle themaparken die beheerd worden door Walt Disney, ook nog de luxe cruiselijn (4 cruiseschepen) en de vakantieclubs die binnen de resorts vallen of onafhankelijk opgezet zijn.

Themaparken en resorts[bewerken]

Naam Locatie Geopend Oppervlakte (in ha)
Disneyland Resort Vlag van Verenigde Staten Anaheim, Californië 17 juli 1955 200 ha (benadering)
Walt Disney World Resort Vlag van Verenigde Staten Lake Buena Vista, Florida 1 oktober 1971 12100 ha
Tokyo Disney Resort Vlag van Japan Urayasu 15 april 1983 46 ha
Disneyland Paris Vlag van Frankrijk Marne-la-Vallée 12 april 1992 1943 ha
Hong Kong Disneyland Resort Vlag van Hongkong Lantou 12 september 2005 130 ha
Shanghai Disney Resort Vlag van China Pudong 2016 389 ha

Reizen en vakantie[bewerken]

Management[bewerken]

Walt Disney Parks and Resorts[bewerken]

Bob Chapek is sinds februari 2015 de bestuursvoorzitter van Walt Disney Parks and Resorts.

Disney-resorts[bewerken]

Park Naam Start functie Verleden
Disneyland Resort Michael Colglazier 9 januari 2013 Werkte voorheen bij Walt Disney World Resort
Walt Disney World Resort George Kalogridis 9 januari 2013 Werkte voorheen bij Disneyland Resort en Disneyland Paris
Tokyo Disney Resort Toshio Kagami 2008
Disneyland Paris Tom Wolber 15 september 2014 Werkte voorheen bij Walt Disney World Resort, Disney Cruise Line en in 1992 tijdelijk voor Disneyland Paris
Hong Kong Disneyland Resort Andrew KAM juli 2013
Shanghai Disney Resort Philippe Gas september 2014 Werkte voorheen bij Disneyland Paris
Disney Cruise Line Karl Holz 14 februari 2009 Werkte voorheen bij Disneyland Paris en Walt Disney World Resort

Vertrek Philippe Gas bij Disneyland Paris[bewerken]

Op 1 augustus 2014 kondigde Euro Disney S.C.A. in een persbericht het vertrek van Disneyland Paris-president Philippe Gas aan. Sinds september 2014 is Gas General Manager van Shanghai Disney Resort en werd hij in Parijs opgevolgd door Tom Wolber, die voorheen Directeur Opérations & Transport was in Walt Disney World in Florida. Wolber was in 1992 al betrokken bij de opening van Disneyland Paris en later ook nog bij Disney Cruise Line.

Glorie[bewerken]

Al sinds het begin van het millennium heeft Disney problemen als het gaat om het imago van de nieuwe toevoegingen aan de themaparken. In het midden van de jaren 90 verlaagde Disney het budget voor Walt Disney Imagineering (WDI), waardoor volgens velen de nieuwe toevoegingen in de parken "goedkoop en snel" gebouwd werden. Dit komt grotendeels door het low budget-bewind dat Michael Eisner sinds het falen van Euro Disney in 1992 heeft doorgevoerd.

Eén van de voorbeelden die men gebruikt om aan te geven dat het verlagen van het themaparkenbudget een slecht idee was, is de allernieuwste toevoeging aan het Tokyo Disney Resort. Dit themapark is niet van Disney, maar van The Oriental Land Company, die de merknaam en de karakters van Disney leaset. Toen dit bedrijf aan Disney vroeg om een nieuw themapark te ontwikkelen voor het Tokyo Disney Resort, gaf Walt Disney Imagineering de opdracht om een prachtig park te ontwerpen zonder financiële beperkingen, aangezien Disney niet zelf de rekening betaalde. Het resultaat was een hoog gewaardeerd, nieuw themapark, genaamd Tokyo DisneySea. De belangstelling voor Tokyo DisneySea was zo groot dat het Tokyo Disneyland-park meeliftte op het succes en het best bezochte themapark ter wereld is geworden. Dit in contrast met het nieuwe Disney California Adventure Park, dat veel minder bezoekers trok dan verwacht.

Dit was dan ook een van de redenen waarom Roy Edward Disney zijn ontslag indiende. Zo zei hij in zijn ontslagbrief, gericht aan Eisner:

Aanhalingsteken openen

Zoals ik heb gezegd, en zoals Stanley Gold in brieven aan jou en andere leden van de Raad heeft gedocumenteerd, heeft dit bedrijf, onder jouw leiding tijdens de laatste zeven jaar in menig opzicht gefaald: [..] de verlegenheid van jouw investeringen in onze themaparken. In Disney California Adventure Park, Parijs en nu in Hongkong, heb jij geprobeerd om parken "goedkoop" te bouwen en zij tonen het, en de opkomstcijfers ondersteunen het. — Roy E. Disney, zoon van Roy O. Disney, neef van Walt Disney

Aanhalingsteken sluiten

Toekomstige themaparken[bewerken]

Vijfde themapark in Walt Disney World Resort[bewerken]

Het is aannemelijk dat er in de toekomst een vijfde themapark gebouwd zal worden binnen het Walt Disney World Resort, mede door het feit dat Disney gigantische lappen grond bezit aangrenzend aan het resort in Florida. Op 1 november 2005 schreef Kevin Yee, auteur bij MiceAge, over de geruchten en theorieën die de ronde deden over de relatie tussen de aanleg van een nieuwe snelweg dwars door het resort heen (met een totale constructiewaarde van $50.000.000) en de bouw van een nieuwe themapark.

Nieuwe parken en mogelijke uitbreidingen[bewerken]

Sydney[bewerken]

The Walt Disney Company heeft scouts naar Australië gestuurd in januari 2005 om op zoek te gaan naar een nieuwe locatie voor een nieuwe themapark of resort. De beste locatie bleek net buiten de grootste stad van Australië, Sydney, te zijn. Er gaan zelfs geruchten rond dat de voormalige locatie van het geflopte Wonderland Park een van de opties van Disney is geworden.

Shanghai en Hongkong[bewerken]

De scouts van Disney zijn ook in de buurt van Shanghai op zoek geweest naar een nieuwe locatie voor een Disney-resort. Alhoewel Disney de geruchten tegensprak en aangekondigde dat er geen nieuw resort gebouwd zou worden op het Chinese vasteland vóór 2010, opent in 2016 Shanghai Disneyland Resort op een locatie van 7 km2 en wordt dus 5 keer zo groot als Hong Kong Disneyland Resort en 3 keer zo klein als Disneyland Paris. De bouw is gestart in 2009. Er is ook land gevonden naast Hong Kong Disneyland Resort dat in de toekomst gebruikt kan worden voor een tweede themapark.

Parijs[bewerken]

Ook in de buurt van Disneyland Paris is er nog genoeg ruimte over voor uitbreiding, aangezien het resort vrij van bebouwing rondom is.

Anaheim[bewerken]

Het enige resort dat een extreem tekort aan uitbreidingsgronden heeft is het originele Disneyland Resort in Californië. De enige echte optie voor Disney is het bouwen van een derde themapark op een voormalige aardbeienboerderij die in hun bezit is en eventueel kan het overblijfsel van de originele parkeerplaats van Disneyland, gelegen achter Disney California Adventure Park ook gebruikt worden voor de toevoeging van een nieuw themapark.

Geruchten[bewerken]

Er zijn tevens geruchten die spreken van Disney-parken in Rusland, Dubai, Zuid-Afrika en Zuid-Amerika. Deze zijn echter een stuk minder gegrond dan voorgaande toekomstbeelden. Ook in Antalya, Turkije gaan sinds 2005 hardnekkige geruchten dat daar een Disney-park wordt gebouwd, dit ook met het oog op de vele Russische toeristen die daar komen.

Tijdbalk[2][bewerken]

1950–1970[bewerken]

Walt Disney met de plannen voor Disneyland

1970–1990[bewerken]

1990–2010[bewerken]

Decoratie voor 50e verjaardag in Disneyland Resort

2010-...[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Er bestaan heel wat zogenaamde 'secrets' over de parken. Eén daarvan is dat de ontwerpers in de parken Hidden Mickeys verstoppen in bijvoorbeeld tapijten met cirkelpatroon of de manier waarop drie cirkelvormige voorwerpen gelegd worden.
  • In Disneyland Park (Anaheim) en Magic Kingdom is de voorkant van het kasteel naar het zuiden gericht. De zon staat nooit in het noorden (dat zich achter het kasteel bevindt als je er voor staat) waardoor bezoekers die voor het kasteel staan nooit door de zon gehinderd worden als ze naar het kasteel kijken. In de andere Disney-themaparken is het kasteel naar het noordwesten (Tokio), het zuidoosten (Parijs) en het noordoosten (Hongkong) gericht en wordt er dus weinig of geen rekening gehouden met de stand van de zon.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://disneycruise.disney.go.com/ships-activities/ships/
  2. (en) Smith, D., Disney A to Z: The Official Encyclopedia, Hyperion Books, New York, 13 januari 2007, 768 pagina's ISBN 0-7868-4919-3.