Wapen van Aarlanderveen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Aarlanderveen wapen.svg
Het wapen van Aarlanderveen
Zuid- en Noordeinderpolder wapen.svg

Het wapen van Aarlanderveen was het wapen van de Zuid-Hollandse gemeente Aarlanderveen. Het wapen werd in gebruik bevestigd op 28 september 1819 en het bleef in gebruik tot 1918, het jaar dat de gemeente deel ging uitmaken van de gemeente Alphen aan den Rijn.

Geschiedenis[bewerken]

Het wapen is afgeleid van het wapen van de familie Van Mandersloo (in het Duits Von Mandelsloh). De familie voerde een wapen dat bestond uit een zilveren hoorn, boven het schild stond een hoorn met daarop een doodshoofd als zijnde het helmteken.[1] In het wapen van Aarlanderveen zijn twee zwaarden achter de schedel geplaatst, in het familiewapen gaan de zwaarden echter door de ogen van de schedel.[2] Ook nadat de heerlijkheid Aarlanderveen niet langer onder de familie Van Mandersloo viel, bleef het wapen in gebruik. Het wapen werd op 28 september 1819 bevestigd in gebruik door de nieuw opgerichte gemeente, opvolger van de heerlijkheid. Na opheffing van de gemeente in 1918 bleef een vergelijkbaar wapen in gebruik bij het waterschap Zuid- en Noordeinderpolder.[3]

Van het wapen zijn versies bekend met en zonder onderkaak.

Blazoenering[bewerken]

De officiële beschrijving (blazoenering) luidt:

"Zijnde van keel beladen met 2 zwaarden en sautoir, waarop in het midden een doodshoofd, alles van zilver, en een gebonden jachthoorn van hetzelfde en pointe."

Het schild is geheel rood van kleur. De voorstelling bestaat uit een zilveren schedel met daarachter twee gekruiste zwaarden. De handvatten van de zwaarden zijn naar beneden gekeerd. Dit stuk is in de bovenkant van het schild geplaatst, eronder een zilveren posthoorn. De posthoorn is in de punt, of schildvoet, van het schild geplaatst.