Watertoren (Deventer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Watertoren Deventer
Watertoren gezien vanaf Ceintuurbaan
Watertoren gezien vanaf Ceintuurbaan
Plaats Deventer
Bouwjaar 1892
Hoogte 53 m
Inhoud 500 m³
Architect(en) J.A. Mulock Houwer
Bestemming Watertoren
Huidig gebruik In gebruik
Monumentnummer 12706

De watertoren van Deventer staat aan de Ceintuurbaan op een van de hoogste plekken van de stad Deventer. Het omliggende waterwingebied is rond 1900 ingericht als stadspark en wordt het Nieuwe Plantsoen genoemd. De toren is nog steeds in gebruik.

In 1892 is in opdracht van de gemeente deze watertoren gebouwd. Hij werd in een toen populaire neostijl van de Hollandse renaissance opgetrokken naar een ontwerp van de stadsarchitect van Deventer J.A. Mulock Houwer. De met bladgoud versierde zeemeermin die dienstdoet als windvaan staat op 53 meter hoogte. Het uitkragende, zogenoemde Intze-waterreservoir heeft een capaciteit van 500 m³ water en zorgt daarmee voor voldoende druk in het waterleidingnet. De toren bestaat uit gemetselde baksteen terwijl het dak is bedekt met leisteen, de onderbouw wordt gevormd door basaltblokken. De Deventer toren heeft model gestaan voor de watertoren van Sélestat uit 1906.

De toren met bijliggend pompstation en waterwingebied was lang de basis van het gemeentelijk waterleidingbedrijf Deventer. In 1892 ging van hieruit de waterleiding naar de stad, in het begin waren er 848 aansluitingen. Het complex is nog steeds in gebruik voor de drinkwatervoorziening. Van een diepte van 130 meter wordt zeer zuiver water opgepompt. Sinds eind vorige eeuw is het eigendom van waterleidingmaatschappij Vitens.

In 1987 is de watertoren afgebeeld op een postzegel van de zomerzegelserie. Sinds 1983 heeft de toren de status van rijksmonument.

Deventer gezien vanaf de Watertoren