Waterzuring

Waterzuring
Taxonomische indeling
Rijk:	Plantae (planten)
Stam:	Embryophyta (landplanten)
Klasse:	Spermatopsida (zaadplanten)
Clade:	Bedektzadigen
Clade:	'Nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade:	Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde:	Caryophyllales
Familie:	Polygonaceae (duizendknoopfamilie)
Geslacht:	Rumex (zuring)
Soort
	Rumex hydrolapathum; Huds. (1778)
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Waterzuring op Wikispecies
Portaal	Biologie

Waterzuring (Rumex hydrolapathum) is een plantensoort uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae).

Kenmerken

Waterzuring is vaste, kruidachtige plant die een hoogte kan bereiken van 1,5 m. Ze behoort hiermee tot de grootste inheemse zuringsoorten. De plant heeft een korte niet vertakkende, horizontale wortelstok. De wortelbladeren zijn bijna een meter lang, leerachtig en lancetvormig. De roodbruine vruchtkleppen (binnenste bloemdekbladen die later het nootje omvatten) zijn driehoekig en iets langer dan breed. Alle drie de kleppen dragen een knobbel. De vrucht is een nootje.

Ecologie

Waterzuring komt voor aan oevers bij zoet oppervlaktewater, in rietkragen, grote-zeggemoerassen en uiterwaarden. De soort is een belangrijke waardplant voor de grote vuurvlinder (Lycaena dispar). In duinplassen komt de bruine zuringsnuittor (Lixus barbane) op waterzuring voor.

Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van waterzuring strekt zich uit over Europa.

Toepassingen

Vroeger werd waterzuring in het voorjaar gebruikt als bron van vitamine C.

Externe links

Waterzuring op Flora van Nederland

Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Rumex hydrolapathum op Wikimedia Commons.