Wavelliet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wavelliet
Wavelliet
Mineraal
Chemische formule Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2O)
Kleur Blauw, bruin, bruinzwart, kleurloos of groen
Streepkleur Wit
Hardheid 3,5 - 4
Gemiddelde dichtheid 2,34 kg/dm3
Glans Parelglans
Opaciteit Doorschijnend
Splijting [110] Perfect, [101] Goed
Kristaloptiek
Kristalstelsel Orthorombisch
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal wavelliet is een gehydrateerd fluor-houdend aluminium-fosfaat met de chemische formule Al3(PO4)2(OH,F)3·5(H2O).

Eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Het kleurloze, blauwe, bruine of groene wavelliet heeft een parel- tot glasglans, een witte streepkleur, een perfecte splijting volgens kristalvlak [110] en een goede splijting volgens [101]. De gemiddelde dichtheid is 2,34 en de hardheid is 3,5 tot 4. Het kristalstelsel is orthorombisch en het mineraal is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken | brontekst bewerken]

Wavelliet is genoemd naar de Brit William Wavell (? - 1829), de ontdekker van het mineraal.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Wavelliet komt veel voor als secundair mineraal in laaggradig aluminiumhoudend metamorf gesteente en in fosfaatgesteenten. De typelocatie is de High Down groeve in Barnstaple, Devonshire, Engeland.

Zie de categorie Wavellite van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.