Wells Fargo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wells Fargo & Company
Wells Fargo
Kantoor in Seattle
Kantoor in Seattle
Beurs NYSE: WFC
Motto of slagzin "Together we'll go Far"[1]
Oprichting 1852
Sleutelfiguren Timothy J. Sloan (CEO),
John R. Shrewsberry (CFO)
Hoofdkantoor San Francisco, Californië, Vlag van Verenigde Staten
Werknemers 265.000 (2015)[2]
Producten financiële dienstverlening, bancaire producten, hypotheken, kredietkaarten
Omzet US$ 86 miljard (2015)[2]
Winst US$ 23,0 miljard (2015)[2]
Website wellsfargo.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Wells Fargo is een Amerikaanse bank met haar hoofdkantoor in San Francisco.

Geschiedenis[bewerken]

De bank werd in 1852 gesticht door de oprichters van American Express, Henry Wells en William G. Fargo. In 1998 werd het in Californië gevestigde bedrijf opgekocht door het in Minneapolis gevestigde Norwest Corporation, dat de naam Wells Fargo behield.[3] Norwest bood US$ 34 miljard om Wells Fargo over te nemen.[3] Het bod was in aandelen en de oud-aandeelhouders van Wells Fargo kregen 52,5% van de combinatie in bezit. De combinatie werd de zesde bank van het land met een balanstotaal van US$ 191 miljard.[3]

Ook na talloze overnames heeft het bedrijf zijn traditionele banden met het "Wilde Westen" en het daarmee gepaard gaande romantische imago behouden; de slogan van de bank is een knipoog naar de 19e-eeuwse stage coach waarmee men het post- en geldverkeer onderhield.[4]

Met een balanstotaal van  1800 miljard per jaareinde 2015 is Wells Fargo de derde bank van het land. Ze is sterk gericht op particulieren en heeft ongeveer 8700 filialen in het gehele westen en noordwesten en het buitenland, alsmede een sterke internetsectie.

Overname Wachovia[bewerken]

Op 3 oktober 2008 nam Wells Fargo de in problemen geraakte bank Wachovia, de zesde van de Verenigde Staten, over voor een bedrag van  15 miljard (of  7 per aandeel).[5] Daarmee overtroefde de bank het eerdere bod van Citigroup met steun van de Federale overheid, dat  2,2 miljard ( 1 per aandeel) bedroeg, maar wel een garantiestelling van  42 miljard bevatte voor 'giftige' leningen. Door de volledige overname was federale steun voor de transactie niet nodig. Citigroup kwam hierop met een schadeclaim wegens contractbreuk; Wells Fargo verdedigde de deal echter met een beroep op de nieuwe Emergency Economic Stabilization Act, het plan van de regering-Bush om US$700 miljard in het Amerikaanse bankwezen te steken.[6] Door de fusie werd de omvang van de bank bijna verdubbeld. Het concern bestreek nu vrijwel het gehele land, met uitzondering van enkele staten in het Middenwesten. Kort na de overname maakte Wachovia bekend over het derde kwartaal een recordverlies van  24 miljard te hebben geleden.[7]

In het bailout-plan van US$250 miljard dat de Amerikaanse minister van Financiën Henry Paulson op 15 oktober 2008 presenteerde (een uitwerking van de eerder aangenomen wet) kreeg Wells Fargo een kapitaalsinjectie van  25 miljard in ruil voor preferente aandelen, hoewel bestuursvoorzitter Richard Kovacevich volhield het geld niet nodig te hebben.[8]

Affaires[bewerken]

Op 8 september 2016 werd bekend dat de bank 5300 medewerkers had ontslagen.[9] De werknemers creëerden stiekem bijna twee miljoen neprekeningen en brachten hun klanten daarvoor kosten in rekening. De medewerkers verplaatsten geld van bestaande rekeningen naar neprekeningen zonder dat klanten daarvan wisten. Zij deden dit om de eigen doelstellingen te behalen en zo hun bonussen te incasseren.[9] De Amerikaanse toezichthouder, de Consumer Financial Protection Bureau (CFPB), veroordeelde de bank tot een boete van  185 miljoen en nog eens  5 miljoen om gedupeerde klanten schadeloos te stellen.[9] Een paar weken later legde CEO John Stumpf zijn functie per direct neer. Hij kreeg geen ontslagvergoeding en moet zijn aandelen in de bank ter waarde van tientallen miljoenen dollars inleveren.[10]

Zie ook[bewerken]