Welsh voetbalelftal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wales
Vlag van Wales
Bijnaam The Dragons
FIFA-ranglijst 12 Stabiel (maart 2017)
Hoogste ranking 8ste (oktober 2015)
Laagste ranking 117e (augustus 2011)
Associatie FAW
Bondscoach Vlag van Wales Chris Coleman
Stadion Millennium Stadium, Cardiff/Cardiff City Stadium, Cardiff
Meeste interlands Neville Southall (92)
Topscorer Ian Rush (28)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Schotland Schotland 4–0 Wales Vlag van Wales
(Glasgow, Schotland; 26 maart 1876)
Grootste overwinning:
Vlag van Wales Wales 11–0 Ierland St Patrick's saltire.svg
(Wrexham, Wales; 3 maart 1888)
Grootste nederlaag:
Vlag van Schotland Schotland 9–0 Wales Vlag van Wales
(Glasgow, Schotland; 23 maart 1878)
Wereldkampioenschap
Optredens 1 (eerste keer: 1958)
Beste resultaat Kwartfinale (1958)
Europees kampioenschap
Optredens 1 (eerste keer: 2016)
Beste resultaat Halve finale (2016)
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuis
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uit
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Het Welsh voetbalelftal is een team van voetballers dat Wales vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities.

In 1958 bereikte het land de kwartfinale van het WK, waarin met 1–0 werd verloren van de latere wereldkampioen Brazilië. Dit was de enige keer dat Wales deelnam aan de eindronde van een groot internationaal toernooi tot het zich op 10 oktober 2015 verzekerde van kwalificatie voor het EK 2016. Op het toernooi bereikte Wales de halve finale.

Geschiedenis[bewerken]

De beginjaren[bewerken]

In 1876 speelde Wales zijn eerste internationale wedstrijd tegen Schotland en werd daarmee het derde land dat een internationale wedstrijd speelde. In het seizoen 1883/1884 vond de eerste interland-competitie plaats, het British Home Championship met als deelnemers Engeland, Schotland en in eerste instantie Ierland. In het seizoen 1919-1920 won Wales voor het eerst deze titel, de competitie duurde voort tot het seizoen 1983/1984, Wales won de titel 12 keer, waarvan vijf keer een gedeelde plaats. De eerste interland buiten het Verenigde Koninkrijk was in 1933 tegen Frankrijk, er werd met 1-1 gelijk gespeeld. De FA-bond leefde in onmin met de FIFA over het toelaten van profspelers in internationale toernooi en daarom kon Wales zich niet inschrijven voor de eerste drie WK's in de jaren dertig.

1950 - 1958 Kwartfinale tegen Brazilië[bewerken]

Voor het WK in 1950 mocht Wales zich weer inschrijven, zowel in 1950 en 1954 speelde Wales in een groep met alle Britse ploegen. Een succes werd het niet, het speelde alleen gelijk tegen Noord-Ierland en Schotland. Sterspeler in die jaren was John Charles, die speelde in Leeds United en de eerste succesvolle Britse speler was in de Italiaanse competitie. Hij speelde vijf succesvolle jaren bij Juventus voor hij weer terugkeerde bij Leeds United.

Voor het WK van 1958 speelde het kwalificatie-wedstrijden tegen Tsjecho-Slowakije en Oost-Duitsland. Het won alle thuiswedstrijden, maar omdat het alle uitwedstrijden verloor eindigde Tsjecho-Slowakije op de eerste plaats en was Wales in eerste instantie uitgeschakeld. Israël plaatste zich zonder te spelen doordat alle teams zich terugtrokken en de FIFA besloot dat één van de nummers twee van de Europese ploegen een Play-Off wedstrijd moest spelen tegen Israël. België kwam in eerste instantie uit de koker, maar omdat België zich terugtrok mocht Wales de strijd aanbinden tegen Israël. Wales won beide wedstrijden met 2-0 en plaatste zich als vierde Britse team voor het WK in Zweden, nog steeds een unicum in de WK-geschiedenis. In de eerste ronde speelde Wales drie keer gelijk (tegen Hongarije, Mexico en Zweden). Het eindigde gelijk met Hongarije met drie punten, Hongarije had een beter doelsaldo, maar omdat het doelsaldo nog niet toereikend was moest er een beslissingswedstrijd komen. In Solna won Wales met 2-1 van Hongarije, dat twee keer in de finale van een WK stond. na een 0-1 achterstand won Wales door doelpunten van Allchurch en Medwin. Twee dagen later speelde Wales al tegen Brazilië, John Charles was geblesseerd. Wales was het enige land die het de latere wereldkampioen moeilijk maakte, maar in de 66e minuut scoorde de pas zeventien-jarige Pelé zijn eerste interlandgoal na een sierlijke individuele actie.

1958 - 1980 Alleen dichtbij eindronde in 1976[bewerken]

Het succes kreeg echter geen vervolg, voor het WK van 1962 werd in twee duels van Spanje verloren; in de eerste ronde voor het EK van 1964 was Hongarije te sterk. Plaatsing voor het WK van 1966 leverde drie nederlagen op in drie uitwedstrijden, groepswinnaar de Sovjet-Unie werd pas verslagen toen de beslissing al gevallen was. Voor kwalificatie voor het EK van 1968 koos de UEFA voor een volledig Britse poule, Wales scoorde alleen goed tegen Noord-Ierland en eindigde boven de ploeg van George Best. Het WK-kwalificatie-toernooi van 1970 was helemaal een drama, Wales verloor alle wedstrijden van Italië en Oost-Duitsland. Ook het EK van 1972 werd bij lange na niet gehaald, de ploeg boekte wel zijn eerste uitoverwinning in een kwalificatie-toernooi (Finland), maar de achterstand op Roemenië en Tsjecho-Slowakije was ruim.

Wales trof het niet met de loting voor het WK van 1974, het land moest spelen tegen oud-wereldkampioen Engeland en Olympisch kampioen Polen. Na een 0-1 nederlaag tegen de Engelsen haalde Wales een punt in de return in het Wembley Stadium: 1-1. Na een 2-0 zege op Polen gloorde er weer hoop, alle landen stonden voor de return gelijk met het beste doelsaldo voor Wales. De wedstrijd in Chorzów eindigde in een 3-0 nederlaag, de Polen zouden zich kwalificeren voor het WK en de verrassing van het toernooi worden (derde plaats).

Dat Wales helemaal niet zo'n slechte lichting had, bleek in de voorronde voor het EK in 1976. Na een 1-0 nederlaag tegen Oostenrijk werd er twee keer gewonnen van Hongarije. Wales had nu genoeg aan een gelijkspel in de thuiswedstrijd tegen Oostenrijk, maar door een treffer van Arfon Griffiths werd er gewonnen. Bekendste speler was John Toshack, spits van FC Liverpool. In de kwartfinale verloor Wales in Zagreb met 2-0. Wales deed nog een poging de achterstand te achterhalen, maar mede door een betwiste strafschop voor de Joegoslaven en een gemiste strafschop kwam Wales niet verder dan 1-1.

Tegenstanders voor plaatsing voor het WK in 1978 waren Tsjecho-Slowakije en Schotland. Na een 1-0 nederlaag in Glasgow bezorgde het de Europese kampioen Tsjecho-Slowakije een forse nederlaag: 3-0 met twee treffers van Leighton James. De thuiswedstrijd tegen Schotland werd beslissend en men besloot de wedstrijd te verplaatsen naar Liverpool. Het duel ging met 0-2 met onder andere een treffer van FC Liverpool-speler Kenny Dalglish. Hoop om weer ver te komen op het EK begon te leven na twee overwinningen en twee gelijke spelen van West-Duitsland. In de onderlinge wedstrijden was Wales kansloos (0-2, 5-1) en men eindigde op de derde plaats.

1980 - 1994 Steeds falend op het beslissende moment[bewerken]

Wales kende een sterke start voor het plaatsingstoernooi voor het WK van 1982 met negen punten uit vijf wedstrijden, thuis werd er gewonnen van Tsjecho-Slowakije en gelijk gespeeld met tegen de Sovjet-Unie. Na een 2-0 nederlaag tegen de Tsjechen leken de Welshmen te profiteren van puntverlies van dezelfde Tsjechen tegen IJsland, maar zij verprutsten zelf de thuiswedstrijd tegen IJsland: 2-2. Duur puntverlies, want in de laatste wedstrijd won Wales met 3-0 van de Sovjet-Unie. Wales moest hopen, dat het al geplaatste Sovjet-Unie de laatste wedstrijd zou winnen van Tsjecho-Slowakije, maar na de gelijkmaker van de Tsjechen werd er niet meer gescoord. Wales eindigde gelijk met de Tsjechen, maar hadden vier doelpunten minder gescoord.

Ook voor Euro 1984 kende Wales een goede start in het kwalificatie-toernooi. Halverwege de competitie stond de ploeg bovenaan met vijf uit drie punten, het enige puntverlies was een gelijkspel in de uitwedstrijd tegen de belangrijkste concurrent Joegoslavië: 4-4. Daarna kwam de klad erin, de uitwedstrijden tegen Noorwegen en Bulgarije leverde maar één punt op. Desondanks was winst op de Joegoslaven genoeg geweest voor kwalificatie, maar door een gelijkmaker van Mehmed Baždarević vlak voor tijd werd de winst weggeven. Uitgangspositie voor de laatste wedstrijd in de groep was bizar, Wales zou zich plaatsen als Joegoslavië-Bulgarije gelijk zou eindigen, bij winst van één van de teams zou dat team zich plaatsen. In een spannend duel was het vlak voor tijd 2-2, maar in de blessure-tijd scoorde verdediger Ljubomir Radanović de winnende treffer voor Joegoslavië.

Spits Ian Rush was inmiddels uitgegroeid tot een gevreesde doelpuntenmachine van FC Liverpool. In 1984 debuteerde Mark Hughes van Manchester United voor het nationale team. Wales kende voor het WK van 1986 een zwakke start, er werd verloren van IJsland (1-0) en Spanje (3-0). Een inhaalrace moest ingezet worden, na een 0-1 zege op Schotland (doelpunt Rush) werd er met 3-0 gewonnen van Spanje. Zowel Rush en Hughes scoorde, Hughes met een spectaculaire volley die hem een jaar later een transfer naar FC Barcelona opleverde. De uitgangspositie van de laatste wedstrijd was opnieuw bizar: Wales moest opnieuw winnen van Schotland, bij winst zou het eerste worden, bij een gelijkspel derde. Hughes zette Wales op voorsprong, maar in de 80e minuut scoorde Davie Cooper uit een strafschop de gelijkmaker. Wales haalde weer op doelsaldo het WK niet, maar de ergste tragedie was de dood van de Schotse bondscoach Jock Stein. De spanning van de wedstrijd werd hem teveel en hij stierf in de dug-out.

Voor kwalificatie voor euro 1988 was er opnieuw een sterke start, zes punten uit vier wedstrijden. In de vierde wedstrijd werd de voornaamste concurrent Denemarken met 1-0 verslagen door Mark Hughes. In de return verloor Wales met 1-0 door een doelpunt van Preben Elkjær Larsen. Wales moest in de laatste wedstrijd van het al uitgeschakelde Tsjecho-Slowakije winnen om op doelsaldo Denemarken voor te zijn, maar de wedstrijd ging met 2-0 verloren. Vor de vierde achtereenvolgende keer faalde Wales op het beslissende moment.

Zowel Rush als Hughes hadden geen succesvolle periode achter de rug bij hun clubs Juventus en FC Barcelona en keerden bij hun oude clubs (FC Liverpool en Manchester United) terug. Wales had voor het WK van 1990 ook problemen, het eindigde niet alleen achter Europees Kampioen Nederland en de latere wereldkampioen West-Duitsland, maar ook achter Finland. Wales eindigde als laatste in zijn groep.

Voor kwalificatie voor het EK 1992 was er weer een sterke start, België werd met 3-1 verslagen (goals van Hughes, Rush en Dean Saunders) en in Brussel op 1-1 gehouden. Kwalificatie werd hoopvol na een 1-0 zege op wereldkampioen Duitsland dankzij een doelpunt van Ian Rush. In de laatste twee wedstrijden trok Duitsland alles recht: in de return was de wedstrijd al besist voor rust (ruststand 3-0, eindstand 4-1) en na een 0-1 uitzege van Duitsland tegen België kwam Wales één punt tekort om zich te kwalificeren.

Wales streed met drie landen om twee plaatsingsbewijzen voor het WK van 1994, de tegenstanders waren België, het voormalige Tsjecho-Slowakije en Roemenië. De start was niet best, Roemenië stond in zijn thuiswedstrijd tegen Wales na 35 minuten met 5-0 voor, de eindstand werd 5-1. In de resterende wedstrijden werd alleen van België verloren, de return werd met 2-0 gewonnen (met onder andere een doelpunt van een nog jonge (Ryan Giggs) en twee keer gelijk gespeeld tegen het voormalige Tsjecho-Slowakije. Voor de laatse speeldag stond Wales samen met de Tsjechen en Slowaken op een gedeelde derde plaats met twee punten achterstand op België en één op Roemenië. In een directe confrontatie met de Roemenen moest er gewonnen worden, bij een 1-1 stand miste Paul Bodin een strafschop, waarna Florin Răducioiu het winnende doelpunt maakte. De afgelopen twaalf jaar miste Wales een groot internationaal toernooi op doelsaldo (WK 1982 en WK 1986), een achterstand van één punt (EK 1984, EK 1992), een achterstand van twee punten (EK 1988) en een gemiste strafschop (WK 1994).

1994 - 2014 Kansloze jaren[bewerken]

Kwalificatie voor het EK van 1996 behoorde tot de mogelijkheden, het aantal startbewijzen werd uitgebreid naar 16 plaatsen, Wales had een beschermde positie bij de loting. De cyclus was echter desastreus: Wales verloor zowel uit als thuis van nieuwkomer Georgië (5-0 en 0-1) en ook van de andere nieuwkomer Moldavië werd verloren (3-2). Wales eindigde op de zesde en laatste plaats, Ian Rush nam afscheid van het nationale team.

Ook de volgende cyclussen waren geen succes. Voor het WK van 1998 eindigde Wales op de vierde plaats, dieptepunt was een 7-1 nederlaag tegen Nederland. Euro 2000 begon hoopvol met een 1-2 zege in de uitwedstrijd tegen Denemarken, de thuiswedstrijden leverde alleen een zege op tegen Wit-Rusland. Op het kwalificatie-toernooi van 2002 behaalde Wales zijn eerste en enige zege op de laatste speeldag, het eindigde op de vijfde en voorlaatste plaats.

Onder bondscoach Mark Hughes kende Wales een vliegende start om het EK van 2004 te halen, na vier wedstrijden had het twaalf punten uit vier wedstrijden. De uitwedstrijd tegen Finland werd met 0-2 gewonnen en voor 70.000 toeschouwers in Cardiff werd Italië met 2-1 verslagen, Craig Bellamy scoorde het winnende doelpunt. De voorsprong van Italië van vijf punten ging verloren, in de laatste vier wedstrijden werd maar één punt behaald. Doordat Servië en Montenegro maar één punt haalde in twee wedstrijden tegen Azerbeidzjan werd toch de tweede plaats bereikt en Wales moest Play-Off wedstrijden spelen tegen Rusland. Na een hoopvol resultaat in Moskou (0-0) werd bij de dopingcontrole een verboden middel bij Yegor Titov gevonden. Titov werd geschorst voor de return, maar verdere maatregelen tegen het Russische team werden niet genomen. Wales verloor in Cardiff met 0-1 door een doelpunt van Evseev en opnieuw werd een groot toernooi op het nippertje gemist.

De volgende kwalificatie-toernooien waren niet succesvol, voor het WK van 2006 werden alleen punten gehaald tegen Noord-Ierland en Azerbeidzjan, Wales eindigde op de vijfde en voorlaatste plaats. Ook voor het EK van 2008 werd een vijfde plaats in de poule behaald. Merkwaardig waren de resultaten tegen Slowakije, thuis verloor het met 1-5, uit won het met 2-5. Ook voor het WK van 2010 werden alleen punten gehaald tegen de mindere teams (Azerbeidzjan en Liechtenstein. de start voor het EK van 2012 was desastreus met vier nederlagen, maar uiteindelijk werden toch drie wedstrijden gewonnen (Montenegro, Zwitserland en Bulgarije) gewonnen. Men werd voorlaatste in de groep net als voor het WK van 2014. Wales won twee keer van Schotland, maar presteerde vooral slecht tegen de voormalige Joegoslavische ploegen Kroatië, Servië en Macedonië, van de zes wedstrijden werd er vijf keer verloren.

2014 - heden halve finale op het EK[bewerken]

Grote man in het elftal van Wales werd Gareth Bale, hij werd voor meer dan 100 miljoen euro getransfereerd van Tottenham Hotspur naar Real Madrid, een recordbedrag. Na zeven van de tien wedstrijden voor kwalificatie voor het EK van 2016 waren vijf overwinningen en twee gelijke spelen behaald. Vooral tegen België werd goed gepresteerd, in Brussel werd met 0-0 gelijk gespeeld en in Cardiff werd met 1-0 gewonnen door Garreth Bale. Dankzij een doelpuntloos gelijkspel tegen Israël plaatste Wales zich voor de eerste keer sinds 1958 voor een eindtoernooi. Wales begon met een overwinning op Slowakije, de tweede wedstrijd tegen Engeland ging in de blessure-tijd verloren door een doelpunt van Daniel Sturridge. Wales werd zelfs groepswinnaar in de groep door een duidelijke 3-0 overwinning op Rusland: 3-0. Na een 1-0 overwinning op Noord-Ierland in de achtste finales wachtte een kwartfinale tegen België. Na een moeilijk begin (1-0 achterstand) trok Wales de wedstrijd naar zich toe en maakte voor de rust een gelijkmaker via Ashley Williams. In de tweede helft maakte Wales het af en won met 3-1. Voor de halve finale tegen Portugal was één van de dragende spelers Aaron Ramsey geschorst. In de tweede helft verloor Wales de wedstrijd: 2-0. Het was een unieke prestatie de halve finale te halen en de spelers werd in eigen land als helden binnen gehaald. [1]

Voor kwalificatie voor het WK van 2018 had Wales door de groede prestaties van de laatste jaren een beschermde positie. In de eerste helft van de kwalificatie werd alleen van Moldavië gewonnen, de andere vier wedstrijden eindigde in een gelijkspel. De achterstand is vier punten op de koplopers Ierland en Servië.

De stand:

Pos. Land GW W G V DV DT DS Ptn
1 Vlag van Servië Servië 5 3 2 0 12 6 +6 11
2 Vlag van Ierland Ierland 5 3 2 0 7 3 +4 11
3 Vlag van Wales Wales 5 1 4 0 8 4 +4 7
4 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 5 2 1 2 8 7 +1 7
5 Vlag van Georgië Georgië 5 0 2 3 4 8 –4 2
6 Vlag van Moldavië Moldavië 5 0 1 4 2 13 –11 1

Het resterende programma:


11 juni 2017
Servië Vlag van Servië Vlag van Wales Wales

2 september 2017
Wales Vlag van Wales Vlag van Oostenrijk Oostenrijk

5 september 2017
Moldavië Vlag van Moldavië Vlag van Wales Wales

6 oktober 2017
Georgië Vlag van Georgië Vlag van Wales Wales

9 oktober 2017
Wales Vlag van Wales Vlag van Ierland Ierland

Prestaties op internationale toernooien[bewerken]

WK-historie[bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde voor Eindigde achter
19301938 Geen FIFA-lid - -
Vlag van Brazilië 1950 Niet gekwalificeerd Noord-Ierland Engeland Schotland
Vlag van Zwitserland 1954 Niet gekwalificeerd - Engeland Schotland Noord-Ierland
Vlag van Zweden 1958 Kwartfinale 5 1 3 1 4 4 (Kwal.) Oost-Duitsland Israël Hongarije Mexico Tsjecho-Slowakije Zweden Brazilië
Vlag van Chili 1962 Niet gekwalificeerd - Spanje
Vlag van Engeland 1966 Niet gekwalificeerd Griekenland Denemarken Sovjet-Unie
Vlag van Mexico 1970 Niet gekwalificeerd - Italië Oost-Duitsland
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1974 Niet gekwalificeerd - Polen Engeland
Vlag van Argentinië 1978 Niet gekwalificeerd - Schotland Tsjecho-Slowakije
Vlag van Spanje 1982 Niet gekwalificeerd IJsland Turkije Sovjet-Unie Tsjecho-Slowakije
Vlag van Mexico 1986 Niet gekwalificeerd IJsland Spanje Schotland
Vlag van Italië 1990 Niet gekwalificeerd - Nederland West-Duitsland Finland
Vlag van Verenigde Staten 1994 Niet gekwalificeerd Cyprus Faeröer Roemenië België VTS (Tsjechen/Slowaken)
Vlag van Frankrijk 1998 Niet gekwalificeerd San Marino Nederland België Turkije
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002 Niet gekwalificeerd Armenië Polen Oekraïne Wit-Rusland Noorwegen
Vlag van Duitsland 2006 Niet gekwalificeerd Azerbeidzjan Engeland Polen Oostenrijk Noord-Ierland
Vlag van Zuid-Afrika 2010 Niet gekwalificeerd Azerbeidzjan Liechtenstein Duitsland Rusland Finland
Vlag van Brazilië 2014 Niet gekwalificeerd Macedonië België Kroatië Servië Schotland
Vlag van Rusland 2018 Kwalificatie bezig - -

EK-historie[bewerken]

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal Eindigde voor Eindigde achter
Vlag van Frankrijk 1960 Geen deelname - -
Vlag van Spanje (1945-1977) 1964 Niet gekwalificeerd - Hongarije
Vlag van Italië 1968 Niet gekwalificeerd Noord-Ierland Engeland Schotland
{ Luxemburg{BE-VLAG}} 1972 Niet gekwalificeerd Finland Roemenië Tsjecho-Slowakije
Vlag van Joegoslavië 1976 Niet gekwalificeerd Hongarije Oostenrijk Luxemburg Joegoslavië
Vlag van Italië 1980 Niet gekwalificeerd Malta West-Duitsland Turkije
Vlag van Frankrijk 1984 Niet gekwalificeerd Bulgarije Noorwegen Joegoslavië
Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland 1988 Niet gekwalificeerd Finland Denemarken Tsjecho-Slowakije
Vlag van Zweden 1992 Niet gekwalificeerd België Luxemburg Duitsland
Vlag van Engeland 1996 Niet gekwalificeerd - Duitsland Bulgarije Georgië Moldavië Albanië
Vlag van BelgiëVlag van Nederland 2000 Niet gekwalificeerd Wit-Rusland Italië Denemarken Zwitserland
Vlag van Portugal 2004 Niet gekwalificeerd Servië-Montenegro Finland Azerbeidzjan Italië Rusland
Vlag van OostenrijkVlag van Zwitserland 2008 Niet gekwalificeerd Cyprus San Marino Tsjechië Duitsland Ierland Slowakije
Vlag van OekraïneVlag van Polen 2012 Niet gekwalificeerd Bulgarije Engeland Montenegro Zwitserland
Vlag van Frankrijk 2016 Halve finale 6 4 0 2 10 6 (Kwal.) Bosnië-Herzegovina Israël Cyprus Andorra Engeland Slowakije Rusland Noord-Ierland België België Portugal

Interlands[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Interlands Welsh voetbalelftal 2010-2019 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Wales.

FIFA-wereldranglijst[2][bewerken]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016
Straight Line Steady.svg 29 Red Arrow Down.svg 41 Red Arrow Down.svg 61 Red Arrow Down.svg 80 Red Arrow Down.svg 102 Green Arrow Up.svg 97 Red Arrow Down.svg 98 Red Arrow Down.svg 109 Green Arrow Up.svg 100 Green Arrow Up.svg 52 Red Arrow Down.svg 66 Red Arrow Down.svg 68 Red Arrow Down.svg 71 Red Arrow Down.svg 73 Green Arrow Up.svg 57 Red Arrow Down.svg 60 Red Arrow Down.svg 77 Red Arrow Down.svg 112 Green Arrow Up.svg 48 Red Arrow Down.svg 82 Green Arrow Up.svg 56 Green Arrow Up.svg 34 Green Arrow Up.svg 17 Green Arrow Up.svg 12

Bondscoaches[bewerken]

  • Bijgewerkt tot en met de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Vlag van Servië Servië (1–1) op 12 november 2016.
Naam Eerste duel Laatste duel Interlands W G V
Vlag van Wales Barnes, Walley Walley Barnes 9 mei 1954 23 november 1955 8 2 0 6
Vlag van Wales Murphy, Jimmy Jimmy Murphy 11 april 1956 15 april 1964 45
Vlag van Wales Bowen, David David Bowen 3 oktober 1964 17 maart 1965 5 2 0 3
Vlag van Wales Burgess, Ronald Ronald Burgess 31 maart 1965 31 maart 1965 1 1 0 0
Vlag van Wales Bowen, David David Bowen 1 mei 1965 4 september 1974 52
Vlag van Engeland Smith, Mike Mike Smith 30 oktober 1974 21 november 1979 39
Vlag van Wales England, Mike Mike England 17 mei 1980 11 november 1987 56
Vlag van Wales Williams, David David Williams 23 maart 1988 23 maart 1988 1 0 0 1
Vlag van Wales Yorath, Terry Terry Yorath 27 april 1988 17 november 1993 41
Vlag van Wales Toshack, John John Toshack 9 maart 1994 9 maart 1994 1 0 0 1
Vlag van Engeland Smith, Mike Mike Smith 20 april 1994 7 juni 1995 9 2 1 6
Vlag van Engeland Gould, Bobby Bobby Gould 6 september 1995 5 juni 1999 24
Vlag van Wales Hughes, Mark Mark Hughes 9 juni 1999 13 oktober 2004 42
Vlag van Wales Toshack, John John Toshack 9 februari 2005 3 september 2010 53 21 8 24
Vlag van Wales Flynn, Brian Brian Flynn 8 oktober 2010 12 oktober 2010 2 0 0 2
Vlag van Wales Speed, Gary Gary Speed 8 februari 2011 12 november 2011 10 5 0 5
Vlag van Wales Coleman, Chris Chris Coleman 29 februari 2012 42 16 10 16

Statistieken[bewerken]

  • Bijgewerkt tot en met WK-kwalificatieduel tegen Vlag van Servië Servië (1–1) op 12 november 2016.

Van jaar tot jaar[bewerken]

Jaar Wedstrijden Doelpunten Punten
Duels Winst Gelijk Verlies Goal Voor Goal Tegen Saldo
1876 1 0 0 1 0 4 0.000
1877 1 0 0 1 0 2 0.000
1878 1 0 0 1 0 9 0.000
1879 2 0 0 2 1 5 0.000
1880 2 0 0 2 3 8 0.000
1881 2 1 0 1 2 5 1.000
1882 3 2 0 1 12 9 1.333
1883 3 0 1 2 1 9 0.333
1884 3 1 0 2 7 8 0.667
1885 3 1 1 1 10 11 1.000
1886 3 1 0 2 7 7 0.667
1887 3 0 0 3 1 10 0.000
1888 3 1 0 2 13 10 0.667
1889 3 1 1 1 4 5 1.000
1890 3 1 0 2 6 10 0.667
1891 3 0 0 3 6 15 0.000
1892 3 0 1 2 2 9 0.333
1893 3 0 0 3 3 18 0.000
1894 3 1 0 2 7 11 0.667
1895 3 0 3 0 5 5 1.000
1896 3 1 0 2 7 14 0.667
1897 3 0 1 2 5 10 0.333
1898 3 0 0 3 2 9 0.000
1899 3 0 0 3 0 11 0.000
1900 3 1 1 1 5 6 1.000
1901 3 1 1 1 2 7 1.000
1902 3 0 1 2 1 8 0.333
1903 3 0 0 3 1 5 0.000
1904 3 0 2 1 3 4 0.667
1905 3 1 1 1 6 6 1.000
1906 3 1 1 1 6 5 1.000
1907 3 2 1 0 5 3 1.667
1908 3 0 0 3 2 10 0.000
1909 3 2 0 1 6 6 1.333
1910 3 1 0 2 4 3 0.667
1911 3 1 1 1 4 6 1.000
1912 3 0 0 3 2 6 0.000
1913 3 1 1 1 4 4 1.000
1914 3 0 1 2 1 4 0.333
1920 3 1 2 0 5 4 1.333
1921 3 1 1 1 3 3 1.000
1922 3 1 1 1 3 3 1.000
1923 3 0 1 2 2 7 0.333
1924 3 3 0 0 5 1 +4 2.000
1925 4 0 1 3 2 8 0.250
1926 3 1 0 2 3 7 0.667
1927 4 1 3 0 9 8 1.250
1928 3 1 0 2 6 8 0.667
1929 3 0 1 2 4 12 0.333
1930 3 0 1 2 1 12 0.333
1931 4 1 0 3 6 12 0.500
1932 3 2 1 0 9 3 1.667
1933 4 2 2 0 7 5 1.500
1934 2 0 0 2 2 7 0.000
1935 2 1 1 0 4 2 1.500
1936 4 3 0 1 8 6 1.500
1937 3 2 0 1 7 4 1.333
1938 3 1 0 2 6 6 0.667
1939 2 1 0 1 4 3 1.000
1946 2 1 0 1 3 4 1.000
1947 3 1 0 2 3 6 0.667
1948 3 1 0 2 3 4 0.667
1949 7 2 0 5 11 17 0.571
1950 3 0 1 2 3 7 0.333
1951 6 5 1 0 12 7 1.833
1952 3 1 0 2 6 7 0.667
1953 5 1 1 3 10 20 0.600
1954 5 0 0 5 4 11 0.000
1955 4 2 0 2 6 7 1.000
1956 3 0 2 1 4 6 0.667
1957 7 2 2 3 7 10 0.857
1958 10 3 5 2 11 10 1.100
1959 3 0 2 1 3 6 0.667
1960 4 3 0 1 9 9 1.500
1961 6 1 2 3 10 10 0.667
1962 7 1 0 6 10 18 0.286
1963 4 1 1 2 6 8 0.750
1964 5 1 0 4 6 10 0.400
1965 8 4 1 3 18 14 1.125
1966 6 0 1 5 4 16 0.167
1967 3 0 1 2 2 6 0.333
1968 3 1 1 1 3 2 1.000
1969 8 0 2 6 8 18 0.250
1970 4 1 3 0 2 1 1.250
1971 8 2 2 4 5 7 0.750
1972 4 0 1 3 0 5 0.250
1973 6 1 1 4 3 10 0.500
1974 6 3 0 3 9 6 1.000
1975 6 3 2 1 10 7 1.333
1976 8 1 1 6 4 12 0.375
1977 9 2 5 2 6 5 1.000
1978 6 4 1 1 12 4 1.500
1979 8 3 2 3 9 10 1.000
1980 6 4 0 2 13 3 1.333
1981 8 3 3 2 8 8 1.125
1982 7 3 2 2 10 7 1.143
1983 9 3 3 3 10 7 1.000
1984 8 2 2 4 5 9 0.750
1985 6 2 2 2 8 9 1.000
1986 6 3 2 1 7 4 1.333
1987 6 2 2 2 6 4 1.000
1988 6 2 1 3 8 11 0.833
1989 6 0 2 4 5 10 0.333
1990 6 3 0 3 7 7 1.000
1991 8 4 2 2 6 8 1.250
1992 9 4 1 4 11 13 1.000
1993 7 3 2 2 12 7 1.143
1994 7 2 0 5 7 17 0.571
1995 6 1 2 3 5 8 0.667
1996 7 2 1 4 13 15 0.714
1997 6 1 1 4 8 14 0.500
1998 6 3 1 2 8 9 –1 1.167
1999 5 1 0 4 2 11 –9 0.400
2000 7 1 2 4 4 11 –7 0.571
2001 7 1 4 2 8 9 –1 0.857
2002 7 4 3 0 9 3 +6 1.571
2003 9 1 3 5 9 14 –5 0.556
2004 9 4 3 2 14 9 +5 1.222
2005 9 3 1 5 7 8 –1 0.778
2006 8 3 2 3 11 11 0 1.000
2007 12 4 5 3 16 13 +3 1.083
2008 10 6 0 4 12 7 +5 1.200
2009 10 4 0 6 10 12 –2 0.800
2010 6 1 0 5 6 10 –4 0.333
2011 10 5 0 5 13 13 0 1.000
2012 7 1 0 6 3 16 –13 0.286
2013 9 3 3 3 9 11 –2 1.000
2014 6 3 2 1 7 5 +2 1.333
2015 7 4 1 2 9 5 +4 1.286
2016 13 5 4 4 19 15 +4 1.077

Tegenstanders[bewerken]

Tegenstander Wed. W G V DV DT DS
Vlag van Albanië Albanië 2 1 1 0 3 1 +2
Vlag van Andorra Andorra 2 2 0 0 4 1 +3
Vlag van Argentinië Argentinië 2 0 1 1 1 2 –1
Vlag van Armenië Armenië 2 0 2 0 2 2 0
Vlag van Australië Australië 1 0 0 1 1 2 –1
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan 6 5 1 0 11 1 +10
Vlag van België België 13 5 3 5 20 17 +3
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 4 0 2 2 2 6 –4
Vlag van Brazilië Brazilië 10 1 1 8 5 20 –15
Vlag van Bulgarije Bulgarije 8 3 1 4 4 8 –4
Vlag van Canada Canada 3 2 0 1 4 2 +2
Vlag van Chili Chili 1 0 0 1 0 2 –2
Vlag van Costa Rica Costa Rica 2 1 0 1 1 1 0
Vlag van Cyprus Cyprus 7 5 0 2 10 6 +4
Vlag van Denemarken Denemarken 8 4 0 4 8 8 0
Vlag van Duitse Democratische Republiek DDR 4 1 0 3 7 8 –1
Vlag van Duitsland Duitsland 17 2 6 9 10 26 –16
Vlag van Engeland Engeland 102 14 21 67 91 247 –156
Vlag van Estland Estland 2 2 0 0 3 1 +2
Vlag van Faeröer Faeröer 2 2 0 0 9 0 +9
Vlag van Finland Finland 12 4 4 4 17 12 +5
Vlag van Frankrijk Frankrijk 4 1 1 2 4 9 –5
Vlag van Georgië Georgië 4 0 1 3 2 9 –7
Vlag van Griekenland Griekenland 2 1 0 1 4 3 +1
Vlag van Hongarije Hongarije 10 5 2 3 15 14 +1
Vlag van Ierland Ierland 13 5 3 5 13 16 –3
Vlag van IJsland IJsland 7 5 1 1 13 5 +8
Vlag van Iran Iran 1 1 0 0 1 0 +1
Vlag van Israël Israël 6 3 3 0 10 3 +7
Vlag van Italië Italië 9 2 0 7 5 23 –18
Vlag van Jamaica Jamaica 1 0 1 0 0 0 0
Vlag van Japan Japan 1 1 0 0 1 0 +1
Vlag van Joegoslavië Joegoslavië 7 0 3 4 9 19 –10
Vlag van Koeweit Koeweit 2 0 2 0 0 0 0
Vlag van Kroatië Kroatië 4 0 1 3 2 7 –5
Vlag van Letland Letland 1 1 0 0 2 0 +2
Vlag van Liechtenstein Liechtenstein 3 3 0 0 8 0 +8
Vlag van Luxemburg Luxemburg 6 6 0 0 17 2 +15
Vlag van Macedonië Macedonië 2 1 0 1 2 2 0
Vlag van Malta Malta 4 4 0 0 15 2 +13
Vlag van Mexico Mexico 3 0 1 2 2 5 –3
Vlag van Moldavië Moldavië 3 2 0 1 7 3 +4
Vlag van Montenegro Montenegro 3 1 0 2 3 4 –1
Vlag van Nederland Nederland 8 0 0 8 5 24 –19
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 1 0 1 0 2 2 0
Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland 96 45 24 27 191 132 +57
Vlag van Noorwegen Noorwegen 11 3 4 4 15 14 +1
Vlag van Oekraïne Oekraïne 3 0 2 1 2 3 –1
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 9 2 2 5 8 13 –5
Vlag van Paraguay Paraguay 1 0 1 0 0 0 0
Vlag van Polen Polen 8 1 2 5 5 10 –5
Vlag van Portugal Portugal 4 1 0 3 4 9 –5
Vlag van Qatar Qatar 1 1 0 0 1 0 +1
Vlag van Roemenië Roemenië 5 1 1 3 7 9 –2
Vlag van Rusland Rusland 5 1 1 3 5 6 –1
Vlag van San Marino San Marino 4 4 0 0 16 1 +15
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 1 1 0 0 2 1 +1
Vlag van Schotland Schotland 107 23 23 61 124 243 –119
Vlag van Servië Servië 3 0 1 2 2 10 –8
Vlag van Servië en Montenegro Servië en Montenegro 2 0 0 2 2 4 –2
Vlag van Slovenië Slovenië 1 0 1 0 0 0 0
Vlag van Slowakije Slowakije 3 2 0 1 8 8 0
Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie 5 1 2 2 3 6 –3
Vlag van Spanje Spanje 5 1 2 2 6 7 –1
Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago 1 1 0 0 2 1 +1
Vlag van Tsjechië Tsjechië 3 0 2 1 1 2 –1
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tsjecho-Slowakije 12 3 3 6 10 15 –5
Vlag van Tunesië Tunesië 1 0 0 1 0 4 –4
Vlag van Turkije Turkije 6 3 1 2 10 7 +3
Vlag van Uruguay Uruguay 1 0 1 0 0 0 0
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 0 0 1 0 2 –2
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland 4 3 0 1 7 5 +2
Vlag van Zweden Zweden 7 0 1 6 3 16 –13
Vlag van Zwitserland Zwitserland 7 2 0 5 6 16 –10

Bekende (oud-)spelers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van spelers van het Welshe voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal dertig interlands achter hun naam

Craig Bellamy
Ryan Giggs

Mark Hughes
Vinnie Jones

Ian Rush
Neville Southall

Gary Speed
Gareth Bale

John Charles

Selecties[bewerken]

Europees kampioenschap[bewerken]

Welsh voetbalelftal

FAW · A-internationals · Bondscoaches · Statistieken · Welsh vrouwenelftal · Brits olympisch elftal · Wales U21 · Wales U20 · Wales U19 · Wales U18 · Wales U17 · Wales U16

1876 – 1909 · 1910 – 1919 · 1920 – 1929 · 1930 – 1939 · 1940 – 1949 · 1950 – 1959 · 1960 – 1969 · 1970 – 1979 · 1980 – 1989 · 1990 – 1999 · 2000 – 2009 · 2010 – 2019

WK 1958 · EK 2016

1876 · 1877 · 1878 · 1879 · 1880 · 1881 · 1882 · 1883 · 1884 · 1885 · 1886 · 1887 · 1888 · 1889 · 1890 · 1891 · 1892 · 1893 · 1894 · 1895 · 1896 · 1897 · 1898 · 1899 · 1900 · 1901 · 1902 · 1903 · 1904 · 1905 · 1906 · 1907 · 1908 · 1909 · 1910 · 1911 · 1912 · 1913 · 1914 · 1915 · 1916 · 1917 · 1918 · 1919 · 1920 · 1921 · 1922 · 1923 · 1924 · 1925 · 1926 · 1927 · 1928 · 1929 · 1930 · 1931 · 1932 · 1933 · 1934 · 1935 · 1936 · 1937 · 1938 · 1939 · 1940 · 1941 · 1942 · 1943 · 1944 · 1945 · 1946 · 1947 · 1948 · 1949 · 1950 · 1952 · 1952 · 1953 · 1954 · 1955 · 1956 · 1957 · 1958 · 1959 · 1960 · 1961 · 1962 · 1963 · 1964 · 1965 · 1966 · 1967 · 1968 · 1969 · 1970 · 1971 · 1972 · 1973 · 1974 · 1975 · 1976 · 1977 · 1978 · 1979 · 1980 · 1981 · 1982 · 1983 · 1984 · 1985 · 1986 · 1987 · 1988 · 1989 · 1990 · 1991 · 1992 · 1993 · 1994 · 1995 · 1996 · 1997 · 1998 · 1999 · 2000 · 2001 · 2002 · 2003 · 2004 · 2005 · 2006 · 2007 · 2008 · 2009 · 2010 · 2011 · 2012 · 2013 · 2014 · 2015 · 2016 · 2017

Albanië · Andorra · Argentinië · Armenië · Australië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Brazilië · Bulgarije · Canada · Chili · Costa Rica · Cyprus · DDR · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Iran · Israël · Italië · Jamaica · Japan · Joegoslavië · Koeweit · Kroatië · Letland · Liechtenstein · Luxemburg · Macedonië · Malta · Mexico · Moldavië · Montenegro · Nederland · Nieuw-Zeeland · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Paraguay · Polen · Portugal · Qatar · Roemenië · Rusland · San Marino · Saoedi-Arabië · Schotland · Servië · Servië en Montenegro · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Trinidad & Tobago · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Tunesië · Turkije · Uruguay · Verenigde Staten · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland

Engeland (2016) · Slowakije (2016)