Wendela Bronsgeest

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wendela Bronsgeest
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Bronsgeest, Wendela Klaske Anita
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Wendela Klaske Anita Bronsgeest ('s Gravenhage, 18 december 1944Leiden, 1 december 1994) was een Nederlandse zangeres en zangpedagoog.

Opleiding[bewerken]

Na haar gymnasiumopleiding in Leeuwarden ging Wendela Bronsgeest in 1963 in Leiden kunstgeschiedenis en archeologie studeren. Bij de muziekschool kreeg ze zangles van Leny Stevens-Ridderhof en ze werd lid van het Leids Studenten Koor en Orkest Collegium Musicum. Hier kreeg ze al spoedig solopartijen toebedeeld waarmee ze lof oogstte.[1] Op advies van dirigent André Kaart meldde ze zich aan voor het Koninklijk Conservatorium te Den Haag, waar ze solozang studeerde bij Meinard Kraak en Herman Woltman. Na haar diploma ‘met onderscheiding’ in 1977 volgde ze interpretatielessen bij Pierre Bernac,[2] Felix de Nobel en Elisabeth Schwarzkopf, waarna ze zich in haar beroepspraktijk steeds meer ging richten op het 20e-eeuwse lied.

Midden in haar carrière werd ze geveld door kanker en overleed in Leiden, op 1 december 1994, vlak voor haar 50e verjaardag.

Wendela Bronsgeest was getrouwd en had drie kinderen.

Zangcarrière[bewerken]

Als zangeres oogstte ze al spoedig succes en werd veel gevraagd in binnen- en buitenland. Ze maakte tournees naar Italië, Amerika en Canada[3]. Ze werkte geregeld samen met o.a. Reinbert de Leeuw, zowel bij het Schönberg Ensemble als in ander verband[4]; met Roberta Alexander, Lucas Vis, Jard van Nes, Charles van Tassel en het Fodor-Kwintet. Met Lieuwe Visser en Nico van der Meel soleerde ze onder meer in Pulcinella van Igor Stravinsky (1991).

Bij het Radio Kamerkorkest onder leiding van Roelof van Driesten zong ze in 1978 liederen van onder anderen Henri Duparc.

Ze werd gevraagd mee te werken aan de Anthologie van het Nederlandse lied in de 20e eeuw, een album met 5 grammofoonplaten, waarvoor ze ’’Receuillement’’ van Kees van Baaren opnam (1981).

In 1984 soleerde Bronsgeest bij de 4 mei dodenherdenking in Groningen in het opdrachtstuk Lied van duizend angsten van Tera de Marez Oyens op tekst van Ingrid van Delft[5] met het Noordelijk Filharmonisch Orkest en een projectkoor onder leiding van Lucas Vis[6]. In 1985 zong ze op 4 en 5 mei And they shall reign forever van Ton de Leeuw, in een programma van het Utrechts Conservatorium, onder leiding van Jurien Sligter.[7]

Gedurende de jaren '70 en '80 verzorgde Wendela Bronsgeest bijna jaarlijks liederenprogramma's, samen met onder anderen mezzo-sopraan Vera Verzijden, bariton Max van Egmond, Bernard Kruysen, en de pianisten Tom Bollen, Alwin Bär, Ferdinand Leitner[8], Stanley Hoogland en Tan Crone.

Optredens in VARA's Matinee op de vrije zaterdag[bewerken]

Vanuit het Concertgebouw in Amsterdam.

Optredens met het Schönberg Ensemble[bewerken]

Met het ‘Schönberg Ensemble’, onder leiding van Reinbert de Leeuw, trad ze op in de volgende programma's:

Daarnaast werd Wendela Bronsgeest altijd veel gevraagd als solist bij amateur muziekverenigingen. Zo trad ze in 1981 op als solist bij de 30-jarige jubileumtournee van het Nederlands Studenten Orkest, waarmee ze onder leiding van Louis Stotijn de 4e symfonie van Gustav Mahler uitvoerde en op de plaat zette.
Hoewel ze zich meer en meer ging toeleggen op het 20e-eeuwse liedrepertoire bleef ze ook muziek uit andere stijlperioden zingen, getuige de opname van een cd, “Ständchen”, in 1994, met liederen uit de romantische periode (met Thom Bollen, piano).

Zangdocent[bewerken]

Naast haar werk als zangeres had Wendela Bronsgeest ook een grote lespraktijk, zowel privé, als aan het Rotterdams Conservatorium, waar ze van 1983[22] tot haar dood in 1994 klassieke zang doceerde, en aan het Conservatorium in Zwolle. Bovendien was ze ook verbonden aan de Hochschule für Musik Carl Maria von Weber te Dresden. Onder haar leerlingen had ze onder andere Tetsje van der Kooi[23], Liselet van Gent[24], Joost van der Linden[25], Madeleine Sie[26] en Isabella Scholte[27], die zowel in Rotterdam als in Dresden bij Wendela studeerde.

Onderscheidingen[bewerken]

  • 1976 Internationaal Vocalistenconcours ’s-Hertogenbosch: Bumaprijs[28]
  • 1976 Internationaal Vocalistenconcours ’s Hertogenbosch: prijs van de Vrienden van het Lied[29]
  • 1977 Nicolaïprijs te Salzburg
  • 1977 Mozart Wettbewerb Diplom in Salzburg
    Daaruit vloeide voort optredens in het zomerfestival te Bath, Edinburgh en Bayreuth.

Discografie[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]