Wereldbeker veldrijden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wereldbeker veldrijden
Regio Europa en Noord-Amerika
Periode Oktoberjanuari
Actueel 2021–2022
TV-zender Vlag van België Telenet (Play Sports)
Vlag van België Proximus (Pickx Sports)
Vlag van België Sporza (8 crossen)
Vlag van Nederland Eurosport
Vlag van Nederland NOS (vooral online)
Discipline Veldrijden
Type Regelmatigheidscriterium
Geschiedenis
Eerste editie 1993-1994
Aantal edities 29 (per 2021–2022)
Eerste winnaar Vlag van België Paul Herygers
Vlag van Nederland Daphny van den Brand
Laatste winnaar Vlag van België Eli Iserbyt
Vlag van Nederland Lucinda Brand
Laatste Bel. winnaar Vlag van België Eli Iserbyt
Vlag van België Sanne Cant
Laatste Ned. winnaar Vlag van Nederland Mathieu van der Poel
Vlag van Nederland Lucinda Brand
Meeste zeges Vlag van Nederland Richard Groenendaal
    Vlag van België Sven Nys
    Vlag van België Wout van Aert (3x)
Vlag van Nederland Daphny van den Brand
    Vlag van België Sanne Cant (3x)
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldbeker veldrijden is een internationaal regelmatigheidscriterium dat sinds 1993 elk seizoen door de Internationale Wielerunie (UCI) wordt georganiseerd. In elke wedstrijd zijn punten te verdienen en aan het eind van het seizoen wint de veldrijder met de meeste punten de wereldbeker.

De 29 edities die bij de mannen tot en met het seizoen 2020-2021 werden gehouden, kennen 16 verschillende winnaars, waarvan er zes meerdere edities wonnen. Bij de mannen zijn Richard Groenendaal, Sven Nys en Wout van Aert recordhouder met drie eindoverwinningen. Bij de vrouwen zijn Daphny van den Brand en Sanne Cant recordhouder met drie eindoverwinningen.

Puntenverdeling per cross[bewerken | brontekst bewerken]

Punten worden toegekend aan de eerste vijfentwintig crossers per categorie, aan de hand van de volgende tabel:

Puntenverdeling
Positie 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25
Punten 40 30 25 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Voor de categorieën mannen beloften, mannen junioren en vrouwen junioren, worden alleen de beste 4 resultaten per renner in rekening genomen voor het wereldbekerklassement.[1]

Mannen elite[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2021-2022 Vlag van België Eli Iserbyt
2020-2021 Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Michael Vanthourenhout
2019-2020 Vlag van België Toon Aerts Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Michael Vanthourenhout
2018-2019 Vlag van België Toon Aerts Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Mathieu van der Poel
2017-2018 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Toon Aerts
2016-2017 Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van België Tom Meeusen
2015-2016 Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van België Kevin Pauwels
2014-2015 Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Nederland Corné van Kessel
2013-2014 Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Duitsland Philipp Walsleben Vlag van België Niels Albert
2012-2013 Vlag van België Niels Albert Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van België Sven Nys
2011-2012 Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van België Sven Nys Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar
2010-2011 Vlag van België Niels Albert Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van België Sven Nys
2009-2010 Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar Vlag van België Niels Albert Vlag van België Sven Nys
2008-2009 Vlag van België Sven Nys Vlag van België Bart Wellens Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar
2007-2008 Er was geen officieel wereldbekerklassement voor deze seizoenen.
2006-2007
2005-2006
2004-2005
2003-2004 Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van België Sven Nys Vlag van België Bart Wellens
2002-2003 Vlag van België Bart Wellens Vlag van België Sven Nys Vlag van België Mario De Clercq
2001-2002 Vlag van België Sven Nys Vlag van België Mario De Clercq Vlag van België Bart Wellens
2000-2001 Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van België Bart Wellens Vlag van België Mario De Clercq
1999-2000 Vlag van België Sven Nys Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van België Mario De Clercq
1998-1999 Vlag van België Mario De Clercq Vlag van Italië Daniele Pontoni Vlag van België Sven Nys
1997-1998 Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van Italië Daniele Pontoni
1996-1997 Vlag van Nederland Adrie van der Poel Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van België Marc Janssens
1995-1996 Vlag van Italië Luca Bramati Vlag van Nederland Richard Groenendaal Vlag van Zwitserland Beat Wabel
1994-1995 Vlag van Italië Daniele Pontoni Vlag van Frankrijk Dominique Arnould Vlag van Tsjechië Radomír Šimůnek
1993-1994 Vlag van België Paul Herygers Vlag van België Danny De Bie Vlag van België Marc Janssens

Eindwinnaars[bewerken | brontekst bewerken]

Eindoverwinningen Veldrijder Edities
3 Vlag van Nederland Richard Groenendaal 97-98, 00-01, 03-04
Vlag van België Sven Nys 99-00, 01-02, 08-09
Vlag van België Wout van Aert 15-16, 16-17, 20-21
2 Vlag van België Niels Albert 10-11, 12-13
Vlag van België Kevin Pauwels 11-12, 14-15
Vlag van België Toon Aerts 18-19, 19-20
1 Vlag van België Paul Herygers 93-94
Vlag van Italië Daniele Pontoni 94-95
Vlag van Italië Luca Bramati 95-96
Vlag van Nederland Adrie van der Poel 96-97
Vlag van België Mario De Clercq 98-99
Vlag van België Bart Wellens 02-03
Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar 09-10
Vlag van Nederland Lars van der Haar 13-14
Vlag van Nederland Mathieu van der Poel 17-18
Vlag van België Eli Iserbyt 21-22

(Bijgewerkt t/m 2021-2022)

Eindpodia wereldklassement per land[bewerken | brontekst bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van België België 18 17 19 54
2 Vlag van Nederland Nederland 6 7 3 16
3 Vlag van Italië Italië 2 1 1 4
4 Vlag van Tsjechië Tsjechië 1 0 3 4
5 Vlag van Duitsland Duitsland 0 1 0 1
Vlag van Frankrijk Frankrijk 0 1 0 1
7 Vlag van Zwitserland Zwitserland 0 0 1 1
Totaal 27 27 27 91

(Bijgewerkt t/m 2020-2021)

Podia wereldbekerwedstrijden (min. 3 overwinningen)[bewerken | brontekst bewerken]

# Renner Eerste Tweede Derde Totaal
1. Vlag van België Sven Nys 50 18 14 83
2. Vlag van Nederland Mathieu van der Poel 28 4 3 35
3. Vlag van België Wout van Aert 13 20 4 37
4. Vlag van Nederland Richard Groenendaal 13 18 8 39
5. Vlag van België Kevin Pauwels 11 13 10 35
6. Vlag van België Niels Albert 11 11 6 28
7. Vlag van België Eli Iserbyt 9 6 2 17
8. Vlag van Nederland Lars van der Haar 8 7 5 20
9. Vlag van België Bart Wellens 7 15 5 27
10. Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar 7 10 6 23
11. Vlag van Italië Daniele Pontoni 7 6 4 17
12. Vlag van België Erwin Vervecken 6 8 14 26
13. Vlag van Nederland Lars Boom 6 1 3 10
14. Vlag van België Paul Herygers 5 1 2 8
15. Vlag van België Mario De Clercq 4 7 9 20
16. Vlag van België Toon Aerts 3 10 12 25
17. Vlag van Nederland Adrie van der Poel 3 8 5 16
18. Vlag van Italië Luca Bramati 3 1 3 7
19. Vlag van Frankrijk Dominique Arnould 3 0 0 3

Bijgewerkt: 2-jan-2022

Vrouwen elite[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnares Tweede Derde
2021-2022 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Vlag van Nederland
2020-2021 Vlag van Nederland Lucinda Brand Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado Vlag van Nederland Denise Betsema
2019-2020 Vlag van Nederland Annemarie Worst Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado Vlag van Tsjechië Kateřina Nash
2018-2019 Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van België Sanne Cant Vlag van Nederland Annemarie Worst
2017-2018 Vlag van België Sanne Cant Vlag van de Verenigde Staten Kaitlin Keough Vlag van Italië Eva Lechner
2016-2017 Vlag van Nederland Sophie de Boer Vlag van België Sanne Cant Vlag van Tsjechië Kateřina Nash
2015-2016 Vlag van België Sanne Cant Vlag van Italië Eva Lechner Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris
2014-2015 Vlag van België Sanne Cant Vlag van België Ellen Van Loy Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton
2013-2014 Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris Vlag van Nederland Marianne Vos
2012-2013 Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton Vlag van Nederland Sanne van Paassen Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Harris
2011-2012 Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton
2010-2011 Vlag van Nederland Sanne van Paassen Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton Vlag van Nederland Marianne Vos
2009-2010 Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Sanne van Paassen
2008-2009 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van de Verenigde Staten Katie Compton
2007-2008 Geen officiële eindstand
2006-2007
2005-2006
2004-2005
2003-2004 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat
2002-2003 Vlag van Nederland Daphny van den Brand Vlag van België Hilde Quintens Vlag van België Anja Nobus

Eindwinnaressen[bewerken | brontekst bewerken]

Eindoverwinningen Veldrijdster Edities
3 Vlag van Nederland Daphny van den Brand 02-03, 09-10, 11-12
Vlag van België Sanne Cant 14-15, 15-16, 17-18
2 Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel 03-04, 08-09
Vlag van de Verenigde Staten Katherine Compton 12-13, 13-14
Vlag van Nederland Lucinda Brand 20-21, 21-22
1 Vlag van Nederland Sanne van Paassen 10-11
Vlag van Nederland Sophie de Boer 16-17
Vlag van Nederland Marianne Vos 18-19
Vlag van Nederland Annemarie Worst 19-20

(Bijgewerkt t/m 2021-2022)

Eindpodia wereldklassement per land[bewerken | brontekst bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van Nederland Nederland 8 7 5 20
2 Vlag van België België 3 4 1 8
3 Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 2 2 3 7
4 Vlag van Duitsland Duitsland 2 0 0 2
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 0 1 2 3
6 Vlag van Italië Italië 0 1 1 2
7 Vlag van Tsjechië Tsjechië 0 0 2 2
8 Vlag van Frankrijk Frankrijk 0 0 1 1
Totaal 15 15 15 45

(Bijgewerkt t/m 2020-2021)

Podia wereldbekerwedstrijden (min. 1 overwinning)[bewerken | brontekst bewerken]

# Renster Eerste Tweede Derde Totaal
1. Vlag van Nederland Marianne Vos 27 17 10 54
2. Vlag van de Verenigde Staten Katherine Compton 24 13 12 49
3. Vlag van Nederland Daphny van den Brand 22 13 9 44
4. Vlag van Nederland Lucinda Brand 15 8 1 24
5. Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel 14 17 3 34
6. Vlag van België Sanne Cant 11 2 9 22
7. Vlag van Tsjechië Kateřina Nash 7 6 9 22
8. Vlag van Nederland Annemarie Worst 4 3 6 13
9. Vlag van Nederland Denise Betsema 3 5 6 14
10. Vlag van Nederland Ceylin del Carmen Alvarado 2 6 3 11
11. Vlag van Nederland Sanne van Paassen 2 4 5 11
12. Vlag van Italië Eva Lechner 2 3 6 11
13. Vlag van Nederland Sophie de Boer 2 2 4 8
14. Vlag van Nederland Fem van Empel 2 0 0 2
15. Vlag van Frankrijk Maryline Salvetat 1 9 6 16
16. Vlag van Verenigd Koninkrijk Nikki Brammeier 1 5 6 12
17. Vlag van Frankrijk Laurence Leboucher 1 3 4 8
18. Vlag van de Verenigde Staten Kaitlin Keough 1 3 1 5
19. Vlag van Verenigd Koninkrijk Evie Richards 1 1 2 4
20. Vlag van Canada Maghalie Rochette 1 1 1 3
21. Vlag van Nederland Thalita de Jong 1 1 0 2
22. Vlag van Hongarije Kata Blanka Vas 1 0 2 3
23. Vlag van Nederland Maud Kaptheijns 1 0 1 2

Bijgewerkt: 16-jan-2022

Mannen beloften[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2021-2022 Vlag van Nederland Mees Hendrikx Vlag van Nederland Pim Ronhaar Vlag van België Emiel Verstrynge
2020-2021 Vlag van Verenigd Koninkrijk Thomas Mein Vlag van Verenigd Koninkrijk Ben Turner Vlag van Spanje Iván Feijoo
2019-2020 Vlag van Zwitserland Kevin Kuhn Vlag van Nederland Ryan Kamp Vlag van Frankrijk Antoine Benoist
2018-2019 Vlag van Verenigd Koninkrijk Thomas Pidcock Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van Frankrijk Antoine Benoist
2017-2018 Vlag van Verenigd Koninkrijk Thomas Pidcock Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Thijs Aerts
2016-2017 Vlag van Nederland Joris Nieuwenhuis Vlag van België Quinten Hermans Vlag van Frankrijk Clément Russo
2015-2016 Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van België Quinten Hermans Vlag van Nederland Joris Nieuwenhuis
2014-2015 Vlag van België Michael Vanthourenhout Vlag van België Laurens Sweeck Vlag van België Wout van Aert
2013-2014 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van België Wout van Aert Vlag van België Laurens Sweeck
2012-2013 Vlag van België Wietse Bosmans Vlag van België Wout van Aert Vlag van Nederland Corné van Kessel
2011-2012 Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Nederland Mike Teunissen Vlag van Frankrijk Julian Alaphilippe
2010-2011 Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van Frankrijk Matthieu Boulo Vlag van België Vincent Baestaens
2009-2010 Vlag van België Tom Meeusen Vlag van Slowakije Róbert Gavenda Vlag van Frankrijk Arnaud Jouffroy
2008-2009 Vlag van Duitsland Philipp Walsleben Vlag van Frankrijk Aurélien Duval Vlag van België Kenneth Van Compernolle
2007-2008 Vlag van België Niels Albert Vlag van Frankrijk Aurélien Duval Vlag van Frankrijk Jonathan López
2006-2007 Vlag van België Niels Albert Vlag van België Dieter Vanthourenhout Vlag van Tsjechië Lukáš Klouček
2005-2006 Vlag van België Kevin Pauwels Vlag van Frankrijk Romain Villa Vlag van België Dieter Vanthourenhout
2004-2005 Vlag van Tsjechië Martin Bína Vlag van Zwitserland Simon Zahner Vlag van Tsjechië Zdeněk Štybar

Vrouwen beloften[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2021-2022 Vlag van Nederland Vlag van Nederland Vlag van Nederland Shirin van Anrooij
2020-2021 Vlag van Hongarije Blanka Kata Vas Vlag van Nederland Manon Bakker Vlag van Nederland Puck Pieterse
2019-2020 Vlag van Nederland Ceylin Alvarado Vlag van Nederland Inge van der Heijden Vlag van Verenigd Koninkrijk Anna Kay
2018-2019 Vlag van Nederland Ceylin Alvarado Vlag van Nederland Fleur Nagengast Vlag van Nederland Inge van der Heijden

Jongens junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2021-2022 Vlag van Nederland David Haverdings Vlag van Frankrijk Louka Lesueur Vlag van Verenigd Koninkrijk Nathan Smith
2020-2021 Vlag van Tsjechië Matěj Stránský Vlag van Italië Lorenzo Masciarelli Vlag van Tsjechië Matyáš Fiala
2019-2020 Vlag van België Thibau Nys Vlag van Zwitserland Dario Lillo Vlag van België Lennert Belmans
2018-2019 Vlag van België Witse Meeussen Vlag van België Ryan Cortjens Vlag van België Thibau Nys
2017-2018 Vlag van Tsjechië Tomáš Kopecký Vlag van Nederland Pim Ronhaar Vlag van Nederland Mees Hendrikx
2016-2017 Vlag van België Toon Vandebosch Vlag van Frankrijk Antoine Benoist Vlag van Verenigd Koninkrijk Thomas Pidcock
2015-2016 Vlag van Nederland Jens Dekker Vlag van België Jappe Jaspers Vlag van Frankrijk Tanguy Turgis
2014-2015 Vlag van België Eli Iserbyt Vlag van Zwitserland Johan Jacobs Vlag van Nederland Max Gulickx
2013-2014 Vlag van Tsjechië Adam Toupalik Vlag van België Yannick Peeters Vlag van België Kobe Goossens
2012-2013 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Nederland Martijn Budding Vlag van de Verenigde Staten Logan Owen
2011-2012 Vlag van Nederland Mathieu van der Poel Vlag van Frankrijk Quentin Jauregui Vlag van Frankrijk Romain Seigle
2010-2011 Vlag van België Laurens Sweeck Vlag van België Daniel Peeters Vlag van Zwitserland Lars Forster
2009-2010 Vlag van Nederland David van der Poel Vlag van Nederland Gert-Jan Bosman Vlag van België Jens Vandekinderen
2008-2009 Vlag van Nederland Tijmen Eising Vlag van Nederland Lars van der Haar Vlag van België Wietse Bosmans
2007-2008 Vlag van Frankrijk Arnaud Jouffroy Vlag van Tsjechië Lubomír Petruš Vlag van België Stef Boden
2006-2007 Vlag van België Joeri Adams Vlag van Tsjechië Jiří Polnický Vlag van Frankrijk Thomas Girard
2005-2006 Vlag van Slowakije Róbert Gavenda Vlag van België Tom Meeusen Vlag van Nederland Boy van Poppel
2004-2005 Vlag van Italië Davide Malacarne Vlag van Nederland Ricardo van der Velde Vlag van Zwitserland Julien Taramarcaz

Meisjes junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Eindstand per editie[bewerken | brontekst bewerken]

Seizoen Winnaar Tweede Derde
2021-2022 Vlag van Nederland Leonie Bentveld Vlag van Verenigd Koninkrijk Zoe Bäckstedt Vlag van Nederland Lauren Molengraaf
2020-2021 Vlag van Verenigd Koninkrijk Zoe Bäckstedt Vlag van Luxemburg Marie Schreiber Vlag van Italië Lucia Bramati

Reglementen[bewerken | brontekst bewerken]

Wedstrijdduur[bewerken | brontekst bewerken]

De wedstrijdduur van een veldrit moet trachten zo dicht mogelijk in de buurt te komen van onderstaande tijdspannen[2][3]:

Categorie 2019/2020 2020/2021 - heden
Mannen elite 60-70 minuten 60 minuten
Vrouwen elite 40-50 minuten 50 minuten
Mannen beloften 50 minuten 50 minuten
Mannen junioren 40 minuten 40 minuten
Vrouwen junioren n.v.t. 40 minuten

Samenstelling kalender[bewerken | brontekst bewerken]

  • De Wereldbeker vindt plaats over maximaal 16 wedstrijden.
  • In geen enkel geval mag meer dan de helft van de manches in eenzelfde land georganiseerd worden.
  • Bij 9 tot 13 wedstrijden, moet de Wereldbeker in minstens zes verschillende landen worden georganiseerd. Bij 14 of 15 wedstrijden, moet de Wereldbeker in minstens zeven verschillende landen worden georganiseerd. Bij 16 wedstrijden dan zal dat minstens in acht verschillende landen moeten gebeuren.
  • Bij elke wereldbekerwedstrijd wordt de mannen elite en vrouwen elite race verreden. Bij een maximum van 8 wereldbekerwedstrijden mogen tevens de jeugdcategorieën (mannen beloften, jongens junioren, meisjes junioren) worden verreden.

Organisatie eisen[bewerken | brontekst bewerken]

De kandidaten voor het organiseren van een wereldbeker moeten voldoen aan de eisen van de UCI.[4]
(NB: betreft eisen seizoen 2021-2022)

Wedstrijdprogramma

Elke kandidaat kan een bid indienen voor de volgende 5 races, waarvan minimaal de mannen en vrouwen elitewedstrijd moeten worden georganiseerd:

  • Mannen elite
  • Vrouwen elite
  • Mannen beloften
  • Jongens junioren
  • Meisjes junioren

Slechts een aantal manches per seizoen zullen openstaan voor de jeugdcategorieën (beloften en junioren). De UCI veldritcommissie zal jaarlijks beslissen in welke wedstrijden de jeugd in actie zal komen.

Starturen in WB-manches mét jeugd: 9u45: jongens junioren – 10u45 meisjes junioren – 11u45: Mannen beloften – 13u45: vrouwen elite – 15u15: mannen elite. Starturen in WB-manches zonder jeugd: 13u30: vrouwen elite – 15u00: mannen elite

Bedrijfsmodel

De UCI vereist de volgende fee's/services van de lokale organisator:

  • Prijzengeld wereldbekerwedstrijd: € 81.615 (bij manches zonder jeugdwedstrijden: € 79.000)
  • Organisatie fee UCI (2 opties):
    • Model 1: € 35.000, waarbij de lokale organisator beschikt over 25% van de sponsorrechten.
    • Model 2: € 50.000, waarbij de lokale organisator beschikt over 50% van de sponsorrechten.
  • De lokale organisator heeft recht op maximaal 5 commerciële partners en 2 extra institutionele partners.
  • De volgende potentiële partners zijn gereserveerd voor de UCI/Flanders Classics: telecommunicatiebedrijven, leveranciers van allerlei fietsonderdelen, alle soorten uurwerken, IT-bedrijven en alle bedrijven die weddenschappen aanbieden.
  • Geen partnership met bedrijven uit de tabak-, alcohol- en porno-industrie.
  • Betaling van de verplichte anti-doping testen
  • Betaling tot maximaal 30 hotelovernachtingen (eenpersoonskamers) met halfpension voor UCI vertegenwoordigers en staf
  • De organisator moet 200 standaard inkomtickets en 50 VIP-tickets voorzien voor Flanders Classics/UCI.
  • Flanders Classics/UCI krijgt toegang tot alle persoonlijke – en marketinggegevens verzameld via ticketing.
  • De organisator moet op de dag van het event vervoer en eten voorzien voor medewerkers van Flanders Classics/UCI.

De UCI/Flanders Classics is verantwoordelijk voor de volgende services:

  • Prijzengeld algemeen klassement
  • TV productie, Flanders Classics verzorgt het internationale tv-signaal en draagt de kosten voor de ‘graphics’. Organisatoren hebben geen kosten voor tv-productie, behalve de installatie van reuzenschermen op het parcours, stroomvoorziening of het bouwen van tv-platformen.
  • Tijdwaarneming
  • UCI vrachtwagens, start en finish materiaal, etc.
  • Aanwezigheid van UCI officials en UCI staf
  • De kosten voor de deelname toegang voor nationale teams voor mannen beloften, jongens junioren en meisjes junioren.

De organisator heeft het recht op alle inkomsten uit ticketverkoop, neven evenementen en horeca.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]