Wereldkampioenschap handbal mannen 2019

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wereldkampioenschap handbal 2019
Toernooi-informatie
Gastlanden Vlag van Duitsland Duitsland, Vlag van Denemarken Denemarken
Organisator IHF
Editie 26
Datum 9 - 27 januari 2019
Teams 24 (van 4 confederaties)
Hallen (in 6 gaststeden)
Eindrangschikking
Winnaar Vlag van Denemarken Denemarken (1e titel)
Tweede plaats Vlag van Noorwegen Noorwegen
Derde plaats Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vierde plaats Vlag van Duitsland Duitsland
Toernooistatistieken
Wedstrijden 96
Doelpunten 5.239  (54,57 per wedstrijd)
Toeschouwers 906.281  (9.440 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Denemarken Mikkel Hansen met 72 doelpunten
Beste speler Vlag van Denemarken Mikkel Hansen
Navigatie
2017     2021
Portaal  Portaalicoon   Handbal

Het 26ste wereldkampioenschap handbal voor mannen vond plaats in Duitsland en Denemarken in januari 2019.[1]. Het toernooi werd voor de eerste keer gewonnen door Denemarken.

Toernooiformat[bewerken]

Deze editie bestaat uit een tweefasige groepsformule met daaropvolgend halve finales en een finale. Dit format werd voor het laatst toegepast op het WK van 2011. Bij de voorgaande edities volgde er na de groepsfase direct een knock-outfase, beginnend met de achtste finales. Onder druk van de televisieomroepen van de "grote handbalnaties" is de tweefasige groepsformule heropgenomen als format. Op het WK van 2017 werden Denemarken en Duitsland al vroeg uitgeschakeld in de achtste finales, tot teleurstelling van de televisieomroepen die meer wedstrijden opeisten. Dientengevolge heeft de IHF haar formule gewijzigd naar een tweefasige groepsformule. Hiermee zijn de "grote handbalnaties" vrijwel verzekerd van acht wedstrijden en de televisieomroepen daarmee van acht uitzendingen.

Tijdens het toernooi kreeg het nieuwe competitieformat veel kritiek, vanwege de zware fysieke belasting op de spelers. De landen die ver kwamen in het toernooi werden gedwongen tot het spelen van tien wedstrijden in zeventien dagen. Enkele spelers overwogen zelfs te gaan staken tijdens het wereldkampioenschap.[2]

Speelsteden[bewerken]

Het toernooi zal worden gehouden in de volgende speelsteden.[3]

Kopenhagen Herning Berlijn
Royal Arena Jyske Bank Boxen Mercedes-Benz Arena
Capaciteit: 13.500 Capaciteit: 15.000 Capaciteit: 14.800
RoyalArena 20170811 N8B0024 (36517811566).jpg Jyske Bank Boxen.jpg Mercedes-Benz Arena Berlin August 2015.JPG
Keulen München Hamburg
Lanxess Arena Olympiahalle Barclaycard Arena
Capaciteit: 19.250 Capaciteit: 12.000 Capaciteit: 12.500
Koelnarena inside.jpg Olympiahalle, München 2012.jpg HH-Freezers Straubing-Tigers 4.JPG

Gekwalificeerde teams[bewerken]

Competitie Datums Aantal Gekwalificeerd
Gastlanden 28 oktober 2013 2 Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Duitsland Duitsland
Wereldkampioen 11–29 januari 2017 1 Vlag van Frankrijk Frankrijk
Europees kampioenschap 2018 12–28 januari 2018 1 Vlag van Spanje Spanje
Afrikaans kampioenschap 2018 17–28 januari 2018 3 Vlag van Angola Angola
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Tunesië Tunesië
Aziatisch kampioenschap 2018 18–28 januari 2018 4 Vlag van Bahrein Bahrein
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea [4]
Europese kwalificatie 25 oktober 2017–14 juni 2018 8 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Servië Servië
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Zweden Zweden
Pan-Amerikaans kampioenschap 2018 16–24 juni 2018 3 Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Chili Chili
Wildcard 9 mei 2018
10 oktober 2018
2 Vlag van Japan Japan[5]
Korea[4]

Groepsfase[bewerken]

Groep A[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 4 1 0 9 138 113 +25 Hoofdronde
2 Vlag van Duitsland Duitsland (H) 5 3 2 0 8 142 110 +32
3 Vlag van Brazilië Brazilië 5 3 0 2 6 127 129 −2
4 Vlag van Rusland Rusland 5 1 2 2 4 131 127 +4
5 Vlag van Servië Servië 5 1 1 3 3 127 146 −19
6 Korea 5 0 0 5 0 124 164 −40
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo
(H) Gastheer.

Groep B[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Kroatië Kroatië 5 5 0 0 10 152 115 +37 Hoofdronde
2 Vlag van Spanje Spanje 5 4 0 1 8 142 114 +28
3 Vlag van IJsland IJsland 5 3 0 2 6 137 124 +13
4 Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië 5 2 0 3 4 131 139 −8
5 Vlag van Bahrein Bahrein 5 1 0 4 2 107 151 −44
6 Vlag van Japan Japan 5 0 0 5 0 121 147 −26
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo

Groep C[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Denemarken Denemarken (H) 5 5 0 0 10 167 103 +64 Hoofdronde
2 Vlag van Noorwegen Noorwegen 5 4 0 1 8 175 119 +56
3 Vlag van Tunesië Tunesië 5 3 0 2 6 138 147 −9
4 Vlag van Zwitserland Zwitserland 5 2 0 3 4 130 167 −37
5 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk 5 1 0 4 2 121 148 −27
6 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 5 0 0 5 0 112 159 −47
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo
(H) Gastheer.

Groep D[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Zweden Zweden 5 5 0 0 10 151 111 +40 Hoofdronde
2 Vlag van Hongarije Hongarije 5 2 2 1 6 151 138 +13
3 Vlag van Egypte Egypte 5 2 1 2 5 132 133 −1
4 Vlag van Qatar Qatar 5 2 0 3 4 125 127 −2
5 Vlag van Argentinië Argentinië 5 1 1 3 3 119 130 −11
6 Vlag van Angola Angola 5 1 0 4 2 121 160 −39
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo

Hoofdronde[bewerken]

Groep 1[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Duitsland Duitsland (H) 5 4 1 0 9 136 116 +20 Halve finales
2 Vlag van Frankrijk Frankrijk 5 3 1 1 7 133 122 +11
3 Vlag van Kroatië Kroatië 5 3 0 2 6 124 117 +7 Wedstrijd om 5e plaats
4 Vlag van Spanje Spanje 5 2 0 3 4 147 136 +11 wedstrijd om 7e plaats
5 Vlag van Brazilië Brazilië 5 2 0 3 4 128 149 −21
6 Vlag van IJsland IJsland 5 0 0 5 0 122 150 −28
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo
(H) Gastheer.


Groep 2[bewerken]

Pos Team Wed W G V Ptn DV DT +/− Kwalificatie
1 Vlag van Denemarken Denemarken (H) 5 5 0 0 10 147 116 +31 Halve finales
2 Vlag van Noorwegen Noorwegen 5 4 0 1 8 157 135 +22
3 Vlag van Zweden Zweden 5 3 0 2 6 148 137 +11 Wedstrijd om 5e plaats
4 Vlag van Egypte Egypte 5 1 1 3 3 132 138 −6 wedstrijd om 7e plaats
5 Vlag van Hongarije Hongarije 5 1 1 3 3 134 144 −10
6 Vlag van Tunesië Tunesië 5 0 0 5 0 113 161 −48
Bron: IHF
Regels voor de opmaak van de rangschikking: 1) aantal punten; 2) Onderling resultaat; 3) Onderlinge doelpunten verschil; 4) Onderlinge doelsaldo; 5) Doelsaldo
(H) Gastheer.

Eindronde[bewerken]

Halve finales[bewerken]

25 januari 2019
17:30
Vlag van Denemarken Denemarken 38–30 Vlag van Frankrijk Frankrijk Barclaycard Arena, Hamburg
Toeschouwers: 12.500
Scheidsrechters: Gubica, Milošević (CRO)
M. Hansen 12 (21–15) Mahé 8
2 minuten tijdstraf Verslag 2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel

25 januari 2019
20:30
Vlag van Duitsland Duitsland 25–31 Vlag van Noorwegen Noorwegen Barclaycard Arena, Hamburg
Toeschouwers: 12.500
Scheidsrechters: Horáček, Novotný (CZE)
Gensheimer 7 (12–14) Rød 7
2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel 1×Weggestuurd Verslag 2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel


Wedstrijd om 7/8e plaats[bewerken]

26 januari 2019
17:30
Vlag van Spanje Spanje 36–31 Vlag van Egypte Egypte Jyske Bank Boxen, Herning
Toeschouwers: 5.318
Scheidsrechters: Gjeding, Hansen (DEN)
Cañellas 9 (17–18) El-Ahmar 7
2 minuten tijdstraf 1×Kreeg geel Verslag 2 minuten tijdstraf 1×Kreeg geel 1×Weggestuurd

Wedstrijd om 5e/6e plaats[bewerken]

26 januari 2019
20:30
Vlag van Kroatië Kroatië 28–34 Vlag van Zweden Zweden Jyske Bank Boxen, Herning
Toeschouwers: 6.075
Scheidsrechters: Schulze, Tönnies (GER)
Stepančić 5 (13–16) Ekberg 6
2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel Verslag 2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel

Wedstrijd om 3e/4e plaats[bewerken]

27 januari 2019
14:30
Vlag van Duitsland Duitsland 25–26 Vlag van Frankrijk Frankrijk Jyske Bank Boxen, Herning
Toeschouwers: 14.121
Scheidsrechters: Santos, Fonseca (POR)
Gensheimer 7 (13–9) Mahé 7
2 minuten tijdstraf 2×Kreeg geel 1×Weggestuurd Verslag 2 minuten tijdstraf 3×Kreeg geel

Finale[bewerken]

27 januari 2019
17:30
Vlag van Noorwegen Noorwegen 22–31 Vlag van Denemarken Denemarken Jyske Bank Boxen, Herning
Toeschouwers: 15.003
Scheidsrechters: Gubica, Milošević (CRO)
Jøndal 9 (11–18) M. Hansen 7
2 minuten tijdstraf 1×Kreeg geel Verslag 2 minuten tijdstraf 1×Kreeg geel

Uitzendrechten[bewerken]

In Denemarken zagen 2.740.000 de finale op tv (1.584.000 - DR1, 1.156.000 - TV2). Hiermee was de handbalfinale het meest bekeken programma in Denemarken sinds 1992, het overtrof zelfs de EK finale voetbal van 1992, waarin Denemarken verrassend Europees kampioen werd (2,6 miljoen - TV2).[6][7]

Rechthebbenden voor televisieuitzending:[8]

Radio:

  • ERU (radiorechten voor hun leden radiostation in Europa)

Toeschouwersaantallen[bewerken]

Het toernooi trok een recordaantal van 906.281 toeschouwers. 536.744 toeschouwers volgde de wedstrijden in de Duitse hallen van Berlijn, Keulen, München en Hamburg. In Denemarken volgde 369.537 toeschouwers de wedstrijden in de hallen van Kopenhagen en Herning.[9][10]

Speelstad Toeschouwers Gemiddeld
Herning 265.303 9.826
Keulen 201.582 15.506
Berlijn 173.762 11.584
München 136.400 9.093
Kopenhagen 104.234 4.343
Hamburg 25.000 12.500

Zie ook[bewerken]