Wereldkampioenschap snooker 2002

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Embassy World Snooker Championship 2002 vond plaats tussen 20 april en 6 mei 2002 in het Crucible Theatre in Sheffield. Peter Ebdon versloeg in de finale zevenvoudig winnaar Stephen Hendry met 18-17 en pakte zijn eerste wereldtitel.

Belangrijke momenten[bewerken]

  • Steve Davis slaagde er voor de tweede keer op rij niet in om zich te plaatsen voor het toernooi. Hij verloor in de kwalificatie van Robin Hull met 10-8
  • Stuart Bingham maakte in de eerste ronde bijna een 147 break. Hij miste de roze bal
  • Matthew Stevens maakte de hoogste break van het toernooi: 145. Het was pas de tweede keer in de geschiedenis dat er een 145 gemaakt werd in de Crucible.
  • Stephen Hendry vestigde een record door voor de negende keer de finale te halen.
  • John Williams was voor de tiende en laatste keer scheidsrechter tijdens een WK finale.

Resultaten[bewerken]

  1e Ronde
Best of 19 frames
2e Ronde
Best of 25 frames
kwartfinale
Best of 25 frames
halve finale
Best of 33 frames
finale
Best of 35 frames
                                               
 Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan 10  
 Vlag van Schotland Drew Henry 5  
   Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan 13  
   Vlag van Engeland Robert Milkins 2  
 Vlag van Engeland Robert Milkins 10
 Vlag van Ierland Fergal O'Brien 8  
   Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan 13  
   Vlag van Engeland Stephen Lee 10  
 Vlag van Australië Quinten Hann 10  
 Vlag van Engeland Paul Hunter 9  
   Vlag van Australië Quinten Hann 3
   Vlag van Engeland Stephen Lee 13  
 Vlag van Engeland Stephen Lee 10
 Vlag van Schotland Chris Small 7  
   Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan 13  
   Vlag van Schotland Stephen Hendry 17  
 Vlag van Schotland Stephen Hendry 10  
 Vlag van Engeland Shaun Murphy 4  
   Vlag van Schotland Stephen Hendry 13
   Vlag van Wales Anthony Davies 3  
 Vlag van Wales Anthony Davies 10
 Vlag van Schotland Alan McManus 7  
   Vlag van Schotland Stephen Hendry 13
   Vlag van Ierland Ken Doherty 12  
 Vlag van Engeland Mark King 10  
 Vlag van Engeland David Gray 5  
   Vlag van Engeland Mark King 12
   Vlag van Ierland Ken Doherty 13  
 Vlag van Ierland Ken Doherty 10
 Vlag van Engeland Stuart Bingham 8  
 Vlag van Schotland Stephen Hendry 17
 Vlag van Engeland Peter Ebdon 18
 Vlag van Schotland John Higgins 10  
 Vlag van Thailand James Wattana 1  
   Vlag van Schotland John Higgins 13  
   Vlag van Schotland Graeme Dott 2  
 Vlag van Schotland Graeme Dott 10
 Vlag van Finland Robin Hull 6  
   Vlag van Schotland John Higgins 7  
   Vlag van Wales Matthew Stevens 13  
 Vlag van Engeland Jimmy White 10  
 Vlag van Wales Dominic Dale 2  
   Vlag van Engeland Jimmy White 3
   Vlag van Wales Matthew Stevens 13  
 Vlag van Wales Matthew Stevens 10
 Vlag van Engeland Mike Dunn 6  
   Vlag van Wales Matthew Stevens 16
   Vlag van Engeland Peter Ebdon 17  
 Vlag van Engeland Peter Ebdon 10  
 Vlag van Ierland Michael Judge 4  
   Vlag van Engeland Peter Ebdon 13
   Vlag van Engeland Joe Perry 7  
 Vlag van Engeland Joe Perry 10
 Vlag van Noord-Ierland Joe Swail 6  
   Vlag van Engeland Peter Ebdon 13
   Vlag van Engeland Anthony Hamilton 6  
 Vlag van Engeland Anthony Hamilton 10  
 Vlag van Engeland Dave Harold 6  
   Vlag van Engeland Anthony Hamilton 13
   Vlag van Wales Mark Williams 9  
 Vlag van Wales Mark Williams 10
 Vlag van Engeland John Parrott 7  

Centurybreaks[bewerken]

Er zijn tijdens dit toernooi 68 centurybreaks gemaakt, een record dat stand hield tot 2009. De hoogste break was 145 van Matthew Stevens.