Wereldkampioenschap snooker 2017

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wereldkampioenschap snooker 2017
Gehouden in Crucible Theatre, Sheffield
Jaar 2017
Data 15 april - 1 mei
Sport snooker
Organisator WPBSA
Navigatie
2016     2018
Portaal  Portaalicoon   Sport

Het wereldkampioenschap snooker 2017 liep van 15 april tot en met 1 mei 2017 in het Crucible Theatre in Sheffield. De Engelsman Mark Selby volgde zichzelf op als wereldkampioen. Hij haalde zijn derde wereldtitel in vier jaar tijd.

Prijzenpot[bewerken | bron bewerken]

De totale prijzenpot bevat dit jaar £ 1.750.100,-.[1]

  • Winnaar: £ 375.000,-
  • Finalist: £ 160.000,-
  • Halvefinalist: £ 75.000,-
  • Kwartfinalist: £ 37.500,-
  • Laatste 16: £ 25.000,-
  • Laatste 32: £ 16.000,-
  • Laatste 48: £ 12.000,-
  • Laatste 80: £ 8.000,-
  • Hoogste break: £ 10.000,-
  • Hoogste break (kwalificatie): £ 1.000,-

Hoofdtoernooi[bewerken | bron bewerken]

  eerste ronde
best of 19 frames
tweede ronde
best of 25 frames
kwartfinale
best of 25 frames
halve finale
best of 33 frames
finale
best of 35 frames'
                                               
 Vlag van Engeland Mark Selby (1) 10  
 Vlag van Ierland Fergal O'Brien 2  
   Vlag van Engeland Mark Selby (1) 13  
   Vlag van China Xiao Guodong 6  
 Vlag van Wales Ryan Day (16) 4
 Vlag van China Xiao Guodong 10  
   Vlag van Engeland Mark Selby (1) 13  
   Vlag van Hongkong Marco Fu (8) 3  
 Vlag van Australië Neil Robertson (9) 10  
 Vlag van Thailand Noppon Saengkham 4  
   Vlag van Australië Neil Robertson (9) 11
   Vlag van Hongkong Marco Fu (8) 13  
 Vlag van Hongkong Marco Fu (8) 10
 Vlag van België Luca Brecel 9  
   Vlag van Engeland Mark Selby (1) 17  
   Vlag van China Ding Junhui (4) 15  
 Vlag van Engeland Shaun Murphy (5) 10  
 Vlag van China Yan Bingtao 8  
   Vlag van Engeland Shaun Murphy (5) 7
   Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan (12) 13  
 Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan (12) 10
 Vlag van Engeland Gary Wilson 7  
   Vlag van Engeland Ronnie O'Sullivan (12) 10
   Vlag van China Ding Junhui (4) 13  
 Vlag van China Liang Wenbo (13) 10  
 Vlag van Engeland Stuart Carrington 7  
   Vlag van China Liang Wenbo (13) 12
   Vlag van China Ding Junhui (4) 13  
 Vlag van China Ding Junhui (4) 10
 Vlag van China Zhou Yuelong 5  
 Vlag van Engeland Mark Selby (1) 18
 Vlag van Schotland John Higgins (6) 15
 Vlag van Engeland Stuart Bingham (3) 10  
 Vlag van Engeland Peter Ebdon 5  
   Vlag van Engeland Stuart Bingham (3) 10  
   Vlag van Engeland Kyren Wilson (14) 13  
 Vlag van Engeland Kyren Wilson (14) 10
 Vlag van Engeland David Grace 6  
   Vlag van Engeland Kyren Wilson (14) 6  
   Vlag van Schotland John Higgins (6) 13  
 Vlag van Engeland Mark Allen (11) 10  
 Vlag van Engeland Jimmy Robertson 8  
   Vlag van Engeland Mark Allen (11) 9
   Vlag van Schotland John Higgins (6) 13  
 Vlag van Schotland John Higgins (6) 10
 Vlag van Engeland Martin Gould 6  
   Vlag van Schotland John Higgins (6) 17
   Vlag van Engeland Barry Hawkins (7) 8  
 Vlag van Engeland Barry Hawkins (7) 10  
 Vlag van Engeland Tom Ford 3  
   Vlag van Engeland Barry Hawkins (7) 13
   Vlag van Schotland Graeme Dott 6  
 Vlag van Engeland Ali Carter (10) 7
 Vlag van Schotland Graeme Dott 10  
   Vlag van Engeland Barry Hawkins (7) 13
   Vlag van Schotland Stephen Maguire 9  
 Vlag van Schotland Anthony McGill (15) 2  
 Vlag van Schotland Stephen Maguire 10  
   Vlag van Schotland Stephen Maguire 13
   Vlag van Engeland Rory McLeod 3  
 Vlag van Engeland Judd Trump (2) 8
 Vlag van Engeland Rory McLeod 10  

Finale[bewerken | bron bewerken]

De finale werd gespeeld op zondag 30 april en maandag 1 mei en stond onder leiding van de Nederlandse scheidsrechter Jan Verhaas.