Wereldkampioenschap voetbal 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Icoontje doorverwijspagina Zie Wereldkampioenschap voetbal 2018 (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Wereldkampioenschap voetbal 2018.
WK voetbal 2018
2018 FIFA World Cup
Чемпионат мира по футболу 2018
Logo Fußball-Weltmeisterschaft 2018.svg
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Rusland Rusland
Editie 21e
Datum 14 juni 2018 – 15 juli 2018
Teams 32 (van 5 confederaties)
Stadions 12 (in 11 gaststeden)
Winnaar Vlag van Frankrijk Frankrijk (2e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 64
Doelpunten 169  (2,64 per wedstrijd)
Toeschouwers 3.031.768  (47.371 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Engeland Harry Kane (6 doelpunten)
Beste speler Vlag van Kroatië Luka Modrić
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Het Franse elftal werd kampioen van dit toernooi.

Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 2018 was de editie van 2018 van een internationaal voetbaltoernooi waaraan nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA deelnamen. Het evenement vond plaats van 14 juni tot en met 15 juli 2018 in Rusland. De FIFA maakte op 2 december 2010 de organisator bekend, samen met die van het toernooi in 2022. Elf (groepen) landen hadden zich bij de FIFA aangemeld als kandidaat voor de organisatie van 2018 en/of 2022. Twee landen vielen af en uiteindelijk richtten alle Europese kandidaten zich op de organisatie van 2018 en de overige op 2022. Het toernooi werd gewonnen door Frankrijk, dat voor de tweede keer wereldkampioen werd. Kylian Mbappé (Frankrijk, 1ste plaats) werd de beste jonge speler van het toernooi. Luka Modrić (Kroatië, 2de plaats) werd de beste speler en Thibaut Courtois (België, 3de plaats) werd de beste keeper van het toernooi. Topscorer van het toernooi was met 6 doelpunten Harry Kane (Engeland, 4de plaats). Het mooiste doelpunt werd volgens FIFA gemaakt door Benjamin Pavard (Frankrijk, 1ste plaats).

Veranderingen[bewerken]

De Russische delegatie bestaande uit onder meer Vitali Moetko (links) en Andrej Arsjavin (midden) viert de bekendmaking van het organiserende land (2 december 2010).
Een bankbiljet van 100 roebel. Dit ter ere van de wereldbeker die in Rusland plaatsvindt.

Op 29 november 2007 maakte de FIFA bekend dat men afstapte van het tot dan toe gehanteerde roulatiesysteem. Alle landen mochten zich weer kandidaat stellen voor de organisatie van het toernooi in 2018, behalve landen afkomstig van de continenten die de twee voorgaande toernooien zouden organiseren. Dit waren de landen uit Afrika en Zuid-Amerika.[1]

Daarnaast maakte in 2008 de voorzitter van de FIFA, Sepp Blatter, bekend dat de organiserende landen voor zowel 2018 als 2022 in december 2010 tegelijkertijd zouden worden bekendgemaakt.[2] Dit zou voor het eerst zijn dat twee toernooien tegelijkertijd werden toegewezen. De reden was dat dit commercieel interessanter is voor de FIFA omdat het de sponsoren en de media extra voorbereidingstijd geeft. De bestaande regel dat een continent nooit twee toernooien na elkaar mag organiseren, bleef van kracht. Blatter gaf aan dat geïnteresseerde landen op dat moment waren: Mexico, de Verenigde Staten, Engeland, Spanje, Nederland-België, Rusland, Qatar, China, Japan en Australië. Hij suggereerde dat Australië zich beter kon richten op 2022 omdat de aan 2018 voorafgaande twee toernooien (2010 en 2014) ook al op het zuidelijk halfrond zouden worden georganiseerd.[3] Tevens leek Blatter er op te zinspelen dat de Noord-Amerikaanse landen zich ook het beste zouden richten op 2022, omdat in 2014 het toernooi al in Zuid-Amerika plaats zou hebben. Ook gaf hij aan dat "het verlangen groot is om minstens één op de drie WK's in Europa te organiseren." Omdat de twee voorgaande edities buiten Europa plaats hebben, sprak hij hiermee een voorkeur uit voor Europa in 2018 en leek hij de niet-Europese landen te adviseren zich te richten op 2022.[4] Landen mochten zich kandidaat stellen voor de organisatie van een van de toernooien of van beide. Een half jaar voor de toewijzing van de toernooien bleek dat de FIFA inderdaad de voorkeur had om het toernooi van 2018 in Europa te houden en verzocht het de niet-Europese landen zich te richten op 2022.[5] Sinds dat moment maakten de niet-Europese landen stuk voor stuk bekend zich op 2022 te richten en bleven alleen de Europese landen in de race voor 2018.

Op een persconferentie in Asuncion, Paraguay gaf Blatter begin 2009 aan dat zijn voorkeur ernaar uitging dat elk van beide WK's door slechts één land werd georganiseerd en dat dus niet twee landen samen een toernooi moesten organiseren. Dit was bijvoorbeeld het geval op het WK van 2002 met de gastheren Japan en Zuid-Korea. "Als we individuele kandidaten hebben die voldoen aan de noodzakelijke voorwaarden, wijzen we de gezamenlijke kandidaturen van de hand", aldus Blatter.[6] Op dat moment bereidden België en Nederland, en Spanje en Portugal een gezamenlijke kandidatuur voor. Een paar dagen later nuanceerde een FIFA-woordvoerder het bericht: "Grote landen die in staat zijn alleen een WK te organiseren moeten zich alleen kandidaat stellen. Kleinere landen die niet bekwaam zijn een WK alleen te organiseren, moeten zich samen met een ander kleiner land aanmelden".

Mascotte[bewerken]

Op 21 oktober 2016 maakte de FIFA de officiële mascotte van het WK 2018 bekend. De wolf Zabivaka werd met 53% van de stemmen verkozen tot winnaar van de ontwerpwedstrijd. Hiermee hield de wolf de tijger (27%) en de kat (20%) achter zich. De naam Zabivaka staat in het Russisch voor 'degene die scoort'. De mascotte werd ontworpen door Jekaterina Botsjarova.[7]

Procedure[bewerken]

Half januari 2009 maakte de FIFA de definitieve procedure bekend.[8] Alle landen die zijn aangesloten bij de FIFA mochten zich aanmelden voor de organisatie van de toernooien van 2018 en/of 2022. Uitgezonderd waren de landen aangesloten bij de CONMEBOL (Zuid-Amerika) voor beide edities en de landen aangesloten bij de CAF (Afrika) voor de editie van 2018. Dit vanwege het hiervoor genoemde aangepaste roulatiesysteem. Nederland en België besloten ook om een bid af te wegen.

1rightarrow blue.svg Zie Belgisch-Nederlandse kandidatuur voor het wereldkampioenschap voetbal 2018 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Februari 2009
Op 2 februari 2009 was de uiterste datum waarop de landen hun interesse kunnen aangeven. Aan de landen die zich hadden ingeschreven stuurde de FIFA een registratieformulier voor het bid.
Maart 2009
Op 16 maart 2009 was de uiterste datum voor het retourneren van het registratieformulier.
April 2009
In april 2009 stuurde de FIFA de geregistreerde landen de documenten en overeenkomsten voor het bid.
December 2009
Op 11 december 2009 was de uiterste datum voor het tekenen van de bidovereenkomst.
Mei 2010
Op 14 mei 2010 was de uiterste datum waarop de kandidaat-landen het bid-boek aan de FIFA overhandigen. In dat boek verstrekken ze de gegevens die de FIFA nodig heeft om de kandidatuur te kunnen beoordelen en een besluit te kunnen nemen.
December 2010
Op 2 december 2010 maakte de FIFA de organiserende landen voor het WK van 2018 (Rusland) en 2022 (Qatar) bekend. Bij die bekendmaking van de procedure gaf de FIFA bovendien aan dat 12 stadions met capaciteiten tussen ongeveer 40.000 (groepswedstrijden) en 80.000 (opening en finale) nodig zijn.

Kandidaten[bewerken]

Kandidaten Legenda:

 Toegewezen land.

 Uitgeschakeld na stemming.

 Afgevallen voor de stemming.

Poging tot een bid[bewerken]

Landen en groepen landen hadden tot 2 februari 2009 de mogelijkheid om hun interesse te tonen voor de organisatie van de toernooien van 2018 en/of 2022. Negen landen en twee duo-landen meldden zich aan.[9] Nadat de registratieformulieren aan de FIFA waren teruggestuurd, maakte de FIFA bekend dat er nog steeds 11 (groepen) landen kandidaat waren, maar dat Qatar en Zuid-Korea zich beperkten tot de organisatie van 2022.[10] In september 2009 werd bekend dat Mexico zich teruggetrokken had vanwege de mondiale economische crisis.[11] De Indonesische kandidatuur werd in maart 2010 door de FIFA geweigerd.[12] In mei 2010 kondigde Japan aan zich niet meer op 2018 te richten maar alleen op 2022.[13] Een maand later maakte ook Australië een dergelijke keuze bekend.[5] De Verenigde Staten maakten in oktober 2010 als laatste niet-Europese kandidaat ook bekend zich alleen op 2022 te richten. Hierdoor konden alleen nog Europese kandidaten voor 2018 gekozen worden, omdat er nu alleen nog kandidaten uit Europa zich voor 2018 kandidaat gesteld hadden en een WK niet twee keer achter elkaar in hetzelfde continent mag worden gehouden.[14]

Resultaten[bewerken]

Het uitvoerend comité van de FIFA bestond uit 24 leden die elk een stem mochten uitbrengen. Twee weken voor de stemming werden twee leden geschorst omdat ze, volgens de ethische commissie van de FIFA, zich schuldig hadden gemaakt aan corruptie en samenzwering. Reynald Temarii (Tahiti) en Amos Adamu (Nigeria) zouden hun stem hebben willen geven in ruil voor geld.[15]

De stemprocedure was als volgt: eerst werd gestemd over de toewijzing van 2018, vervolgens over die van 2022. Er werd in het geheim gestemd en er was een absolute meerderheid van stemmen nodig. Indien de stemmen staakten had de president de beslissende stem. Als bij een stemming geen absolute meerderheid zou worden bereikt, zou de kandidaat met het laagste aantal stemmen afvallen en zou er een nieuwe stemronde gehouden worde. Als meerdere kandidaturen het laagste aantal stemmen zouden hebben, zou een stemming volgen tussen die landen om de afvaller te bepalen.[16] De Britse krant The Sunday Times onthulde dat twee leden van het uitvoerend comité van FIFA geld vroegen in ruil voor hun steun aan kandidaatlanden om het kampioenschap te organiseren. De twee, Reynald Temarii, een Franse vicepresident van FIFA, en Amos Adamu, een Nigeriaans lid van het comité en de president van de West Africa Football Union, zouden aan journalisten die zich uitgaven als lobbyisten voor de VS gezegd hebben dat ze een stem voor de VS konden "verzekeren" voor $800.000. Adamu beweerde dat het geld zou dienen voor vier voetbalstadions in Nigeria.[17][18] FIFA kondigde enkele dagen later hun schorsing aan.[19]

Het team dat het bod van Engeland ondersteunde trok haar klacht bij FIFA over de campagne van Rusland terug na verontschuldigingen van Rusland. Russische officials hadden neerbuigende opmerkingen gemaakt over de criminaliteit en het jeugdalcoholisme in Londen.

Organiserend land Continent Stemmen Kosten bouw Stadions Gemiddelde kosten per stadion Eerder
Ronde 1 Ronde 2
Vlag van Rusland Rusland Europa 9 13 3360,0 miljoen 14 stadions 240,0 miljoen Nooit eerder georganiseerd
Vlag van Portugal Portugal en Vlag van Spanje Spanje Europa 7 7 1987,0 miljoen 21 stadions 94,6 miljoen Wereldkampioenschap voetbal 1982 (Spanje)
Vlag van België België en Vlag van Nederland Nederland Europa 4 2 2390,0 miljoen 14 stadions 170,7 miljoen Nooit eerder georganiseerd
Vlag van Engeland Engeland Europa 2 - 2555,3 miljoen 17 stadions 150,3 miljoen Wereldkampioenschap voetbal 1966 (Engeland)

Onderzoek toewijzing WK's 2018 en 2022[bewerken]

Na beschuldigingen van corruptie bij toewijzing van de WK's 2018 in Rusland en 2022 in Qatar heeft FIFA een onderzoek laten verrichten. Na de politieke onrust als gevolg van de crash van vlucht MH17 is vrijgave van de resultaten hiervan uitgesteld.

Kwalificatie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Een totaal van 207 leden schreef zich in voor het kwalificatietoernooi. Dit betekent dat geen enkel land verbonden bij de FIFA zich niet inschreef.

Confederatie Continent Link
AFC Azië en Australië Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie AFC)
CAF Afrika Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie CAF)
CONCACAF Noord-Amerika, Midden-Amerika en Caraïben Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie CONCACAF)
CONMEBOL Zuid-Amerika Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie CONMEBOL)
OFC Oceanië uitgezonderd Australië Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie OFC)
UEFA Europa Wereldkampioenschap voetbal 2018 (kwalificatie UEFA)
FIFA-lid Confederatie Kwalificatie Kwal.
datum
Aantal dln.
(incl. 2018)
Eerste
dln.
Laatste
dln.
Dln.
op rij
Titels
(excl. 2018)
Beste
prestatie
Vlag van Rusland Rusland UEFA Gastland 02/12/2010 4 1994 2014 2 0 Groepsfase
Vlag van Mexico Mexico CONCACAF Nr. 1 CONCACAF (vijfde ronde) 01/09/2017 16 1930 2014 7 0 Kwartfinale
Vlag van Costa Rica Costa Rica CONCACAF Nr. 2 CONCACAF (vijfde ronde) 07/10/2017 5 1990 2014 2 0 Kwartfinale
Vlag van Panama Panama CONCACAF Nr. 3 CONCACAF (vijfde ronde) 10/10/2017 1 2018 N.v.t. 1 0 N.v.t.
Vlag van Frankrijk Frankrijk UEFA 1e groep A 10/10/2017 14 1930 2014 6 1 Wereldkampioen
Vlag van Portugal Portugal UEFA 1e groep B 10/10/2017 7 1966 2014 5 0 Derde plaats
Vlag van Duitsland Duitsland UEFA 1e groep C 05/10/2017 19 1934 2014 17 4 Wereldkampioen
Vlag van Servië Servië UEFA 1e groep D 09/10/2017 2 2010 2010 1 0 Eerste ronde
Vlag van Polen Polen UEFA 1e groep E 08/10/2017 8 1938 2006 1 0 Derde plaats
Vlag van Engeland Engeland UEFA 1e groep F 05/10/2017 15 1950 2014 6 1 Wereldkampioen
Vlag van Spanje Spanje UEFA 1e groep G 06/10/2017 15 1934 2014 11 1 Wereldkampioen
Vlag van België België UEFA 1e groep H 03/09/2017 13 1930 2014 2 0 Vierde plaats
Vlag van IJsland IJsland UEFA 1e groep I 09/10/2017 1 2018 N.v.t. 1 0 N.v.t.
Vlag van Zwitserland Zwitserland UEFA Winnaar play-off 1 12/11/2017 11 1934 2014 4 0 Kwartfinale
Vlag van Kroatië Kroatië UEFA Winnaar play-off 2 12/11/2017 5 1998 2014 2 0 Derde plaats
Vlag van Denemarken Denemarken UEFA Winnaar play-off 3 14/11/2017 5 1986 2010 1 0 Kwartfinale
Vlag van Zweden Zweden UEFA Winnaar play-off 4 13/11/2017 12 1934 2006 1 0 Tweede plaats
Vlag van Iran Iran AFC 1e groep A (derde ronde) 12/06/2017 5 1978 2014 2 0 Eerste ronde
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea AFC 2e groep A (derde ronde) 05/09/2017 10 1954 2014 9 0 Vierde plaats
Vlag van Japan Japan AFC 1e groep B (derde ronde) 31/08/2017 6 1998 2014 6 0 Achtste finale
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië AFC 2e groep B (derde ronde) 05/09/2017 5 1994 2006 1 0 Achtste finale
Vlag van Tunesië Tunesië CAF 1e groep A 11/11/2017 5 1978 2006 1 0 Achtste finale
Vlag van Nigeria Nigeria CAF 1e groep B 07/10/2017 6 1994 2014 3 0 Achtste finale
Vlag van Marokko Marokko CAF 1e groep C 11/11/2017 5 1970 1998 1 0 Achtste finale
Vlag van Senegal Senegal CAF 1e groep D 10/11/2017 2 2002 2002 1 0 Kwartfinale
Vlag van Egypte Egypte CAF 1e groep E 08/10/2017 3 1934 1990 1 0 Eerste ronde
Vlag van Brazilië Brazilië CONMEBOL Nr. 1 CONMEBOL 28/03/2017 21 1930 2014 21 5 Wereldkampioen
Vlag van Uruguay Uruguay CONMEBOL Nr. 2 CONMEBOL 11/10/2017 13 1930 2014 3 2 Wereldkampioen
Vlag van Argentinië Argentinië CONMEBOL Nr. 3 CONMEBOL 11/10/2017 17 1930 2014 12 2 Wereldkampioen
Vlag van Colombia Colombia CONMEBOL Nr. 4 CONMEBOL 11/10/2017 6 1962 2014 2 0 Kwartfinale
Vlag van Peru Peru CONMEBOL Intercontinentale play-off (CONMEBOL–OFC) 15/11/2017 5 1930 1982 1 0 Kwartfinale
Vlag van Australië Australië AFC Intercontinentale play-off (CONCACAF–AFC) 15/11/2017 5 1974 2014 4 0 Achtste finale

Verblijfplaatsen[bewerken]

Land Kamp Poule Knock-out
Wedstrijd 1 Wedstrijd 2 Wedstrijd 3 Achtste finale Kwartfinale Halve finale Troostfinale Finale
Vlag van Rusland Rusland Chimki (Oblast Moskou) Moskou Sint-Petersburg Samara Moskou Sotsji
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië Sint-Petersburg Moskou Rostov aan de Don Wolgograd
Vlag van Egypte Egypte Grozny (Tsjetsjenië) Jekaterinenburg Sint-Petersburg Wolgograd
Vlag van Uruguay Uruguay Bor (Oblast Nizjni Novgorod) Jekaterinenburg Rostov aan de Don Samara Sotsji Nizjni Novgorod
Vlag van Portugal Portugal Ramenskoje (Oblast Moskou) Sotsji Moskou Saransk Sotsji
Vlag van Spanje Spanje Krasnodar (Kraj Krasnodar) Sotsji Kazan Kaliningrad Moskou
Vlag van Marokko Marokko Voronezj (Oblast Voronezj) Sint-Petersburg Moskou Kaliningrad
Vlag van Iran Iran Bakovka (Oblast Moskou) Sint-Petersburg Kazan Saransk
Vlag van Frankrijk Frankrijk Istra (Oblast Moskou) Kazan Jekaterinenburg Moskou Kazan Nizjni Novgorod Sint-Petersburg Moskou
Vlag van Australië Australië Kazan (Tatarije) Kazan Samara Sotsji
Vlag van Peru Peru Moskou Saransk Jekaterinenburg Sotsji
Vlag van Denemarken Denemarken Anapa (Kraj Krasnodar) Saransk Samara Moskou Nizjni Novgorod
Vlag van Argentinië Argentinië Bronnitsy (Oblast Moskou) Moskou Nizjni Novgorod Sint-Petersburg Kazan
Vlag van IJsland IJsland Gelendzjik (Kraj Krasnodar) Moskou Wolgograd Rostov aan de Don
Vlag van Kroatië Kroatië Vyborgsky (Oblast Leningrad) Kaliningrad Nizjni Novgorod Rostov aan de Don Nizjni Novgorod Sotsji Moskou Moskou
Vlag van Nigeria Nigeria Jessentoeki (Kraj Stavropol) Kaliningrad Wolgograd Sint-Petersburg
Vlag van Brazilië Brazilië Sotsji (Kraj Krasnodar) Rostov aan de Don Sint-Petersburg Moskou Samara Kazan
Vlag van Zwitserland Zwitserland Toljatti (Oblast Samara) Rostov aan de Don Kaliningrad Nizjni Novgorod Sint-Petersburg
Vlag van Costa Rica Costa Rica Sint-Petersburg Samara Sint-Petersburg Nizjni Novgorod
Vlag van Servië Servië Svetlogorsk (Oblast Kaliningrad) Samara Kaliningrad Moskou
Vlag van Duitsland Duitsland Moskou Moskou Sotsji Kazan
Vlag van Mexico Mexico Chimki (Oblast Moskou) Moskou Rostov aan de Don Jekaterinenburg Samara
Vlag van Zweden Zweden Gelendzjik (Kraj Krasnodar) Nizjni Novgorod Sotsji Jekaterinenburg Sint-Petersburg Samara
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Sint-Petersburg Nizjni Novgorod Rostov aan de Don Kazan
Vlag van België België Krasnogorski (Oblast Moskou) Sotsji Moskou Kaliningrad Rostov aan de Don Kazan Sint-Petersburg Sint-Petersburg
Vlag van Panama Panama Saransk (Mordovië) Sotsji Nizjni Novgorod Saransk
Vlag van Tunesië Tunesië Pervomayskoye (Oblast Moskou) Wolgograd Moskou Saransk
Vlag van Engeland Engeland Repino (Sint-Petersburg) Wolgograd Nizjni Novgorod Kaliningrad Moskou Samara Moskou Sint-Petersburg
Vlag van Polen Polen Sotsji (Kraj Krasnodar) Moskou Kazan Wolgograd
Vlag van Senegal Senegal Kaloega (Oblast Kaloega) Moskou Jekaterinenburg Samara
Vlag van Colombia Colombia Verkhneuslonsky (Tatarije) Saransk Kazan Samara Moskou
Vlag van Japan Japan Kazan (Tatarije) Saransk Jekaterinenburg Wolgograd Rostov aan de Don

Tijdzones[bewerken]

Omdat de 11 speelsteden van het WK zijn verspreid over een groot deel van Rusland, krijgt men tijdens het WK te maken met speelsteden in verschillende tijdzones. In de westelijke regio van Rusland, waar het WK plaats vindt, varieert de tijdzone van UTC+2 tot UTC+5. Kaliningrad valt in tijdzone UTC+2 (geen tijdsverschil met België en Nederland). Moskou, Kazan, Saransk, Rostov aan de Don, Sint-Petersburg, Nizjni Novgorod, Volgograd en Sotsji vallen in tijdzone UTC+3 (1 uur later). Samara valt in tijdzone UTC+4 (2 uur later) en Jekaterinenburg valt in tijdzone UTC+5 (3 uur later).[20]

Speelsteden[bewerken]

Voor Rusland is het WK na de Olympische Winterspelen 2014 het tweede grote sportevenement sinds de val van de Sovjet-Unie. Rusland had de steun van president Poetin, die er mede voor heeft gezorgd dat de Olympische Spelen in 2014 in Sotsji werden gehouden. In de kandidatuur worden oorspronkelijk 16 stadions in 13 steden voorgesteld. Het werden uiteindelijk 12 stadions in 11 steden. Acht stadions werden nieuw gebouwd, het stadion van Sotsji was van 2014, de overige drie gerenoveerd. De nieuwbouw en verbouw van de stadions werd in 2010 geraamd op 3,82 miljard dollar.[21] De openingswedstrijd, een van de halve finales en de finale worden gespeeld in het Olympisch Stadion Loezjniki in Moskou.

Alle speelsteden zijn gelegen in Europees Rusland. De afstand van Kaliningrad tot Jekaterinenburg is 2.481 km in vogelvucht, van Sint-Petersburg tot Sotsji is 1.908 km.

Sint-Petersburg Moskou Moskou Nizjni Novgorod
Stadion Krestovski Olympisch Stadion Loezjniki Otkrytieje Arena Stadion Nizjni Novgorod
Capaciteit: 66.881 (nieuw) Capaciteit: 81.000 (renovatie) Capaciteit: 43.300 (nieuw) Capaciteit: 45.300 (nieuw)
RUS-2016-Aerial-SPB-Krestovsky Stadium 01.jpg Flickr - BBM Explorer - Luzhniki Stadium, Moscow.jpg Spartak stadium (Otkrytiye Arena), 23 August 2014.JPG Стадион Нижний Новгород, 23 июня 2018.jpg
Kaliningrad Jekaterinenburg
Stadion Kaliningrad (nieuw) Centraal Stadion (renovatie)
Capaciteit: 35.000 Capaciteit: 44.130
Kaliningrad stadium - 2018-04-07.jpg Estadio Central.jpg
Saransk Kazan
Mordovia Arena (nieuw) Kazan Arena (nieuw)
Capaciteit: 44.400 Capaciteit: 44.700
29062334998 mordovia-arena-saransk-russia-may-2018.jpg Kazan Arena 08-2016.jpg
Rostov aan de Don Sotsji Wolgograd Samara
Rostov Arena (nieuw) Olympisch Stadion Fisjt Volgograd Arena (nieuw) Cosmos Arena (nieuw)
Capaciteit: 43.702 Capaciteit: 47.659 Capaciteit: 45.015 Capaciteit: 44.918
Rostov Arena2018.jpg Стадион Фишт.JPG Volgograd. Stadium P8060424 2200.jpg 28094870137-cosmos-arena-samara-russia-may-2018.jpg

Hoofdtoernooi[bewerken]

Opzet[bewerken]

Het toernooi heeft dezelfde opzet als de toernooien die vanaf 1998 georganiseerd werden.

Tweeëndertig landen nemen deel, waaronder het gastland. Zij worden verdeeld in acht groepen van vier ploegen, waarbij de eerste twee zich kwalificeren voor de achtste finales. Vanaf deze fase wordt er gespeeld volgens het knock-outsysteem: de kwartfinales volgen, dan de halve finales, de wedstrijd om de derde plaats (troostfinale) en de finale.

Loting[bewerken]

De loting vond plaats op 1 december 2017 in het Kremlin van Moskou, Rusland. De presentatie was in handen van Gary Lineker en Maria Komandnaja. Ook Miroslav Klose maakte deel uit van de ceremonie in het Kremlin, hij mocht de trofee op het podium brengen. Verder werden Lineker en Komandnaja nog geassisteerd door Diego Maradona, Cafú, Laurent Blanc, Fabio Cannavaro, Carles Puyol, Diego Forlán, Gordon Banks en Nikita Simonjan.

Potindeling[bewerken]

De 32 landen werden in vier potten ingedeeld. Het gastland en de zeven landen met de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst van oktober 2017 werden geplaatst in pot 1. De overige potten werden eveneens ingedeeld op basis van de FIFA-wereldranglijst van oktober 2017.

Pot 1
gastland en top 7
Pot 2
Pot 3
Pot 4

Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van België België
Vlag van Polen Polen
Vlag van Frankrijk Frankrijk

Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Peru Peru
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Engeland Engeland
Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Kroatië Kroatië

Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Costa Rica Costa Rica
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Tunesië Tunesië
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Iran Iran

Vlag van Servië Servië
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Australië Australië
Vlag van Japan Japan
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Panama Panama
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië

Toepassing van de loting[bewerken]

Principes

Voor de loting waren drie principes van toepassing:

1. Geografische spreiding
Teams uit hetzelfde kwalificatiegebied kunnen niet in dezelfde groep uitkomen. Uitgezonderd de Europese teams, deze mogen met maximaal twee teams in een groep terechtkomen.
2. Volgorde
De potten worden van 1 t/m 4 volledig geleegd. Groepen (A t/m H) worden op volgorde gevuld. Groepen mogen overgeslagen worden als een indeling tegen het eerste principe van geografische spreiding in gaat.
3. Indeling in de groep
De landen uit pot 1 worden automatisch groepshoofd. Voor de overige teams volgt na groepsindeling een aparte trekking voor de positie 2 t/m 4 binnen de betreffende poule.

Poules[bewerken]

Poule A
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van Uruguay Uruguay
Poule B
Vlag van Portugal Portugal
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Iran Iran
Poule C
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Australië Australië
Vlag van Peru Peru
Vlag van Denemarken Denemarken
Poule D
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Nigeria Nigeria
Poule E
Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Zwitserland Zwitserland
Vlag van Costa Rica Costa Rica
Vlag van Servië Servië
Poule F
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Poule G
Vlag van België België
Vlag van Panama Panama
Vlag van Tunesië Tunesië
Vlag van Engeland Engeland
Poule H
Vlag van Polen Polen
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Japan Japan

Scheidsrechters[bewerken]

Op 21 november 2017 maakte de FIFA een voorselectie van zesendertig scheidsrechters. De FIFA heeft beslist om 36 scheidsrechters en 63 assistent-scheidsrechters naar Rusland te sturen. Hieronder een overzicht van de scheidsrechters. De oorspronkelijk geselecteerde Saoedische scheidsrechter Fahad Al-Mirdasi werd op 14 mei 2018 betrapt op poging tot matchfixing en werd levenslang geschorst door de Saoedische voetbalbond, die aan de FIFA vroeg om hetzelfde te doen, wat ook gebeurde.

Tussen haakjes staat het aantal wedstrijden dat de scheidsrechters leidden.

Confederatie Scheidsrechter Assistent-scheidsrechters Video-assistent
AFC Vlag van Iran Alireza Faghani (4) Vlag van Iran Reza Sokhandan
Vlag van Iran Mohammadreza Mansouri
Vlag van Qatar Abdulrahman Al-Jassim
Vlag van Oezbekistan Ravshan Irmatov (2) Vlag van Oezbekistan Abdukhamidullo Rasulov
Vlag van Oezbekistan Jakhongir Saidov
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Mohammed Abdulla Mohamed (1) Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Mohamed Alhammadi
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Hasan Almahri
Vlag van Japan Ryuji Sato (0) Vlag van Japan Toru Sagara
Vlag van Japan Hiroshi Yamauchi
Vlag van Bahrein Nawaf Shukralla (2) Vlag van Bahrein Yaser Khalil Abdulla Tulefat
Vlag van Bahrein Taleb Al Maari
CAF Vlag van Algerije Mehdi Abid Charef (0) Vlag van Algerije Abdelhak Etchiali
Vlag van Senegal Malang Diedhiou (3) Vlag van Senegal Djibril Camara
Vlag van Senegal El Hadji Malick Samba
Vlag van Gambia Bakary Gassama (1) Vlag van Burundi Jean-Claude Birumushahu
Vlag van Egypte Gehad Grisha (1) Vlag van Marokko Redouane Achik
Vlag van Soedan Waleed Ahmed
Vlag van Zambia Janny Sikazwe (2) Vlag van Angola Jerson Emiliano Dos Santos
Vlag van Zuid-Afrika Zakhele Thusi Siwela
Vlag van Ethiopië Bamlak Tessema Weyesa (0) Vlag van Tunesië Anouar Hmila
CONCACAF Vlag van El Salvador Joel Aguilar (1) Vlag van El Salvador Juan Zumba
Vlag van Verenigde Staten Mark Geiger (3) Vlag van Verenigde Staten Frank Anderson
Vlag van Canada Joe Fletcher
Vlag van Verenigde Staten Jair Marrufo (1) Vlag van Verenigde Staten Corey Rockwell
Vlag van Costa Rica Ricardo Montero (0) Vlag van Costa Rica Juan Carlos Mora Araya
Vlag van Panama John Pitti (0) Vlag van Panama Gabriel Victoria
Vlag van Mexico César Arturo Ramos (3) Vlag van Mexico Marvin Torrentera
Vlag van Mexico Miguel Ángel Hernández Paredes
CONMEBOL Vlag van Chili Julio Bascuñán (0) Vlag van Chili Carlos Astroza
Vlag van Chili Christian Schiemann
Vlag van Brazilië Wilton Pereira Sampaio
Vlag van Bolivia Gery Vargas
Vlag van Argentinië Mauro Vigliano
Vlag van Paraguay Enrique Cáceres (2) Vlag van Paraguay Eduardo Cardozo
Vlag van Paraguay Juan Zorilla
Vlag van Uruguay Andrés Cunha (3) Vlag van Uruguay Nicolás Taran
Vlag van Uruguay Mauricio Espinosa
Vlag van Argentinië Néstor Pitana (5) Vlag van Argentinië Hernán Maidana
Vlag van Argentinië Juan Pablo Belatti
Vlag van Brazilië Sandro Ricci (3) Vlag van Brazilië Emerson de Carvalho
Vlag van Brazilië Marcelo van Gasse
Vlag van Colombia Wilmar Roldán (2) Vlag van Colombia Alexander Guzmán
Vlag van Colombia Cristian de la Cruz
OFC Vlag van Nieuw-Zeeland Matthew Conger (1) Vlag van Nieuw-Zeeland Simon Lount
Vlag van Tonga Tevita Makasini
Vlag van Tahiti Norbert Hauata (0) Vlag van Nieuw-Caledonië Bertrand Brial
UEFA Vlag van Duitsland Felix Brych (1) Vlag van Duitsland Stefan Lupp
Vlag van Duitsland Mark Borsch
Vlag van Duitsland Bastian Dankert
Vlag van Polen Paweł Gil
Vlag van Italië Massimiliano Irrati
Vlag van Portugal Tiago Martins
Vlag van Nederland Danny Makkelie
Vlag van Italië Daniele Orsato
Vlag van Portugal Artur Soares Dias
Vlag van Italië Paolo Valeri
Vlag van Duitsland Felix Zwayer
Vlag van Turkije Cüneyt Çakır (3) Vlag van Turkije Bahattin Duran
Vlag van Turkije Tarik Ongun
Vlag van Rusland Sergej Karasjov (1) Vlag van Rusland Anton Averjanov
Vlag van Rusland Tichon Kaloegin
Vlag van Nederland Björn Kuipers (4) Vlag van Nederland Sander van Roekel
Vlag van Nederland Erwin Zeinstra
Vlag van Polen Szymon Marciniak (2) Vlag van Polen Paweł Sokolnicki
Vlag van Polen Tomasz Listkiewicz
Vlag van Spanje Antonio Mateu Lahoz (2) Vlag van Spanje Pau Cebrián Devis
Vlag van Spanje Roberto Díaz Pérez
Vlag van Servië Milorad Mažić (3) Vlag van Servië Milovan Ristić
Vlag van Servië Dalibor Đurđević
Vlag van Italië Gianluca Rocchi (3) Vlag van Italië Elenito Di Liberatore
Vlag van Italië Mauro Tonolini
Vlag van Slovenië Damir Skomina (3) Vlag van Slovenië Jure Prapotnik
Vlag van Slovenië Robert Vukan
Vlag van Frankrijk Clément Turpin (2) Vlag van Frankrijk Cyril Gringore
Vlag van Frankrijk Nicolas Danos

Overzicht continent per ronde[bewerken]

Continent Confederatie Groepsfase 1/8e finale Kwartfinale Halve finale Troostfinale Finale
Europa UEFA 14 (43,8%) 10 (62,5%) 6 (75%) 4 (100% ) 2 (100%) 2 (100%)
Zuid-Amerika CONMEBOL 5 (15,6%) 4 (25%) 2 (25%) Continent volledig uitgeschakeld
Afrika CAF 5 (15,6%) Continent volledig uitgeschakeld
Azië AFC 5 (15,6%) 1 (6,25%) Continent volledig uitgeschakeld
Noord- en Midden-Amerika CONCACAF 3 (9,4%) 1 (6,25%) Continent volledig uitgeschakeld
Oceanië OFC Continent volledig uitgeschakeld
Totaal  32 16 8 4 2 2

Groepsfase[bewerken]

 Kampioen

 Tweede plek

 Derde plek

 Vierde plek

 Kwartfinale

 Achtste finale

 Groepsfase

Puntentelling

De groepen spelen in een halve competitie, waarbij elk land eenmaal tegen elk ander land uit zijn eigen groep speelt. Volgens het driepuntensysteem krijgt een land drie punten voor een zege, één voor een gelijkspel en nul voor een nederlaag. De eerste twee landen uit elke groep gaan door naar de volgende ronde.

Beslissingscriteria[22]

Wanneer teams na het beëindigen van de groepsfase met evenveel punten eindigen, wordt een aantal opeenvolgende criteria doorlopen tot een verschil wordt gevonden en men de twee ploegen kan ordenen:

  1. Het doelpuntensaldo over alle groepswedstrijden.
  2. Meeste doelpunten gescoord in alle groepswedstrijden.

Wanneer twee of meerdere teams na deze criteria nog gelijk staan zal rangschikking bepaald worden als volgt:

  1. Meeste punten in de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  2. Doelpuntensaldo als resultaat van de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  3. Meeste doelpunten gescoord in de groepswedstrijden tegen andere ploegen met gelijk aantal punten.
  4. Wanneer teams na het toepassen van de eerste drie criteria nog steeds gelijk staan, zullen deze criteria opnieuw worden toegepast, maar nu alleen tussen de teams in kwestie.

Wanneer teams nog steeds gelijk staan, worden volgende criteria toegepast:

  1. Fair Play-ranglijst (1 punt voor een losse gele kaart, 3 punten voor een rode kaart als gevolg van twee gele kaarten, 4 punten voor een directe rode kaart en 5 punten voor een gele kaart gevolgd door een directe rode kaart).
  2. Lottrekking

Groep A[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Uruguay Uruguay 3 3 0 0 5 0 +5 9
2 Vlag van Rusland Rusland 3 2 0 1 8 4 +4 6
3 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 3 1 0 2 2 7 –5 3
4 Vlag van Egypte Egypte 3 0 0 3 2 6 –4 0

14 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Rusland Vlag van Rusland 5 – 0 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Néstor Pitana
Gazinski Goal 12'
Tsjerysjev Goal 43'Goal 90+1'
Dzjoeba Goal 71'
Golovin Goal 90+4'
wedstrijdverslag

15 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+5)
Egypte Vlag van Egypte 0 – 1 Vlag van Uruguay Uruguay Centraal Stadion, Jekaterinenburg
Toeschouwers: 27.015
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Björn Kuipers
wedstrijdverslag Goal 89' Giménez

19 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Rusland Vlag van Rusland 3 – 1 Vlag van Egypte Egypte Stadion Krestovski, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.468
Scheidsrechter: Vlag van Paraguay Enrique Cáceres
Fathy Goal 47' (e.d.)
Tsjerysjev Goal 59'
Dzjoeba Goal 62'
wedstrijdverslag Goal 73' (pen.) Salah

20 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Uruguay Vlag van Uruguay 1 – 0 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië Rostov Arena, Rostov aan de Don
Toeschouwers: 42.678
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Suárez Goal 23' wedstrijdverslag

25 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+4)
Uruguay Vlag van Uruguay 3 – 0 Vlag van Rusland Rusland Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 41.970
Scheidsrechter: Vlag van Senegal Malang Diedhiou
Suárez Goal 10'
Tsjerysjev Goal 23' (e.d.)
Cavani Goal 90'
wedstrijdverslag Kreeg geel in de 28e minuut Kreeg opnieuw geel in de 36e minuutWeggestuurd in de 36e minuut 28', 36' Smolnikov

25 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Saoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië 2 – 1 Vlag van Egypte Egypte Volgograd Arena, Wolgograd
Toeschouwers: 36.823
Scheidsrechter: Vlag van Colombia Wilmar Roldán
Al-Faraj Goal 45+6' (pen.)
Al-Dawsari Goal 90+4'
Goal 22' Salah

Groep B[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Spanje Spanje 3 1 2 0 6 5 +1 5
2 Vlag van Portugal Portugal 3 1 2 0 5 4 +1 5
3 Vlag van Iran Iran 3 1 1 1 2 2 0 4
4 Vlag van Marokko Marokko 3 0 1 2 2 4 –2 1

15 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Marokko Vlag van Marokko 0 – 1 Vlag van Iran Iran Stadion Krestovski, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 62.548
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Cüneyt Çakır
wedstrijdverslag Goal 90+5' (e.d.) Bouhaddouz

15 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Portugal Vlag van Portugal 3 – 3 Vlag van Spanje Spanje Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 43.866
Scheidsrechter: Vlag van Italië Gianluca Rocchi
Ronaldo Goal 4' (pen.)Goal 44'Goal 88' wedstrijdverslag Goal 24'Goal 55' Costa
Goal 58' Nacho

20 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
Portugal Vlag van Portugal 1 – 0 Vlag van Marokko Marokko Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Verenigde Staten Mark Geiger
Ronaldo Goal 4' wedstrijdverslag

20 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Iran Vlag van Iran 0 – 1 Vlag van Spanje Spanje Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 42.718
Scheidsrechter: Vlag van Uruguay Andrés Cunha
wedstrijdverslag Goal 54' Costa

25 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Iran Vlag van Iran 1 – 1 Vlag van Portugal Portugal Mordovia Arena, Saransk
Toeschouwers: 41.685
Scheidsrechter: Vlag van Paraguay Enrique Cáceres
Ansarifard Goal 90+3' (pen.) Goal 45' Quaresma

25 juni 2018
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+2)
Spanje Vlag van Spanje 2 – 2 Vlag van Marokko Marokko Arena Baltika, Kaliningrad
Toeschouwers: 33.973
Scheidsrechter: Vlag van Oezbekistan Ravshan Irmatov
Isco Goal 19'
Aspas Goal 90+1'
Goal 14' Boutaïb
Goal 81' En-Nesyri

Groep C[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Frankrijk Frankrijk 3 2 1 0 3 1 +2 7
2 Vlag van Denemarken Denemarken 3 1 2 0 2 1 +1 5
3 Vlag van Peru Peru 3 1 0 2 2 2 0 3
4 Vlag van Australië Australië 3 0 1 2 2 5 –3 1

16 juni 2018
«onderlinge duels»
13:00 (UTC+3)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 2 – 1 Vlag van Australië Australië Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 41.279
Scheidsrechter: Vlag van Uruguay Andrés Cunha
Griezmann Goal 58' (pen.)
Behich Goal 80' (e.d.)
wedstrijdverslag Goal 62' (pen.) Jedinak

16 juni 2018
«onderlinge duels»
19:00 (UTC+3)
Peru Vlag van Peru 0 – 1 Vlag van Denemarken Denemarken Mordovia Arena, Saransk
Toeschouwers: 40.052
Scheidsrechter: Vlag van Gambia Bakary Gassama
wedstrijdverslag Goal 59' Poulsen

21 juni 2018
«onderlinge duels»
16:00 (UTC+4)
Denemarken Vlag van Denemarken 1 – 1 Vlag van Australië Australië Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 40.727
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Antonio Mateu Lahoz
Eriksen Goal 7' wedstrijdverslag Goal 38' (pen.) Jedinak

21 juni 2018
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+5)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 0 Vlag van Peru Peru Centraal Stadion, Jekaterinenburg
Toeschouwers: 32.789
Scheidsrechter: Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Mohammed Abdulla Mohamed
Mbappé Goal 34' wedstrijdverslag

26 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Denemarken Vlag van Denemarken 0 – 0 Vlag van Frankrijk Frankrijk Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Brazilië Sandro Ricci
wedstrijdverslag

26 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Australië Vlag van Australië 0 – 2 Vlag van Peru Peru Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 44.073
Scheidsrechter: Vlag van Rusland Sergej Karasjov
wedstrijdverslag Goal 18' Carrillo
Goal 50' Guerrero

Groep D[bewerken]

Voor de vijfde maal op zes WK-deelnames, en voor het derde WK op een rij, treffen Nigeria en Argentinië elkaar in de groepsfase. Net als in 1994, 2002, 2010 en 2014 spelen de Super Eagles en La Albiceleste tegen elkaar. De vorige vier confrontaties werden alle door Argentinië gewonnen.

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Kroatië Kroatië 3 3 0 0 7 1 +6 9
2 Vlag van Argentinië Argentinië 3 1 1 1 3 5 –2 4
3 Vlag van Nigeria Nigeria 3 1 0 2 3 4 –1 3
4 Vlag van IJsland IJsland 3 0 1 2 2 5 –3 1

16 juni 2018
«onderlinge duels»
16:00 (UTC+3)
Argentinië Vlag van Argentinië 1 – 1 Vlag van IJsland IJsland Otkrytieje Arena, Moskou
Toeschouwers: 44.190
Scheidsrechter: Vlag van Polen Szymon Marciniak
Agüero Goal 19' wedstrijdverslag Goal 23' Alfreð Finnbogason

16 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+2)
Kroatië Vlag van Kroatië 2 – 0 Vlag van Nigeria Nigeria Arena Baltika, Kaliningrad
Toeschouwers: 31.136
Scheidsrechter: Vlag van Brazilië Sandro Ricci
Etebo Goal 32' (e.d.)
Modrić Goal 71' (pen.)
wedstrijdverslag

21 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Argentinië Vlag van Argentinië 0 – 3 Vlag van Kroatië Kroatië Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 43.319
Scheidsrechter: Vlag van Oezbekistan Ravshan Irmatov
wedstrijdverslag Goal 53' Rebić
Goal 80' Modrić
Goal 90+1' Rakitić

22 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Nigeria Vlag van Nigeria 2 – 0 Vlag van IJsland IJsland Volgograd Arena, Wolgograd
Toeschouwers: 40.904
Scheidsrechter: Vlag van Nieuw-Zeeland Matthew Conger
Musa Goal 49'Goal 75'

26 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Nigeria Vlag van Nigeria 1 – 2 Vlag van Argentinië Argentinië Stadion Krestovski, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.468
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Cüneyt Çakır
Moses Goal 51' (pen.) Goal 14' Messi
Goal 86' Rojo

26 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
IJsland Vlag van IJsland 1 – 2 Vlag van Kroatië Kroatië Rostov Arena, Rostov aan de Don
Toeschouwers: 43.472
Scheidsrechter: Vlag van Spanje Antonio Mateu Lahoz
Gylfi Sigurðsson Goal 76' (pen.) Goal 53' Badelj
Goal 90' Perišić

Groep E[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Brazilië Brazilië 3 2 1 0 5 1 +4 7
2 Vlag van Zwitserland Zwitserland 3 1 2 0 5 4 +1 5
3 Vlag van Servië Servië 3 1 0 2 2 4 –2 3
4 Vlag van Costa Rica Costa Rica 3 0 1 2 2 5 –3 1

17 juni 2018
«onderlinge duels»
16:00 (UTC+4)
Costa Rica Vlag van Costa Rica 0 – 1 Vlag van Servië Servië Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 41.432
Scheidsrechter: Vlag van Senegal Malang Diedhiou
wedstrijdverslag Goal 57' Kolarov

17 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Brazilië Vlag van Brazilië 1 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland Rostov Arena, Rostov aan de Don
Toeschouwers: 43.109
Scheidsrechter: Vlag van Mexico César Arturo Ramos
Coutinho Goal 20' wedstrijdverslag Goal 50' Zuber

22 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
Brazilië Vlag van Brazilië 2 – 0 Vlag van Costa Rica Costa Rica Stadion Krestovski, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.468
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Björn Kuipers
Coutinho Goal 90+1'
Neymar Goal 90+7'

22 juni 2018
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+2)
Servië Vlag van Servië 1 – 2 Vlag van Zwitserland Zwitserland Arena Baltika, Kaliningrad
Toeschouwers: 33.167
Scheidsrechter: Vlag van Duitsland Felix Brych
A. Mitrović Goal 5' Goal 52' Xhaka
Goal 90' Shaqiri

27 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Servië Vlag van Servië 0 – 2 Vlag van Brazilië Brazilië Otkrytieje Arena, Moskou
Toeschouwers: 44.190
Scheidsrechter: Vlag van Iran Alireza Faghani
Goal 36' Paulinho
Goal 68' Silva

27 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Zwitserland Vlag van Zwitserland 2 – 2 Vlag van Costa Rica Costa Rica Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 43.319
Scheidsrechter: Vlag van Frankrijk Clément Turpin
Džemaili Goal 31'
Drmić Goal 88'
Goal 56' Waston
Goal 90+3' (e.d.) Sommer

Groep F[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Zweden Zweden 3 2 0 1 5 2 +3 6
2 Vlag van Mexico Mexico 3 2 0 1 3 4 –1 6
3 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 3 1 0 2 3 3 0 3
4 Vlag van Duitsland Duitsland 3 1 0 2 2 4 –2 3

17 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Duitsland Vlag van Duitsland 0 – 1 Vlag van Mexico Mexico Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Iran Alireza Faghani
wedstrijdverslag Goal 35' Lozano

18 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
Zweden Vlag van Zweden 1 – 0 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 42.300
Scheidsrechter: Vlag van El Salvador Joel Aguilar
Granqvist Goal 65' (pen.) wedstrijdverslag

23 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea 1 – 2 Vlag van Mexico Mexico Rostov Arena, Rostov aan de Don
Toeschouwers: 43.472
Scheidsrechter: Vlag van Servië Milorad Mažić
Son Heung-min Goal 90+3' Goal 26' (pen.) Vela
Goal 66' Hernández

23 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Duitsland Vlag van Duitsland 2 – 1 Vlag van Zweden Zweden Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 44.287
Scheidsrechter: Vlag van Polen Szymon Marciniak
Reus Goal 48'
Boateng Kreeg geel in de 71e minuut Kreeg opnieuw geel in de 82e minuutWeggestuurd in de 82e minuut 71', 82'
Kroos Goal 90+5'
wedstrijdverslag Goal 32' Toivonen

27 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea 2 – 0 Vlag van Duitsland Duitsland Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 41.385
Scheidsrechter: Vlag van Verenigde Staten Mark Geiger
Kim Young-gwon Goal 90+2'
Son Heung-min Goal 90+6'
wedstrijdverslag

27 juni 2018
«onderlinge duels»
19:00 (UTC+5)
Mexico Vlag van Mexico 0 – 3 Vlag van Zweden Zweden Centraal Stadion, Jekaterinenburg
Toeschouwers: 33.061
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Néstor Pitana
Goal 50' Augustinsson
Goal 62' (pen.) Granqvist
Goal 74' (e.d.) Álvarez

Groep G[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van België België 3 3 0 0 9 2 +7 9
2 Vlag van Engeland Engeland 3 2 0 1 8 3 +5 6
3 Vlag van Tunesië Tunesië 3 1 0 2 5 8 –3 3
4 Vlag van Panama Panama 3 0 0 3 2 11 –9 0

18 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
België Vlag van België 3 – 0 Vlag van Panama Panama Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 43.257
Scheidsrechter: Vlag van Zambia Janny Sikazwe
Mertens Goal 47'
R. Lukaku Goal 69'Goal 75'
wedstrijdverslag

18 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Tunesië Vlag van Tunesië 1 – 2 Vlag van Engeland Engeland Volgograd Arena, Wolgograd
Toeschouwers: 41.064
Scheidsrechter: Vlag van Colombia Wilmar Roldán
Sassi Goal 35' (pen.) wedstrijdverslag Goal 11'Goal 90+1' Kane

23 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
België Vlag van België 5 – 2 Vlag van Tunesië Tunesië Otkrytieje Arena, Moskou
Toeschouwers: 44.190
Scheidsrechter: Vlag van Verenigde Staten Jair Marrufo
E. Hazard Goal 7' (pen.)Goal 51'
R. Lukaku Goal 16'Goal 45+3'
Batshuayi Goal 90'
wedstrijdverslag Goal 18' Bronn
Goal 90+3' Khazri

24 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
Engeland Vlag van Engeland 6 – 1 Vlag van Panama Panama Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 43.319
Scheidsrechter: Vlag van Egypte Gehad Grisha
Stones Goal 8'Goal 40'
Kane Goal 22' (pen.)Goal 45+1' (pen.)Goal 62'
Lingard Goal 38'
wedstrijdverslag Goal 78' Baloy

28 juni 2018
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+2)
Engeland Vlag van Engeland 0 – 1 Vlag van België België Arena Baltika, Kaliningrad
Toeschouwers: 33.973
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Damir Skomina
wedstrijdverslag Goal 51' Januzaj

28 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Panama Vlag van Panama 1 – 2 Vlag van Tunesië Tunesië Mordovia Arena, Saransk
Toeschouwers: 37.168
Scheidsrechter: Vlag van Bahrein Nawaf Shukralla
Meriah Goal 33' (e.d.) wedstrijdverslag Goal 51' Youssef
Goal 66' Khazri

Groep H[bewerken]

Pos. Land GW W G V DV DT +/− Ptn.
1 Vlag van Colombia Colombia 3 2 0 1 5 2 +3 6
2 Vlag van Japan Japan 3 1 1 1 4 4 0 4[23]
3 Vlag van Senegal Senegal 3 1 1 1 4 4 0 4[24]
4 Vlag van Polen Polen 3 1 0 2 2 5 –3 3

19 juni 2018
«onderlinge duels»
15:00 (UTC+3)
Colombia Vlag van Colombia 1 – 2 Vlag van Japan Japan Mordovia Arena, Saransk
Toeschouwers: 40.842
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Damir Skomina
C. Sánchez Weggestuurd in de 3e minuut 3'
Quintero Goal 39'
wedstrijdverslag Goal 6' (pen.) Kagawa
Goal 73' Osako

Opmerking: Sánchez heeft de op een na snelste rode kaart op een WK ooit gekregen.


19 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Polen Vlag van Polen 1 – 2 Vlag van Senegal Senegal Otkrytieje Arena, Moskou
Toeschouwers: 44.190
Scheidsrechter: Vlag van Bahrein Nawaf Shukralla
Krychowiak Goal 86' wedstrijdverslag Goal 36' (e.d.) Cionek
Goal 60' Niang

24 juni 2018
«onderlinge duels»
20:00 (UTC+5)
Japan Vlag van Japan 2 – 2 Vlag van Senegal Senegal Centraal Stadion, Jekaterinenburg
Toeschouwers: 32.572
Scheidsrechter: Vlag van Italië Gianluca Rocchi
Inui Goal 34'
Honda Goal 78'
Goal 11' Mané
Goal 71' Wagué

24 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Polen Vlag van Polen 0 – 3 Vlag van Colombia Colombia Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 42.873
Scheidsrechter: Vlag van Mexico César Arturo Ramos
wedstrijdverslag Goal 40' Mina
Goal 69' Falcao
Goal 75' Cuadrado

28 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Japan Vlag van Japan 0 – 1 Vlag van Polen Polen Volgograd Arena, Wolgograd
Toeschouwers: 42.189
Scheidsrechter: Vlag van Zambia Janny Sikazwe
Goal 59' Bednarek

28 juni 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+4)
Senegal Vlag van Senegal 0 – 1 Vlag van Colombia Colombia Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 41.970
Scheidsrechter: Vlag van Servië Milorad Mažić
Goal 74' Mina

Knock-outfase[bewerken]

Achtste finale Kwartfinale Halve finale Finale
30 juni – Sotsji            
 Vlag van Uruguay Uruguay  2
6 juli – Nizjni Novgorod
 Vlag van Portugal Portugal  1  
 Vlag van Uruguay Uruguay  0
30 juni – Kazan
   Vlag van Frankrijk Frankrijk  2  
 Vlag van Frankrijk Frankrijk  4
10 juli – Sint-Petersburg
 Vlag van Argentinië Argentinië  3  
 Vlag van Frankrijk Frankrijk  1
2 juli – Samara
   Vlag van België België  0  
 Vlag van Brazilië Brazilië  2
6 juli – Kazan
 Vlag van Mexico Mexico  0  
 Vlag van Brazilië Brazilië  1
2 juli – Rostov aan de Don
   Vlag van België België  2  
 Vlag van België België  3
15 juli – Moskou
 Vlag van Japan Japan  2  
 Vlag van Frankrijk Frankrijk  4
1 juli – Moskou
   Vlag van Kroatië Kroatië  2
 Vlag van Spanje Spanje  1(3)
7 juli – Sotsji
 Vlag van Rusland Rusland  1(4)  
 Vlag van Rusland Rusland  2(3)
1 juli – Nizjni Novgorod
   Vlag van Kroatië Kroatië  2(4)  
 Vlag van Kroatië Kroatië  1(3)
11 juli – Moskou
 Vlag van Denemarken Denemarken  1(2)  
 Vlag van Kroatië Kroatië  2
3 juli – Sint-Petersburg
   Vlag van Engeland Engeland  1   Troostfinale
 Vlag van Zweden Zweden  1
7 juli – Samara 14 juli – Sint-Petersburg
 Vlag van Zwitserland Zwitserland  0  
 Vlag van Zweden Zweden  0  Vlag van België België  2
3 juli – Moskou
   Vlag van Engeland Engeland  2    Vlag van Engeland Engeland  0
 Vlag van Colombia Colombia  1(3)
 Vlag van Engeland Engeland  1(4)  

Achtste finales[bewerken]


30 juni 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 4 – 3 Vlag van Argentinië Argentinië Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 42.873
Scheidsrechter: Vlag van Iran Alireza Faghani
Griezmann Goal 13' (pen.)
Pavard Goal 57'
Mbappé Goal 64'Goal 68'
Goal 41' Di María
Goal 48' Mercado
Goal 90+3' Agüero

30 juni 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Uruguay Vlag van Uruguay 2 – 1 Vlag van Portugal Portugal Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 44.873
Scheidsrechter: Vlag van Mexico César Arturo Ramos
Cavani Goal 7'Goal 62' Goal 55' Pepe

1 juli 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Spanje Vlag van Spanje 1 – 1
(n.v.)
Vlag van Rusland Rusland Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Björn Kuipers
Ignasjevitsj Goal 11' (e.d.) Goal 41' (pen.) Dzjoeba
  Strafschoppen  
Iniesta Gescoord met penalty
Piqué Gescoord met penalty
Koke Gemiste strafschop
Ramos Gescoord met penalty
Aspas Gemiste strafschop
3 – 4 Gescoord met penalty Smolov
Gescoord met penalty Ignasjevitsj
Gescoord met penalty Golovin
Gescoord met penalty Tsjerysjev

1 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Kroatië Vlag van Kroatië 1 – 1
(n.v.)
Vlag van Denemarken Denemarken Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 40.851
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Néstor Pitana
Mandžukić Goal 4' Goal 1' M. Jørgensen
  Strafschoppen  
Badelj Gemiste strafschop
Kramarić Gescoord met penalty
Modrić Gescoord met penalty
Pivarić Gemiste strafschop
Rakitić Gescoord met penalty
3 – 2 Gemiste strafschop Eriksen
Gescoord met penalty Kjaer
Gescoord met penalty Krohn-Dehli
Gemiste strafschop Schöne
Gemiste strafschop N. Jørgensen

Opmerking: De beide doelpunten zijn de snelste binnen 4 minuten ooit gemaakt op een WK.


2 juli 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+4)
Brazilië Vlag van Brazilië 2 – 0 Vlag van Mexico Mexico Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 41.970
Scheidsrechter: Vlag van Italië Gianluca Rocchi
Neymar Goal 51'
Firmino Goal 88'

2 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
België Vlag van België 3 – 2 Vlag van Japan Japan Rostov Arena, Rostov aan de Don
Toeschouwers: 41.466
Scheidsrechter: Vlag van Senegal Malang Diedhiou
Vertonghen Goal 69'
Fellaini Goal 74'
Chadli Goal 90+4'
wedstrijdverslag Goal 48' Haraguchi
Goal 52' Inui

3 juli 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Zweden Vlag van Zweden 1 – 0 Vlag van Zwitserland Zwitserland Stadion Krestovski, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.042
Scheidsrechter: Vlag van Slovenië Damir Skomina
Forsberg Goal 66' Weggestuurd in de 90+4e minuut 90+4' Lang

3 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Colombia Vlag van Colombia 1 – 1
(n.v.)
Vlag van Engeland Engeland Otkrytieje Arena, Moskou
Toeschouwers: 44.190
Scheidsrechter: Vlag van Verenigde Staten Mark Geiger
Mina Goal 90+3' Goal 57' (pen.) Kane
  Strafschoppen  
Falcao Gescoord met penalty
Cuadrado Gescoord met penalty
Muriel Gescoord met penalty
Uribe Gemiste strafschop
Bacca Gemiste strafschop
3 – 4 Gescoord met penalty Kane
Gescoord met penalty Rashford
Gemiste strafschop Henderson
Gescoord met penalty Trippier
Gescoord met penalty Dier

Kwartfinales[bewerken]


6 juli 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
Uruguay Vlag van Uruguay 0 – 2 Vlag van Frankrijk Frankrijk Stadion Nizjni Novgorod, Nizjni Novgorod
Toeschouwers: 43.319
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Néstor Pitana
Goal 40' Varane
Goal 61' Griezmann

6 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Brazilië Vlag van Brazilië 1 – 2 Vlag van België België Kazan Arena, Kazan
Toeschouwers: 42.873
Scheidsrechter: Vlag van Servië Milorad Mažić
Augusto Goal 76' wedstrijdverslag Goal 13' (e.d.) Fernandinho
Goal 31' De Bruyne

7 juli 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+4)
Zweden Vlag van Zweden 0 – 2 Vlag van Engeland Engeland Cosmos Arena, Samara
Toeschouwers: 39.991
Scheidsrechter: Vlag van Nederland Björn Kuipers
Goal 39' Maguire
Goal 59' Alli

7 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Rusland Vlag van Rusland 2 – 2
(n.v.)
Vlag van Kroatië Kroatië Olympisch Stadion Fisjt, Sotsji
Toeschouwers: 44.287
Scheidsrechter: Vlag van Brazilië Sandro Ricci
Tsjerysjev Goal 31'
Fernandes Goal 115'
Goal 39' Kramarić
Goal 101' Vida
  Strafschoppen  
Smolov Gemiste strafschop
Dzagojev Gescoord met penalty
Fernandes Gemiste strafschop
Ignasjevitsj Gescoord met penalty
Koezjajev Gescoord met penalty
3 – 4 Gescoord met penalty Brozović
Gemiste strafschop Kovačić
Gescoord met penalty Modrić
Gescoord met penalty Vida
Gescoord met penalty Rakitić

Halve finales[bewerken]


10 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 1 – 0 Vlag van België België Stadion Sint-Petersburg, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.286
Scheidsrechter: Vlag van Uruguay Andrés Cunha
Umtiti Goal 51' wedstrijdverslag

11 juli 2018
«onderlinge duels»
21:00 (UTC+3)
Kroatië Vlag van Kroatië 2 – 1
(n.v.)
Vlag van Engeland Engeland Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Turkije Cüneyt Çakır
Perišić Goal 68'
Mandžukić Goal 109'
Goal 5' Trippier

Troostfinale[bewerken]


14 juli 2018
«onderlinge duels»
17:00 (UTC+3)
België Vlag van België 2 – 0 Vlag van Engeland Engeland Stadion Sint-Petersburg, Sint-Petersburg
Toeschouwers: 64.406
Scheidsrechter: Vlag van Iran Alireza Faghani
Meunier Goal 4'
E. Hazard Goal 82'
wedstrijdverslag

Finale[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 2018 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

15 juli 2018
«onderlinge duels»
18:00 (UTC+3)
Frankrijk Vlag van Frankrijk 4 – 2 Vlag van Kroatië Kroatië Olympisch Stadion Loezjniki, Moskou
Toeschouwers: 78.011
Scheidsrechter: Vlag van Argentinië Néstor Pitana
Mandžukić Goal 18' (e.d.)
Griezmann Goal 38' (pen.)
Pogba Goal 59'
Mbappé Goal 65'
Goal 28' Perišić
Goal 69' Mandžukić
2018 Wereldkampioen
Star*.svgStar*.svg
Flag of France.svg
FRANKRIJK
Tweede titel

Doelpuntenmakers[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Statistieken wereldkampioenschap voetbal 2018 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
6 doelpunten
4 doelpunten
3 doelpunten
2 doelpunten
1 doelpunt
Eigen doelpunten

Trivia[bewerken]

  • Slechts één van de 64 duels eindigde in 0-0: de groepswedstrijd tussen Frankrijk en Denemarken. Het laatste WK met zo weinig doelpuntloze gelijke spelen was in 1954, toen er in elke wedstrijd minimaal één keer werd gescoord.[25]
  • Nimmer werden zoveel eigen doelpunten gemaakt als tijdens dit WK: twaalf stuks. Het oude record dateerde uit 1998 (zes eigen goals). Rusland werd na Bulgarije (1966) het tweede team dat twee eigen doelpunten liet aantekenen op één eindronde.
  • In totaal werden maar liefst 29 strafschoppen toegekend, een verbetering van het record van achttien uit 1998 en 2002. Daarvan werden er 22 benut. Elf strafschoppen werden toegekend via de videoarbiter (VAR), van Antoine Griezmanns strafschop tegen Australië op de derde dag van het WK tot en met Griezmanns penalty tegen Kroatië in de finale.
  • Slechts vier spelers kregen een rode kaart: Carlos Sánchez (Colombia), Jérôme Boateng (Duitsland), Igor Smolnikov (Rusland) en Michael Lang (Zwitserland). Tijdens het WK voetbal 2014 werden nog tien rode kaarten uitgedeeld. In 2006 werd het record gevestigd: 27 rode kaarten, waaronder vier in de achtste finale tussen Portugal en Nederland.
  • Doelman Essam El-Hadary werd met 45 jaar en 161 dagen de oudste WK-speler ooit. Het oude record was in handen van Faryd Mondragón, de Colombiaanse doelman die 43 jaar en drie dagen was toen hij in actie kwam bij het WK 2014 in Brazilië.

WK 2018 in beeld[bewerken]