Wereldkampioenschap wegrace 2021

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Volgende: 2022
Vorige: 2020
Organisator FIM
Aantal races 20

Het wereldkampioenschap wegrace seizoen 2021 wordt het 73e in de geschiedenis van het door de FIM georganiseerde wereldkampioenschap wegrace. Het kampioenschap bestaat in 2021 uit de klassen MotoGP, Moto2, Moto3 en MotoE. De eerste race van het seizoen wordt verreden op 28 maart op het Losail International Circuit in Qatar. De seizoensafsluiter op 14 november wordt traditiegetrouw verreden op het Circuit Ricardo Tormo in Valencia.

Kalender[bewerken | brontekst bewerken]

Op 6 november 2020 maakte de FIM de eerste voorlopige kalender voor het seizoen 2021 bekend, waarop 20 races gepland staan. Dit is het langste seizoen in de geschiedenis van het wereldkampioenschap. Bijna alle races die in het voorgaande seizoen zouden worden gehouden keren terug; hieronder vallen ook de races die vanwege de coronapandemie werden afgelast. Alle races vinden plaats op zondag. De Grand Prix van Qatar wordt in de avonduren verreden. Er worden in 2020 twee Grands Prix verreden in Italië en vier in Spanje.

Veranderingen op de kalender
  • De Grand Prix van Finland staat voor het eerst sinds 1982 op de kalender en wordt verreden op de nieuwe Kymi Ring. De race stond al voor 2020 gepland, maar werd afgelast vanwege de coronapandemie.
  • De Grand Prix van Tsjechië staat niet op de voorlopige kalender omdat het Automotodrom Brno opnieuw geasfalteerd moet worden. Aangezien het niet zeker is of deze werkzaamheden kunnen worden afgerond voordat de race op zijn normale datum zou worden verreden, is de elfde ronde van het seizoen vacant gehouden.
  • Vanwege de onzekerheid rond de coronapandemie is ervoor gekozen om drie circuits als reservecircuits aan te wijzen, zodat deze gebruikt kunnen worden als er een andere race moet worden afgelast.
Ronde Datum Grand Prix Circuit Winnaar MotoGP Winnaar Moto2 Winnaar Moto3 Winnaar MotoE Verslag
1 28 maart Vlag van Qatar GP van Qatar Losail International Circuit niet gehouden Verslag
2 11 april Vlag van Argentinië GP van Argentinië Autódromo Termas de Río Hondo Verslag
3 18 april Flag of Texas.svg GP van de Amerika's Circuit of the Americas Verslag
4 2 mei Vlag van Spanje GP van Spanje Circuito Permanente de Jerez Verslag
5 16 mei Vlag van Frankrijk GP van Frankrijk Circuit Bugatti Verslag
6 30 mei Vlag van Italië GP van Italië Circuit Mugello niet gehouden Verslag
7 6 juni Catalonië GP van Catalonië Circuit de Barcelona-Catalunya Verslag
8 20 juni Vlag van Duitsland GP van Duitsland Sachsenring niet gehouden Verslag
9 28 juni Vlag van Nederland TT Assen TT-Circuit Assen Verslag
10 11 juli Vlag van Finland GP van Finland Kymi Ring niet gehouden Verslag
11 n.n.b. Vlag Onbekend n.n.b. n.n.b. Verslag
12 15 augustus Vlag van Oostenrijk GP van Oostenrijk Red Bull Ring Verslag
13 29 augustus Vlag van het Verenigd Koninkrijk GP van Groot-Brittannië Silverstone niet gehouden Verslag
14 12 september Aragón GP van Aragón Motorland Aragón Verslag
15 19 september Vlag van San Marino GP van San Marino Misano World Circuit Marco Simoncelli Verslag
16 3 oktober Vlag van Japan GP van Japan Twin Ring Motegi niet gehouden Verslag
17 10 oktober Vlag van Thailand GP van Thailand Chang International Circuit Verslag
18 24 oktober Vlag van Australië GP van Australië Phillip Island Grand Prix Circuit Verslag
19 31 oktober Vlag van Maleisië GP van Maleisië Sepang International Circuit Verslag
20 14 november Valencia GP van Valencia Circuit Ricardo Tormo Valencia Verslag

Puntentelling[bewerken | brontekst bewerken]

Per race krijgen de eerste vijftien geklasseerde coureurs punten toebedeeld, die opgeteld de eindstand van het kampioenschap bepalen. Punten worden alleen vergeven indien een coureur over de finish komt. Bij het constructeurskampioenschap krijgt de fabrikant de punten van de hoogstgeëindigde rijder per race.

Positie 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e
Punten 25 20 16 13 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

MotoGP[bewerken | brontekst bewerken]

Coureurs en teams[bewerken | brontekst bewerken]

Team Constructeur Motor Nr Rijder Rondes
Vlag van Italië Pramac Racing Ducati Ducati Desmosedici GP21 5 Vlag van Frankrijk Johann Zarco
89 Vlag van Spanje Jorge Martín
Vlag van Frankrijk Tech3 KTM Factory Racing KTM KTM RC16 9 Vlag van Italië Danilo Petrucci
27 Vlag van Spanje Iker Lecuona
Vlag van Spanje Esponsorama Racing Ducati Ducati Desmosedici GP20 10 Vlag van Italië Luca Marini
23 Vlag van Italië Enea Bastianini
Vlag van Japan Monster Energy Yamaha MotoGP Yamaha Yamaha YZR-M1 12 Vlag van Spanje Maverick Viñales
20 Vlag van Frankrijk Fabio Quartararo
Vlag van Maleisië Petronas Yamaha SRT Yamaha Yamaha YZR-M1 21 Vlag van Italië Franco Morbidelli
46 Vlag van Italië Valentino Rossi
Vlag van Monaco LCR Honda Idemitsu
Vlag van Monaco LCR Honda Castrol
Honda Honda RC213V 30 Vlag van Japan Takaaki Nakagami
73 Vlag van Spanje Álex Márquez
Vlag van Italië Aprilia Racing Team Gresini Aprilia Aprilia RS-GP 32 Vlag van Italië Lorenzo Savadori
41 Vlag van Spanje Aleix Espargaró
Vlag van Oostenrijk Red Bull KTM Factory Racing KTM KTM RC16 33 Vlag van Zuid-Afrika Brad Binder
88 Vlag van Portugal Miguel Oliveira
Vlag van Japan Team Suzuki Ecstar Suzuki Suzuki GSX-RR 36 Vlag van Spanje Joan Mir
42 Vlag van Spanje Álex Rins
Vlag van Italië Ducati Team Ducati Ducati Desmosedici GP21 43 Vlag van Australië Jack Miller
63 Vlag van Italië Francesco Bagnaia
Vlag van Japan Repsol Honda Team Honda Honda RC213V 44 Vlag van Spanje Pol Espargaró
93 Vlag van Spanje Marc Márquez
Legenda
Vaste coureur
Wildcard
Vervangende coureur
Rookie

Moto2[bewerken | brontekst bewerken]

Coureurs en teams[bewerken | brontekst bewerken]

Team Constructeur Motor Nr Rijder Rondes
Vlag van Italië Speed Up Racing Speed Up Speed Up SF9 5 Vlag van Italië Yari Montella
9 Vlag van Spanje Jorge Navarro
Vlag van de Verenigde Staten Tennor American Racing Kalex Kalex Moto2 6 Vlag van de Verenigde Staten Cameron Beaubier
42 Vlag van Spanje Marcos Ramírez
Vlag van Zwitserland MV Agusta Forward MV Agusta MV Agusta Moto2 7 Vlag van Italië Lorenzo Baldassarri
24 Vlag van Italië Simone Corsi
Vlag van Italië Federal Oil Gresini Moto2 Kalex Kalex Moto2 11 Vlag van Italië Nicolò Bulega
21 Vlag van Italië Fabio Di Giannantonio
Vlag van Spanje Onexox TKKR SAG Team Kalex Kalex Moto2 12 Vlag van Zwitserland Thomas Lüthi
99 Vlag van Maleisië Kasma Daniel
Vlag van Italië SKY Racing Team VR46 Kalex Kalex Moto2 13 Vlag van Italië Celestino Vietti
72 Vlag van Italië Marco Bezzecchi
Vlag van Duitsland Liqui Moly Intact GP Kalex Kalex Moto2 14 Vlag van Italië Tony Arbolino
23 Vlag van Duitsland Marcel Schrötter
Vlag van Italië Italtrans Racing Team Kalex Kalex Moto2 16 Vlag van de Verenigde Staten Joe Roberts
19 Vlag van Italië Lorenzo Dalla Porta
Vlag van België EG 0,0 Marc VDS Kalex Kalex Moto2 22 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Sam Lowes
37 Vlag van Spanje Augusto Fernández
Vlag van Finland Red Bull KTM Ajo Kalex Kalex Moto2 25 Vlag van Spanje Raúl Fernández
87 Vlag van Australië Remy Gardner
Vlag van Japan IDEMITSU Honda Team Asia Kalex Kalex Moto2 35 Vlag van Thailand Somkiat Chantra
79 Vlag van Japan Ai Ogura
Vlag van Spanje Pons HP40 Kalex Kalex Moto2 40 Vlag van Spanje Héctor Garzó
62 Vlag van Italië Stefano Manzi
Vlag van Spanje Aspar Team Speed Up Speed Up SF9 44 Vlag van Spanje Arón Canet
75 Vlag van Spanje Albert Arenas
Vlag van Nederland NTS RW Racing GP NTS NTS NH7 55 Vlag van Maleisië Hafizh Syahrin
70 Vlag van België Barry Baltus
Vlag van Maleisië Petronas Sprinta Racing Kalex Kalex Moto2 96 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Jake Dixon
97 Vlag van Spanje Xavi Vierge
Legenda
Vaste coureur
Wildcard
Vervangende coureur
Rookie

Moto3[bewerken | brontekst bewerken]

Coureurs en teams[bewerken | brontekst bewerken]

Team Constructeur Motor Nr Rijder Rondes
Vlag van Italië Team Gresini Moto3 Honda Honda NSF250RW 2 Vlag van Argentinië Gabriel Rodrigo
52 Vlag van Spanje Jeremy Alcoba
Vlag van Finland Red Bull KTM Ajo KTM KTM RC250GP 5 Vlag van Spanje Jaume Masiá
37 Vlag van Spanje Pedro Acosta
Vlag van Duitsland CarXpert PrüstelGP KTM KTM RC250GP 6 Vlag van Japan Ryusei Yamanaka
50 Vlag van Zwitserland Jason Dupasquier
Vlag van Luxemburg Leopard Racing Honda Honda NSF250RW 7 Vlag van Italië Dennis Foggia
43 Vlag van Spanje Xavier Artigas
Vlag van Spanje Aspar Team Moto3 GasGas n.n.b. 11 Vlag van Spanje Sergio García
28 Vlag van Spanje Izan Guevara
Vlag van Italië Rivacold Snipers Team Honda Honda NSF250RW 12 Vlag van Tsjechië Filip Salač
16 Vlag van Italië Andrea Migno
Vlag van Maleisië Petronas Sprinta Racing Honda Honda NSF250RW 17 Vlag van het Verenigd Koninkrijk John McPhee
40 Vlag van Zuid-Afrika Darryn Binder
Vlag van Japan Honda Team Asia Honda Honda NSF250RW 19 Vlag van Indonesië Andi Farid Izdihar
92 Vlag van Japan Yuki Kunii
Vlag van Italië SIC58 Squadra Corse Honda Honda NSF250RW 20 Vlag van Frankrijk Lorenzo Fellon
24 Vlag van Japan Tatsuki Suzuki
Vlag van Italië Sterilgarda Max Racing Team Husqvarna Husqvarna FR250GP 21 Vlag van Spanje Alonso López
55 Vlag van Italië Romano Fenati
Vlag van Spanje Reale Avintia Moto3 KTM KTM RC250GP 23 Vlag van Italië Niccolò Antonelli
99 Vlag van Spanje Carlos Tatay
Vlag van Frankrijk CIP Green Power KTM KTM RC250GP 27 Vlag van Japan Kaito Toba
73 Vlag van Oostenrijk Maximilian Kofler
Vlag van Frankrijk Red Bull KTM Tech 3 KTM KTM RC250GP 53 Vlag van Turkije Deniz Öncü
71 Vlag van Japan Ayumu Sasaki
Vlag van Spanje BOE Skull Rider Facile.Energy KTM KTM RC250GP 54 Vlag van Italië Riccardo Rossi
82 Vlag van Italië Stefano Nepa
Legenda
Vaste coureur
Wildcard
Vervangende coureur
Rookie