Wereldkampioenschappen badminton 2005

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De veertiende wereldkampioenschappen badminton werden in 2005 in Anaheim, Verenigde Staten gehouden in de Arrowhead Pond. Het toernooi, dat werd gehouden van 15 tot en met 21 augustus, werd destijds georganiseerd door de International Badminton Federation (IBF), de huidige Badminton World Federation (BWF). Er werd gestreden om vijf titels, te weten:

De kampioenen[bewerken]

De regerend olympisch kampioen, Taufik Hidayat uit Indonesië won het enkelspel bij de mannen. Hij won in de finale van de Chinees Lin Dan, De Deen Peter Gade en de Maleisiër Lee Chong Wei wonnen brons.

Bij de vrouwen won Xie Xinfang het goud door in de finale van landgenote en olympisch kampioene Zhang Ning te winnen. Brons was er voor de Duitsers Xu Huaiwen en Shao-Chieh Cheng uit Chinees Taipei.

In het dubbelspel bij de vrouwen wonnen was China de grote winnaar. De Olympische kampioenen Zhang Jiewen/Yang Wei wonnen van landgenoten Gao Ling/Huang Sui.

In het gemengd dubbel moest het als eerste geplaatste team Nathan Robertson/Gail Emms uit Engeland vlak voor het toernooi afzeggen wegens een blessure. De Indonesiërs Nova Widianto en Lilyana Natsir wonnen van het Chinese duo Xie Zhongbo/Zhang Yawen. Zhang Yawen was de enige speler die tijdens deze kampioenschappen twee medailles won.

Belgische deelnemers[bewerken]

De Belgische deelnemers zetten een behoorlijke prestatie neer door allemaal de tweede ronde te behalen.

Naam Onderdeel Resultaat Tegenstanders (uitslagen)
Nathalie Descamps vrouwen enkelspel 2e ronde 1R: Vlag van Australië Rachel Hindley (11-4, 9-11, 11-9)
2R: Vlag van Duitsland Xu Huaiwen (2-11, 4-11)
Wouter Claes
Frederic Mawet
mannen dubbelspel 2e ronde 1R: Vlag van Slovenië Miha Horvat / Gasper Plestenjak (15-6, 15-4)
2R: Vlag van Denemarken Thomas Laybourn / Peter Steffensen (6-15, 7-15)
Wouter Claes
Nathalie Descamps
gemengd dubbelspel 2e ronde 1R: Vlag van Frankrijk Thomas Quere / Elodie Eymard (15-7, 15-8)
2R: Vlag van Denemarken Thomas Laybourn / Kamilla Rytter Juhl (10-15, 4-15)

Nederlandse deelnemers[bewerken]

Voor Nederland kwamen de volgende deelnemers in actie.

Naam Onderdeel Resultaat Tegenstanders (uitslagen)
Dicky Palyama mannen enkelspel 1e ronde 1R: Vlag van Japan Shoji Sato (10-15, 8-15)
Eric Pang mannen enkelspel 2e ronde 1R: Vlag van Israël Shai Geffen (15-9, 15-2)
2R: Vlag van Indonesië Taufik Hidayat (5-15, 6-15)
Mia Audina vrouwen enkelspel 3e ronde 1R: Vlag van Estland Helen Reino (11-0, 11-1)
2R: Vlag van Slovenië Maja Kersnik (11-0, 11-2)
3R: Vlag van China Xie Xingfang (4-11, 13-11, 8-11)
Yao Jie vrouwen enkelspel 3e ronde 1R: geen wedstrijd
2R: Vlag van Canada Charmaine Reid (11-1, 11-6)
3R: Vlag van Japan Kaori Mori (3-11, 13-11, 8-11)
Rachel van Cutsen
Paulien van Dooremalen
vrouwen dubbelspel 1e ronde 1R: Vlag van Chinees Taipei Cheng Shao-chieh / Cheng Hsiao-yun (11-15, 1-15)
Jurgen Wouters
Paulien van Dooremalen
gemengd dubbelspel 2e ronde 1R: Vlag van Slovenië Gasper Plestenjak / Maja Kersnik (17-16, 15-7)
2R: Vlag van Filipijnen Kennevic Asuncion /Kennie Asuncion (13-15, 9-15)

Medaillewinnaars[bewerken]

Onderdeel Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons
Mannen enkelspel Vlag van Indonesië Taufik Hidayat Vlag van China Lin Dan Vlag van Denemarken Peter Gade
Vlag van Maleisië Lee Chong Wei
Vrouwen enkelspel Vlag van China Xie Xingfang Vlag van China Zhang Ning Vlag van Duitsland Xu Huaiwen
Vlag van Chinees Taipei Cheng Shao-Chieh
Mannen dubbelspel Vlag van Verenigde Staten Tony Gunawan
Vlag van Verenigde Staten Howard Bach
Vlag van Indonesië Candra Wijaya
Vlag van Indonesië Sigit Budiarto
Vlag van Indonesië Luluk Hadiyanto
Vlag van Indonesië Alvent Yulianto
Vlag van Maleisië Chan Chong Ming
Vlag van Maleisië Koo Kien Keat
Vrouwen dubbelspel Vlag van China Yang Wei
Vlag van China Zhang Jiewen
Vlag van China Gao Ling
Vlag van China Huang Sui
Vlag van China Zhang Dan
Vlag van China Zhang Yawen
Vlag van Zuid-Korea Kyung Won Lee
Vlag van Zuid-Korea Hyo Jung Lee
Gemengd dubbelspel Vlag van Indonesië Nova Widianto
Vlag van Indonesië Lilyana Natsir
Vlag van China Xie Zhongbo
Vlag van China Zhang Yawen
Vlag van Nieuw-Zeeland Daniel A Shirley
Vlag van Nieuw-Zeeland Sara Runesten-Petersen
Vlag van Thailand Sudket Prapakamol
Vlag van Thailand Saralee Thoungthongkam

Medailletabel[bewerken]

China scoorde het beste tijdens het toernooi met 7 medailles waarvan 2 gouden. Ook Indonesië won 2 keer goud maar haalde 3 medailles minder dan de Chinezen. Voor het eerst haalden Duitsland, de Verenigde Staten en Nieuw-Zeeland een medaille.

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van China China 2 4 1 7
2 Vlag van Indonesië Indonesië 2 1 1 4
3 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten 1 0 0 1
4 Vlag van Maleisië Maleisië 0 0 2 2
5 Vlag van Denemarken Denemarken 0 0 1 1
Vlag van Duitsland Duitsland 0 0 1 1
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 0 0 1 1
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 0 0 1 1
Vlag van Thailand Thailand 0 0 1 1
Vlag van Chinees Taipei Chinees Taipei 0 0 1 1
Totaal 5 5 10 20