Wereldkampioenschappen veldrijden 2016

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wereldkampioenschappen veldrijden
Gehouden in Circuit Zolder, Heusden-Zolder, België
Data 30-31 januari 2016
Sport Veldrijden
Organisator UCI
Evenementen 5 categorieën
Edities
Vorige editie 2015
Volgende editie 2017
Portaal  Portaalicoon   Sport

De wereldkampioenschappen veldrijden 2016 werden gehouden op 30 en 31 januari 2016 in het Belgische Heusden-Zolder, op het Circuit Zolder. Na de wereldkampioenschappen veldrijden 2002 was het de tweede keer dat Heusden-Zolder gaststad was van het evenement. Voor het eerst werd er een aparte categorie voorzien voor de vrouwen beloften op een wereldkampioenschap.

Organisatie[bewerken]

Zolder heeft ervaring met het organiseren van grote wedstrijden in het veldrijden, zoals onder andere de wereldkampioenschappen veldrijden 2002 en jaarlijks de GP Eric De Vlaeminck die deel uitmaakt van de Wereldbeker veldrijden.

Selecties[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wereldkampioenschappen veldrijden 2016/Selecties voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Motortje[bewerken]

De eerste editie van het wereldkampioenschappen veldrijden voor beloften dames werd overschaduwd door een incident rond Femke Van den Driessche. Tijdens een controle van de internationale wielerunie UCI in de materiaalzone werd er een motortje aangetroffen in de fiets van de Belgische veldrijdster. Later werd ze hiervoor zes jaar geschorst en moest ze ruim 18 000 euro boete betalen. Van den Driessche zelf stopte kort na het seizoen met veldrijden en blijft bij haar standpunt dat de fiets van een vriend was en per vergissing in de materiaalzone terecht kwam.[1] Ze gaat de geschiedenisboeken in als eerste wielrenner die betrapt werd met mechanische doping.

Uitslagen[bewerken]

Mannen, elite[bewerken]

pos. renner land tijd
Regenboogtrui Wout van Aert Vlag van België België 1.05'52"
Zilver Lars van der Haar Vlag van Nederland Nederland + 5"
Brons Kevin Pauwels Vlag van België België + 35"
4. Sven Nys Vlag van België België + 39"
5. Mathieu van der Poel Vlag van Nederland Nederland + 47"
6. David van der Poel Vlag van Nederland Nederland + 1'03"
7. Laurens Sweeck Vlag van België België + 1'11"
8. Tom Meeusen Vlag van België België + 1'23"
9. Radomír Šimůnek Vlag van Tsjechië Tsjechië + 1'37"
10. Marcel Meisen Vlag van Duitsland Duitsland + 1'43"
11. Clément Venturini Vlag van Frankrijk Frankrijk + 2'01"
12. Michael Vanthourenhout Vlag van België België + 2'15"
13. Stan Godrie Vlag van Nederland Nederland + 2'28"
14. Lars Boom Vlag van Nederland Nederland + 2'37"
15. Francis Mourey Vlag van Frankrijk Frankrijk + 2'43"
16. Michael Boroš Vlag van Tsjechië Tsjechië + 2'46"
17. Thijs van Amerongen Vlag van Nederland Nederland + 2'46"
18. Corné van Kessel Vlag van Nederland Nederland + 2'50"
19. Philipp Walsleben Vlag van Duitsland Duitsland + 3'00"
20. Steve Chainel Vlag van Frankrijk Frankrijk + 3'08"

Mannen, beloften[bewerken]

pos. renner land tijd
Regenboogtrui Eli Iserbyt Vlag van België België 51'18"
Zilver Adam Ťoupalík Vlag van Tsjechië Tsjechië + 1"
Brons Quinten Hermans Vlag van België België + 5"
4. Thijs Aerts Vlag van België België + 11"
5. Clément Russo Vlag van Frankrijk Frankrijk + 12"
6. Felipe Orts Vlag van Spanje Spanje + 15"
7. Gioele Bertolini Vlag van Italië Italië + 15"
8. Martijn Budding Vlag van Nederland Nederland + 24"
9. Sieben Wouters Vlag van Nederland Nederland + 29"
10. Daan Soete Vlag van België België + 1'07"

Jongens, junioren[bewerken]

pos. renner land tijd
Regenboogtrui Jens Dekker Vlag van Nederland Nederland 43'05"
Zilver Mickaël Crispin Vlag van Frankrijk Frankrijk + 35"
Brons Thomas Bonnet Vlag van Frankrijk Frankrijk + 1'00"
4. Kevin Kuhn Vlag van Zwitserland Zwitserland + 1'17"
5. Thomas Pidcock Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk + 1'22"
6. Jakob Dorigoni Vlag van Italië Italië + 1'27"
7. Jappe Jaspers Vlag van België België + 1'32"
8. Ivan Feijoo Vlag van Spanje Spanje + 1'34"
9. Matthieu Legrand Vlag van Frankrijk Frankrijk + 1'38"
10. Niklas Märkl Vlag van Duitsland Duitsland + 1'39"

Vrouwen, elite[bewerken]

pos. renner land tijd
Regenboogtrui Thalita de Jong Vlag van Nederland Nederland 41'03"
Zilver Caroline Mani Vlag van Frankrijk Frankrijk + 14"
Brons Sanne Cant Vlag van België België + 24"
4. Sophie de Boer Vlag van Nederland Nederland + 24"
5. Nikki Harris Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk + 32"
6. Sabrina Stultiens Vlag van Nederland Nederland + 36"
7. Eva Lechner Vlag van Italië Italië + 46"
8. Kaitlin Antonneau Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten + 1'12"
9. Christine Majerus Vlag van Luxemburg Luxemburg + 1'25"
10. Sanne van Paassen Vlag van Nederland Nederland + 1'44"

Vrouwen, beloften[bewerken]

pos. renner land tijd
Regenboogtrui Evie Richards Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 41'34"
Zilver Nikola Nosková Vlag van Tsjechië Tsjechië + 35"
Brons Maud Kaptheijns Vlag van Nederland Nederland + 47"
4. Sina Frei Vlag van Zwitserland Zwitserland + 53"
5. Nadja Heigl Vlag van Oostenrijk Oostenrijk + 1'30"
6. Ellen Noble Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten + 1'42"
7. Alice Maria Arzuffi Vlag van Italië Italië + 1'47"
8. Juliette Labous Vlag van Frankrijk Frankrijk + 1'50"
9. Alice Barnes Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk + 2'01"
10. Jessica Lambracht Vlag van Duitsland Duitsland + 2'22"

Medaillespiegel[bewerken]

# Land Goud Zilver Brons Totaal
1 Vlag van Nederland Nederland 2 1 1 4
2 Vlag van België België 2 0 3 5
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 1 0 0 1
4 Vlag van Frankrijk Frankrijk 0 2 1 3
5 Vlag van Tsjechië Tsjechië 0 2 0 2