Wet openbare manifestaties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Wet openbare manifestaties is de gebruikelijke aanduiding voor de wet van 20 april 1988, houdende bepalingen betreffende uitoefening van de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging en van het recht tot vergadering en betoging. De wet is een uitwerking van artikel 6 (godsdienstvrijheid) en artikel 9 (vrijheid van vergadering en betoging) in de Nederlandse Grondwet.

Voorlopers[bewerken]

De Wet openbare manifestaties vervangt de Wet op de kerkgenootschappen van 1853 en de Wet vereniging en vergadering van 1855.

Belang[bewerken]

De Wet openbare manifestaties geeft regels waaronder beperkingen van de grondrechten van godsdienstvrijheid van vrijheid van vergadering en betoging geoorloofd zijn. Derhalve is het een belangrijke wet, bijvoorbeeld waar het gaat om bevoegdheden van een burgemeester of gezaghebber om een betoging te verbieden.

Externe link[bewerken]