Wetboek van Economisch Recht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Wetboek van economisch recht)
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Wetboek van Economisch Recht (Code de droit économique) kwam tot stand onder de regering-Di Rupo op initiatief van minister van Economie Johan Vande Lanotte. Het economisch recht, dat voorheen versnipperd was over vele verschillende wetteksten, werd samengebracht in een code van 18 boekdelen. Zo vervangt het wetboek in art. II.3 het decreet d'Allarde van 1791, dat tot 2014 van kracht was in België.

De verschillende boeken werden niet allemaal tegelijk ingevoerd, maar gefaseerd, met dus verschillende data van inwerkingtreding. Het wetboek zelf werd ingevoerd bij wet van 28 februari 2013, waar dan telkens werd aangebouwd in de loop van 2013 en 2014.

Geschiedenis[bewerken]

Het idee om het economische recht te moderniseren ontstond in 2006, toen een rondetafel werd georganiseerd waar zowel juristen als economen aan deelnamen. Deze vertegenwoordigers van de academische wereld en de sociale partners hadden als opdracht om de economische wetgeving te analyseren en om voorstellen te doen voor een hervorming.

Inhoud[bewerken]

Het wetboek bestaat uit de volgende boeken:

  • Boek I - Definities (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek II - Algemene beginselen (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek III - Vrijheid van vestiging, dienstverlening en algemene verplichtingen van de ondernemingen (trad in werking op 9 mei 2014)
  • Boek IV - Bescherming van de mededinging (trad in werking op 6 september 2013)
  • Boek V - De mededinging en de prijsevoluties (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek VI - Marktpraktijken en consumentenbescherming (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek VII - Betalings- en kredietdiensten (trad in werking op 29 mei 2014)
  • Boek VIII - Kwaliteit van producten en diensten (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek IX - Veiligheid van producten en diensten (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek X - Handelsagentuurovereenkomsten, commerciële samenwerkingsovereenkomsten en verkoopconcessies (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XI - Intellectuele eigendom (trad in werking op 1 januari 2015)
  • Boek XII - Recht van de elektronische economie (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XIII - Overleg (trad in werking op 30 april 2014)
  • Boek XIV - Marktpraktijken en consumentenbescherming betreffende beoefenaars van een vrij beroep (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XV - Rechtshandhaving (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek XVI - Buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen (trad in werking op 13 mei 2014)
  • Boek XVII - Bijzondere rechtsprocedures (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XVIII - Maatregelen voor crisisbeheer (trad in werking op 30 april 2014)

Controverse[bewerken]

Het Wetboek vervangt de Wet Marktpraktijken en Consumentenbescherming (WMP) en herintroduceert enkele bepalingen in boek VI die eerder vernietigd werden door het Europese Hof van Justitie en het Grondwettelijk Hof.[1] Onder druk van middenstandsorganisaties, zoals Unizo, werd de sperperiode voor de solden terug ingevoerd en verlengd van drie weken tot een maand.

Ook werd de uitspraak van het Grondwettelijk Hof die vrije beroepers op gelijke voet plaatste met andere ondernemingen, en dus de volledige WMP van toepassing maakte op vrije beroepers, ongedaan gemaakt. Het Wetboek heeft nu een apart deel voor vrije beroepers om zo bepalingen van het consumentenrecht niet op hen van toepassing te maken.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Sperperiode wordt negen dagen langer, De Morgen, 14 maart 2013
Nationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Belgische Grondwet · Bijzondere wet · Wet, Decreet, Ordonnantie · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Publiekrecht: Staatsrecht · Strafrecht · Gerechtelijk recht · Bestuursrecht · Fiscaal recht · Sociale zekerheidsrecht
Privaatrecht: Burgerlijk recht · Arbeidsrecht · Handels- en economisch recht · Insolventierecht · Vennootschapsrecht
Rechtbanken: Hof van Cassatie (1) · Grondwettelijk Hof (1) · Raad van State (1)
hof van beroep (5) · arbeidshof (5) · arbeidsrechtbank (9) · rechtbank van koophandel (9) · hof van assisen (11) · Arrondissementsrechtbank (12) · Rechtbank van eerste aanleg (12) (Burgerlijke rechtbank, Correctionele rechtbank, Strafuitvoeringsrechtbank, Raadkamer, Onderzoeksrechter, Beslagrechter, Familierechtbank, Jeugdrechtbank) · Politierechtbank (15) · Vredegerecht (187)
Territoriale indeling: Gerechtelijk gebied · Gerechtelijk arrondissement · Gerechtelijk kanton
Actoren van justitie: Rechter · Griffier · Openbaar Ministerie (ook parket) · Ministerie van Justitie · Advocaat · Balie · Burgerlijke partij · Benadeelde persoon

Europees recht
Primair recht: VEU · VWEU · Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
Secundair recht: Verordeningen · Richtlijnen · Besluiten · Aanbevelingen · Adviezen
Rechtbanken: Gerecht · Hof van Justitie van de Europese Unie · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie

Internationaal recht
Rechtsbron: Verdragen · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Rechtstakken: Internationaal publiekrecht · Internationaal privaatrecht
Rechtbanken: Benelux-Gerechtshof · Europees Hof voor de Rechten van de Mens · Internationaal Gerechtshof · Internationaal Strafhof