Wetboek van Economisch Recht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Wetboek van economisch recht)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het Wetboek van Economisch Recht (WER) (Frans: Code de droit économique) is een Belgisch wetboek van 28 februari 2013 inzake economisch recht.

Het wetboek kwam tot stand onder de regering-Di Rupo, op initiatief van minister van Economie Johan Vande Lanotte. Het economisch recht, dat voorheen versnipperd was over verschillende wetteksten, werd samengebracht in een wetboek met voorlopig 19 boekdelen. Zo verving het wetboek in art. II.3 het decreet d'Allarde van 1791, dat tot 2014 van kracht was in België.

De verschillende boeken werden niet allemaal tegelijk ingevoerd, maar gefaseerd, met dus verschillende data van inwerkingtreding. Het wetboek zelf werd ingevoerd bij wet van 28 februari 2013, waar dan telkens werd aangebouwd in de loop van 2013 en 2014.

Geschiedenis[bewerken]

Het idee om het economische recht te moderniseren ontstond in 2006, toen een rondetafel werd georganiseerd waar zowel juristen als economen aan deelnamen. Deze vertegenwoordigers van de academische wereld en de sociale partners hadden als opdracht om de economische wetgeving te analyseren en om voorstellen te doen voor een hervorming. Vanaf 1 november 2018 is ook nagenoeg het hele vroegere Wetboek van Koophandel vervangen door bepalingen in het Wetboek van Economisch Recht.[1]

Inhoud[bewerken]

Het wetboek bestaat uit de volgende boeken:

  • Boek I - Definities (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek II - Algemene beginselen (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek III - Vrijheid van vestiging, dienstverlening en algemene verplichtingen van de ondernemingen (trad in werking op 9 mei 2014)
  • Boek IV - Bescherming van de mededinging (trad in werking op 6 september 2013)
  • Boek V - De mededinging en de prijsevoluties (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek VI - Marktpraktijken en consumentenbescherming (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek VII - Betalings- en kredietdiensten (trad in werking op 29 mei 2014)
  • Boek VIII - Kwaliteit van producten en diensten (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek IX - Veiligheid van producten en diensten (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek X - Handelsagentuurovereenkomsten, commerciële samenwerkingsovereenkomsten, verkoopconcessies en vervoersovereenkomsten (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XI - Intellectuele eigendom en bedrijfsgeheimen (trad in werking op 1 januari 2015)
  • Boek XII - Recht van de elektronische economie (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XIII - Overleg (trad in werking op 30 april 2014)
  • Boek XIV - Marktpraktijken en consumentenbescherming betreffende beoefenaars van een vrij beroep (trad in werking op 31 mei 2014, opgeheven sinds 1 november 2018 door de wet van 15 april 2018)
  • Boek XV - Rechtshandhaving (trad in werking op 12 december 2013)
  • Boek XVI - Buitengerechtelijke regeling van consumentengeschillen (trad in werking op 13 mei 2014)
  • Boek XVII - Bijzondere rechtsprocedures (trad in werking op 31 mei 2014)
  • Boek XVIII - Maatregelen voor crisisbeheer (trad in werking op 30 april 2014)
  • Boek XX - Insolventie van de ondernemingen (sinds 2017)

Controverse[bewerken]

Het Wetboek verving onder meer de Wet Marktpraktijken en Consumentenbescherming (WMPC) en herintroduceerde in boek VI enkele bepalingen die eerder vernietigd werden door het Hof van Justitie van de Europese Unie en het Grondwettelijk Hof.[2] Onder druk van middenstandsorganisaties, zoals Unizo, werd de sperperiode voor de solden terug ingevoerd en verlengd van drie weken tot een maand.

Ook werd de uitspraak van het Grondwettelijk Hof die vrije beroepers op gelijke voet plaatste met andere ondernemingen, en dus de volledige WMP van toepassing maakte op vrije beroepers, ongedaan gemaakt. Het Wetboek heeft nu een apart deel voor vrije beroepers om zo bepalingen van het consumentenrecht niet op hen van toepassing te maken.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Naar een vernieuwd ondernemingsrecht vanaf 1 november 2018 (30 maart 2018). Geraadpleegd op 1 november 2018.
  2. Sperperiode wordt negen dagen langer, De Morgen, 14 maart 2013
Nationaal recht
Rechtsbron:Verdragen · Belgische Grondwet · Bijzondere wet · Wet, Decreet, Ordonnantie · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Publiekrecht:Staatsrecht · Strafrecht · Gerechtelijk recht · Bestuursrecht · Fiscaal recht · Sociale zekerheidsrecht
Privaatrecht:Burgerlijk recht · Arbeidsrecht · Economisch recht · Insolventierecht · Vennootschapsrecht
Rechtbanken:Hof van Cassatie (1) · Grondwettelijk Hof (1) · Raad van State (1)
hof van beroep (5) · arbeidshof (5) · arbeidsrechtbank (9) · ondernemingsrechtbank (9) · hof van assisen (11) · Arrondissementsrechtbank (12) · Rechtbank van eerste aanleg (12) (Burgerlijke rechtbank, Correctionele rechtbank, Strafuitvoeringsrechtbank, Raadkamer, Onderzoeksrechter, Beslagrechter, Familierechtbank, Jeugdrechtbank) · Politierechtbank (15) · Vredegerecht (187) · Brussels International Business Court
Territoriale indeling:Gerechtelijk gebied · Gerechtelijk arrondissement · Gerechtelijk kanton
Actoren van justitie:Rechter · Griffier · Openbaar Ministerie (ook parket) · Ministerie van Justitie · Advocaat · Balie · Burgerlijke partij · Benadeelde persoon

Europees recht (Europese Unie)
Primair recht:VEU · VWEU · Handvest van de grondrechten van de Europese Unie
Secundair recht:Verordeningen · Richtlijnen · Besluiten · Aanbevelingen · Adviezen
Rechtbanken:Gerecht · Hof van Justitie van de Europese Unie · Gerecht voor ambtenarenzaken van de Europese Unie
Europees recht (Raad van Europa)
Verdragen:Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens
Rechtbanken:Europees Hof voor de Rechten van de Mens

Internationaal recht
Rechtsbron:Verdragen · Rechtspraak · Rechtsleer · Gewoonterecht · Algemene rechtsbeginselen
Rechtstakken:Internationaal publiekrecht · Internationaal privaatrecht
Rechtbanken:Benelux-Gerechtshof · Internationaal Gerechtshof · Internationaal Strafhof