Wetenschappelijke notatie (muziek)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
 { <<
\new Staff { \omit Staff.BarLine \omit Staff.TimeSignature \override Clef.full-size-change = ##t \override Score.SpacingSpanner.spacing-increment = #0.8 \clef bass \set Staff.ottavationMarkups = #ottavation-ordinals \ottava #-2 c,,,1 c,, \ottava #0 c, c \clef treble c' c'' c''' \ottava #2 c'''' c''''' \undo \omit Staff.BarLine \bar "|." }
\addlyrics \with { \override VerticalAxisGroup.nonstaff-relatedstaff-spacing.padding = #2 \override VerticalAxisGroup.nonstaff-nonstaff-spacing.padding = #2 } { \override LyricText.font-size = #-1 \markup { \concat { C \sub 0 } } \markup { \concat { C \sub 1 } } \markup { \concat { C \sub 2 } } \markup { \concat { C \sub 3 } } \markup { \concat { C \sub 4 } } \markup { \concat { C \sub 5 } } \markup { \concat { C \sub 6 } } \markup { \concat { C \sub 7 } } \markup { \concat { C \sub 8 } } }
\addlyrics { \override LyricText.font-size = #-4 \override LyricText.extra-offset = #'(0 . -0.8) subcontra contra groot klein \revert LyricText.extra-offset een- twee- drie- vier- vijf- }
\addlyrics { \repeat unfold 4 { \skip 1 } \override LyricText.font-size = #-4 \override LyricText.extra-offset = #'(0 . 1.3) gestreept gestreept gestreept gestreept gestreept }
\addlyrics { \override LyricText.extra-offset = #'(0 . 3.2) \override LyricText.font-size = #-4 octaaf octaaf octaaf octaaf \override LyricText.extra-offset = #'(0 . 2.5) octaaf octaaf octaaf octaaf octaaf }
>> }
 
De namen van de noot c in negen octaven. Van boven naar beneden:

De weten­schappelijke notatie of musico­logische notatie[noot 2] is een schrijfwijze voor de tonen van muziek. Hiermee is het mogelijk om namen van tonen, inclusief hun octaaf, ondubbel­zinnig in lopende tekst te beschrijven. Daarbij is geen notenbalk nodig. De weten­schappelijke notatie beschrijft alleen tonen. Er zijn geen aanduidingen voor bijvoorbeeld de duur van tonen en fraseringen.

Verwant is het begrip weten­schappelijke toonhoogte. Dat geeft de frequentie van een toon aan.

Schrijfwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Een toon wordt beschreven door een van de letters C, D, E, F, G, A en B, eventueel een wijzigingsteken en een nummer. Het nummer geeft het octaaf van de toon aan.[1] Het octaaf dat met 0 wordt aangeduid is het subcontra octaaf, het octaaf dat met 8 wordt aangeduid is het vijfgestreept octaaf.[noot 1]

De tonen in bijvoorbeeld het contra octaaf zijn C1, D1, E1, F1, G1, A1 en B1. Voorbeelden van namen van tonen met een kruis en een mol zijn F#4 en Eb3.

Andere systemen voor muzieknotatie[bewerken | brontekst bewerken]

Er zijn ook andere conventies voor het noteren van de muzieknoten.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Voetnoten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. a b Octaven geven hier geen interval aan, maar een bereik. Octaven die een bereik aangeven beginnen altijd met de noot c. De noten in bijvoorbeeld het subcontra octaaf zijn dus, in wetenschappelijke notatie: C0 D0 E0 F0 G0 A0 en B0
  2. De wetenschappelijke notatie wordt ook aangeduid met wetenschappelijke toonhoogtenotatie. In Engelstalige literatuur is is deze notatie bekend als scientific pitch notation (SPN), international pitch notation (IPN) en American standard pitch notation (ASPN).

Verwijzing[bewerken | brontekst bewerken]

  1. (en) Blood, Brian, Scientific Pitch Notation/Note-Octave Notation/American Standard. Dolmetsch on line (6 juli 2020). Gearchiveerd op 7 juni 2021. Geraadpleegd op 8 april 2022.
  2. (en) Music notation cummunity group, Music notation community group. Geraadpleegd op 16 september 2022.