White Ship

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De schipbreuk van het schip

Het Witte Schip (Engels: The White Ship, Frans: La Blanche Nef) was een schip dat op 25 november 1120 in het Kanaal bij Barfleur zonk. Bij de doden was onder anderen William Adelin, de enige zoon van Hendrik I van Engeland, die zijn halfzus Mathilde FitzEdith had proberen te redden. Na diens dood zou een periode van anarchie uitbreken in Engeland.

Schipbreuk[bewerken]

De eigenaar van het schip was Thomas FitzStephen, wiens vader onder Willem de Veroveraar had gediend tijdens de Normandische verovering van Engeland. Hij bood koning Hendrik I van Engeland aan om diens schip te gebruiken voor zijn overtocht van Normandië naar Engeland, maar Hendrik stuurde echter zijn zoon William Adelin in zijn plaats.

Bij vertrek van het schip vanuit de haven van Barfleur kwam het schip op de klippen vóór de haven van de stad. Het kapseisde, en slechts een slager uit Rouaan wist de schipbreuk te overleven.

Gevolgen[bewerken]

Stefan van Blois, een neef van koning Hendrik, was vlak voor het vertrek van het schip aan land gebleven vanwege het feit dat hij ziek was geworden, zo leert de kroniekschrijver Ordericus Vitalis ons. Na de dood van Hendrik volgde Stefan hem op, maar Mathilde, Hendriks dochter, betwistte deze kroning, en er brak een tijd van oorlog in Engeland uit die later bekend zou staan als de Anarchie.

Bronnen[bewerken]

  • Victoria Chandler, "The Wreck of the White Ship", in The final argument: the imprint of violence on society in medieval and early modern Europe, onder redactie van Donald J. Kagay en L.J. Andrew Villalon (1998)