Wild Horses (The Rolling Stones)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wild Horses
Single van:
The Rolling Stones
Van het album:
Sticky Fingers
B-kant(en) Sway
Uitgebracht 12 juni 1971
Opname 2-4 december 1969
Genre countryrock
Duur 5:38
Label Rolling Stones
Schrijver(s) Jagger/Richards
Producent(en) Jimmy Miller
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
The Rolling Stones
1971
Brown Sugar
  1971
Wild Horses
  1972
Tumbling Dice
Volgorde op Sticky Fingers
2
Sway
  3
Wild Horses
  4
Can't You Hear Me Knocking
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Wild Horses is een nummer van de Britse band The Rolling Stones. Het nummer verscheen op hun album Sticky Fingers uit 1971. Op 12 juni van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de tweede single van het album.

Achtergrond[bewerken | brontekst bewerken]

In de tekst die hij schreef voor het boekje dat behoorde tot het compilatiealbum Jump Back uit 1993 zei zanger Mick Jagger over het nummer: "Ik weet nog dat wij oorspronkelijk dit nummer met Gram Parsons deden, en volgens mij kwam zijn versie uit net voor die van ons. Iedereen zegt altijd dat dit nummer over Marianne Faithfull gaat, maar ik denk van niet; dat was toen allang over. Maar ik denk zeker dat ik emotioneel diep in dit nummer zat." Gitarist Keith Richards voegde hieraan toe: "Als er een klassieke manier is waarop Mick en ik samenwerken, is dit het. Ik had de gitaarriff en de tekst van het refrein, Mick bedacht de coupletten. Net als "Satisfaction" gaat "Wild Horses" over de gewoonte dat we niet op tournee zijn, een miljoen kilometer van waar je eigenlijk zou willen zijn."

Het nummer werd opgenomen in drie dagen tussen 2 en 4 december 1969 tijdens de opnamen van de documentaire Gimme Shelter, maar werd niet uitgebracht tot ruim een jaar later vanwege ruzies met hun voormalige platenlabel. Het nummer behaalde de 28e plaats in de Billboard Hot 100, maar behaalde opvallend genoeg niet de hitlijsten in het Verenigd Koninkrijk. Een jaar voordat de Rolling Stones hun versie uitbrachten, werd het opgenomen door Parson's band The Flying Burrito Brothers voor hun album Burrito Deluxe, wat werd uitgebracht in april 1970. In 1995 werd een videoclip voor het nummer opgenomen in zwart-wit ter promotie van de akoestische versie van het album Stripped. Deze versie werd in 1996 ook uitgebracht op single en bereikte de 59e plaats in Canada en de vierde plaats in de Tipparade in Nederland. In 2008 werd een instrumentale versie van het nummer gebruikt als het einde van de Rolling Stones-documentaire Shine a Light.

Radio 2 Top 2000[bewerken | brontekst bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000[noot 1]
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17 '18 '19
Wild Horses 421 - - 352 323 397 449 306 571 412 426 413 438 480 402 382 464 508 456 552 486
  1. Een getal geeft de plaats aan; een '*' dat het nummer niet genoteerd kon zijn, omdat het nog niet was uitgekomen, een '-' dat het nummer niet genoteerd was en een '?' betekent dat de notering nog niet verwerkt is. Een vetgedrukt getal geeft aan dat dit de hoogste notering betreft.