Naar inhoud springen

Wilhelmina von Bremen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Wilhelmina von Bremen
Wilhelmina von Bremen op de Olympische Spelen van 1932, Los Angeles.
Wilhelmina von Bremen op de Olympische Spelen van 1932, Los Angeles.
Geboortedatum 13 augustus 1909
Geboorteplaats San Francisco
Overlijdensdatum 23 juli 1976
Overlijdensplaats Alameda
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lengte 1,82 m
Gewicht 78 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel Amerikaans kampioene 100 m 1932
OS 1932
Extra Wereldrecordhoudster 4 × 100 m 1932-1936
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Wilhelmina Catherine (Billie) von Bremen (San Francisco, 13 augustus 1909 - Alameda, 23 juli 1976) was een Amerikaans atlete, die zich had toegelegd op de sprint. Zij nam eenmaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde bij die gelegenheid een gouden en een bronzen medaille.

Loopbaan

[bewerken | brontekst bewerken]

Amerikaans kampioene ondanks tweede plaats

[bewerken | brontekst bewerken]

Von Bremen studeerde af aan het Western College for Women in Ohio. Ze was van jongs af aan erg sportief, speelde zeer goed basketbal en kwam als atlete uit voor de Western Women’s Club in San Francisco. Ze werd in 1932 Amerikaans kampioene op de 100 m, ondanks het feit dat zij in de finale als tweede was geëindigd. Ethel Harrington won die race namelijk, maar had hieraan buiten mededinging deelgenomen. Daar had zij toestemming voor gekregen, nadat zij in haar serie te vroeg had ingehouden en niet was gefinisht. Ze legde hierna aan de jury uit, dat ze zich had vergist in de finishlijn, waarna zij wel aan de finale mocht deelnemen voor zover het ging om het verwerven van een plaats in de olympische ploeg, maar niet om mee te strijden voor het kampioenschap.[1]

Olympisch goud en brons in 1932

[bewerken | brontekst bewerken]

Op de Olympische Spelen in Los Angeles was het in de eerste serie van de 100 m al gelijk raak met een evenaring van het olympisch record van 12,2 s door Marie Dollinger, een Duitse atlete die vier jaar eerder op de Spelen in Amsterdam nota bene aan de 800 m had deelgenomen en daarin als zevende was geëindigd. In de volgende serie ging het vervolgens nog een tandje harder: de Poolse Stanisława Walasiewicz won die in 11,9, een evenaring van het wereldrecord dat de Nederlandse Tollien Schuurman twee maanden eerder had neergezet. Die zegevierde in de derde serie in 12,2. Al met al een veelbelovend begin. In de halve finale bevestigde Walasiewicz haar vorm door opnieuw met 11,9 de snelste tijd voor zich te laten noteren, gevolgd door Von Bremen met 12,1. Die twee leken dus het goud en zilver te gaan verdelen. De Canadese Hilda Strike, die in serie en halve finale niet sneller dan 12,3 en 12,4 was geweest, sprintte in de finale echter ineens verrassend zij aan zij met Walasiewicz naar de finish. Beiden scoorden 11,9, waarbij de Poolse als winnares werd aangewezen, terwijl Von Bremen, ondanks haar 12,0, met het brons genoegen moest nemen.
Op de 4 × 100 m estafette deed zich vervolgens een nieuwe kans op eremetaal voor, die Von Bremen met beide handen aangreep. Aangezien er slechts zes landen aan deze estafette deelnamen, werd er direct finale gelopen. Die werd door het Amerikaanse team, bestaande uit Mary Carew, Evelyn Furtsch, Annette Rogers en Billie von Bremen gewonnen in 46,9 s, een wereldrecord. Omdat de tijden op de Olympische Spelen nog niet in tienden van seconden werden geklokt, werd het olympisch record op 47,0 gezet en het wereldrecord op 46,9. Saillant detail van deze finale was, dat laatste loopster Von Bremen met miniem verschil Hilde Strike als laatste loopster van het Canadese team wist te verslaan, dezelfde atlete die haar op de individuele 100 m was voorgebleven. Ook voor het Canadese team werd 47,0 s genoteerd, wat voor Strike betekende dat zij andermaal een wereldrecord had gelopen, zonder dat dit olympisch goud had opgeleverd.

Verdere leven

[bewerken | brontekst bewerken]

Na haar atletiekloopbaan werd Von Bremen een gepassioneerde tennisspeelster. Zij werkte als accountant bij de Emporium warenhuisketen en werd in 1932 ook gekozen tot Miss Californië.

Von Bremen overleed in 1976 aan de gevolgen van een hartaanval, toen zij samen met haar echtgenoot toeschouwster was bij een professioneel tennistoernooi.

Titels

[bewerken | brontekst bewerken]
  • Amerikaans kampioene 100 m - 1932
  • Olympisch kampioene 4 × 100 m estafette - 1932

Persoonlijk record

[bewerken | brontekst bewerken]
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 12,0 s 2 augustus 1932 Los Angeles

Palmares

[bewerken | brontekst bewerken]

100 m

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1932: Goud Amerikaanse kamp. - 12,3 s
  • 1932: Brons OS - 12,0 s

4 × 100 m

[bewerken | brontekst bewerken]
  • 1932: Goud OS - 47,0 s (WR = 46,9 s)
Zie de categorie Wilhelmina von Bremen van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilhelmina_von_Bremen&oldid=71553490"