Wilhelmus Frederik van Leeuwen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wilhelmus Frederik van Leeuwen.

Wilhelmus Frederik van Leeuwen (Soerabaja (Ned.-Indië), 18 april 1860 - Den Haag, 6 september 1930) was een Nederlands politicus.

Loopbaan[bewerken]

Van Leeuwen studeerde aan de Universiteit van Amsterdam, was senator van het studentencorps aldaar, promoveerde in 1883 tot doctor in de rechtswetenschappen en vestigde zich daarna als advocaat en procureur in de hoofdstad.

Van Leeuwen was een voortvarend bestuurder van Indische afkomst met vele nevenfuncties. Hij was een succesvol wethouder en burgemeester van de gemeente Amsterdam. Hij hekelde als liberaal lid van de Eerste Kamer de bemoeizucht van de minister van Binnenlandse Zaken. Hij was de eerste vicepresident van de Raad van State die niet van adel was en commissaris van de Koningin in de provincie Noord-Holland.

Van Leeuwen was daarnaast onder meer curator der Gemeente Universiteit van Amsterdam, erelid van diverse verenigingen, zoals van het Koninklijk Oudheidkundig Genootschap, en voorzitter van het Zuid-Sumatra Instituut en van de Raad van Commissarissen van de Twentsche Bank. Hij overleed na een kortstondig ziekbed en werd begraven op de Begraafplaats Westerveld.

Voorganger:
S. Vening Meinesz
Burgemeester van Amsterdam
1901-1910
Opvolger:
A. baron Röell
Voorganger:
G. van Tienhoven
Commissaris van de Koningin van Noord-Holland
1911-1914
Opvolger:
A. baron Röell
Voorganger:
Joan Röell
Vicepresident van de Raad van State
1914-1928
Opvolger:
Alex van Lynden van Sandenburg