Willem Diederik van Drunen Littel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
carte de visite van W.D. van Drunen Littel en echtgenote

Willem Diederik van Drunen Littel (Den Helder, 20 maart 1866Malang, Indonesië 31 augustus 1920) was resident in Nederlands-Indië.

Familie[bewerken | brontekst bewerken]

Van Drunen Littel werd geboren als zoon van Willem Littel (1832-1903), later geneesheer-directeur te Delft, en Mathilda Helena Anna Maria de Jong (1843-1901). Hij werd geboren met de achternaam Littel, maar kreeg in 1889 toestemming van koning Willem III om de familienaam van zijn grootmoeder Anna Maria de Jong-van Drunen (1816-1845) aan zijn naam toe te voegen.[1] Van Drunen Littel trouwde in dat jaar in Den Haag met Henriëtte Johanna van Eijken (1865-1943), zij zouden 3 kinderen krijgen.

Loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

Na zijn militaire diensttijd, begon Van Drunen Littel in 1888 zijn ambtelijke carrière in Nederlands-Indië. Een aantal jaren later werd hij geplaatst op Borneo, waar hij 9 jaar werkte onder resident Kroesen. In 1904 werd hij van controleur bevorderd tot gewestelijk secretaris in de Riau archipel. In september 1907 werd hij benoemd tot assistent-resident van Painan in West-Sumatra. Nadien werkte hij in West-Sumatra nog in Payakumbuh en Padang. In juni 1915 werd Van Drunen Littel benoemd tot resident van Ambon. Hij was daarmee de lokale vertegenwoordiger van gouverneur-generaal Van Limburg Stirum. In juli 1918 werd hij op eigen verzoek ontslagen.