Willem van der Leck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Willem van der Leck (Utrecht, 12 januari 1888Soest, 4 januari 1963) was een Nederlands architect.

Leven en werk[bewerken | brontekst bewerken]

Van der Leck werd in 1888 geboren te Utrecht als zoon van Bart Antonij van der Leck, huisschilder, en Hendrika Gathier. Hij had twee broers, waar de kunstschilder en vormgever Bart van der Leck er een van was, en een zuster. Op 28 juni 1917 trad hij te Enschede in het huwelijk met Henriette Gijsberta Willemina ter Kuile, kunstschilderes.[1]

Het architectenbureau van K.P.C. de Bazel vormde een van de eerste werkgevers voor Van der Leck. Later is hij zelfstandig [2] gaan werken. Door zijn huwelijk [3] was hij nauw verbonden aan de Twentse textielelite en heeft voor hen verschillende villa's en landhuizen ontworpen. Bijvoorbeeld De Eekhof (in opdracht van N.H. van Heek) en de monumentale villa's Marthalaan 12 te Enschede (in opdracht van M. ter Kuile) en Izaak Evertslaan 1 te Arnhem (in opdracht van E. van Heek). In zijn woonplaats Amersfoort en later Soest heeft hij eveneens verschillende huizen ontworpen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft hij bijgedragen aan het ontwerp van wederopbouwboerderijen (Weerhorsterweg, Hoogland).

Van der Leck woonde jarenlang met zijn gezin in de Voormalige Pastorie Soest. Begin jaren 40 van de twintigste eeuw verkocht hij de woning aan voormalig minister-president Dirk Jan de Geer.

Naast zijn beroep als architect ontwierp hij muziekinstrumenten en was hij voorzitter van de vereniging "Algemeen Belang" te Soest.[4]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]