Willem van der Leck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Willem van der Leck (Utrecht, 12 januari 1888 - Soest, 4 januari 1963) was een Nederlands architect.

Leven en werk[bewerken]

Van der Leck was de zoon van Bart Antonij van der Leck, huisschilder, en Hendrika Gathier. Hij groeide op in een eenvoudig arbeidersmilieu samen met twee broers, waarvan de kunstschilder en vormgever Bart van der Leck er één van was, en een zuster. Op 28 juni 1917 trad hij in het huwelijk met Henriette Gijsberta Willemina ter Kuile, kunstschilderes.

Het architectenbureau van K.P.C. de Bazel vormde een van de eerste werkgevers voor Van der Leck. Later is hij meer zelfstandig gaan werken en heeft in deze periode voor verschillende Twentse textielfabrikanten villa’s en landhuizen ontworpen. Bijvoorbeeld De Eekhof (in opdracht van N.H. van Heek) en de monumentale villa’s Marthalaan 12 te Enschede (in opdracht van M. ter Kuile) en Izaak Evertslaan 1 te Arnhem (in opdracht van E. van Heek). In zijn woonplaats Amersfoort en later Soest heeft hij eveneens verschillende huizen ontworpen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft hij bijgedragen aan het ontwerp van wederopbouwboerderijen (Weerhorsterweg, Hoogland).

Naast zijn beroep als architect ontwierp hij muziekinstrumenten en was hij voorzitter van de vereniging "algemeen belang".

Zie ook[bewerken]