William McGregor Paxton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paxton, zelfportret

William McGregor Paxton (Baltimore, 22 juni 1869Newton (Massachusetts), 13 mei 1941) was een Amerikaans schilder. Hij wordt wel gerekend tot het impressionisme, maar zijn werk valt vooral op door de onmiskenbare invloeden van Johannes Vermeer.

Leven en werk[bewerken]

Paxton won op zijn achttiende een studiebeurs en ging naar Cowles Art School, waar hij studeerde met de schilder Dennis Miller Bunker. Een tijd lang volgde hij ook kunststudies te Parijs, samen met Jean-Léon Gérôme. Na zijn terugkeer naar Boston studeerde hij opnieuw te Cowles met zijn vriend Joseph DeCamp en ontmoette zijn toekomstige vrouw Elizabeth Okie, die daar ook studeerde, en later veelvuldig model voor hem stond. Na hun huwelijk vestigden ze zich in Newton, Massachusetts.

Paxton maakte vooral naam als portretschilder en legde onder andere Grover Cleveland en Calvin Coolidge op het witte doek vast. Hij maakte deel uit van de impressionistisch georiënteerde ‘Bostonse School’ en stond bekend om zijn buitengewone aandacht voor licht en detail. Vaak schilderde hij geïdealiseerde jonge vrouwen in prachtige interieurs. Hij werd daarbij vooral geïnspireerd door Johannes Vermeer, wiens werkwijze hij nauwgezet bestudeerde. Net als Vermeer legt hij de focus in zijn schilderijen niet overal gelijk en werkt hij het belangrijkste gedeelte van zijn schilderwerken vaak met meer detail uit..

Paxton gaf van 1906 tot 1913 les aan de Museumschool te Boston. Hij overleed op 72-jarige leeftijd aan een hartaanval terwijl zijn vrouw voor hem poseerde.

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • M.F.A. Davis, e.a.: Highlights: American Painting. Boston, 2003.

Externe links[bewerken]