Willy Planckaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Willy Planckaert
Willy Planckaert 2008
Persoonlijke informatie
Volledige naam Willy Planckaert
Geboortedatum 5 april 1944
Geboorteplaats Vlag van België Nevele, België
Sportieve informatie
Huidige ploeg gestopt
Discipline(s) Weg
Ploegen
1965
1966 -1968
1969
1969
1970
1971
1972
1973
1974 -1975
1976
1977
1978
1979
1980
1981 -1982
1983 - 1988
Flandria-Romeo
Romeo-Smith's
Frimatic-Viva-De Gribaldy
Tigra
Geens-Watneys
Goldor
Goldor-IJsboerke
IJsboerke-Bertin
IJsboerke-Colner
Maes-Rokado
Maes-Mini Flat
C&A
Mini Flat-V.D.B.
Mini Flat-Vermeer Thijs
Rianta
A. Van den Berghe-Mini Flat
Beste prestaties
Milaan-San Remo 8e (1967)
Gent-Wevelgem 7e (1967)
Ronde van Vlaanderen 5e (1966)
Parijs-Roubaix 4e (1966)
Amstel Gold Race 5e (1972)
Luik-Bastenaken-Luik 5e (1966)
Ronde van Italië 3 etappezeges
Ronde van Frankrijk 2 etappezeges
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Willy Planckaert (Nevele, 5 april 1944) is een voormalig Belgisch wielrenner. Hij was als beroepsrenner actief tussen 1965 en 1988. Planckaert komt uit een bekende wielerfamilie. Zijn broers Walter en Eddy waren ook wielerprof. Ook zijn neef Francesco (zoon van Eddy) en zijn zoon Jo zijn wielrenner geweest.[1]

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Planckaert werd op 5 april 1944 geboren in Nevele als oudste van vijf kinderen. In september 1964 startte hij in het wereldkampioenschap voor amateurs in Sallanches. Eddy Merckx en Felice Gimondi waren twee van zijn tegenstanders op dat wereldkampioenschap. Planckaert eindigde als tweede, na Eddy Merckx.

Na zijn tweede plaats op het wereldkampioenschap voor amateurs, maakte Planckaert deel uit van de wegploeg op de Olympische Zomerspelen in Tokiovan 1964. Hij moest hiervoor echter tien dagen voor zijn vertrek naar Japanafhaken na een aanrijding met een vrachtwagen in de periode tussen het wereldkampioenschap en de Olympische Spelen.

Het seizoen erop werd Planckaert prof bij Flandria-Romeo. Hij maakte in zijn eerste seizoen als profwielrenner indruk maar brak pas door in het seizoen erop. Hij won in 1966 de vierde en de achtste rit in de Ronde Van Frankrijk, Dit was zijn eerste grote ronde. De destijds 22-jarige Planckaert won in die Tour ook het eindklassement van de groene trui en is daarmee nog steeds de jongste winnaar van deze trui.

Het seizoen na zijn winst van het puntenklassement in de Tour, startte Planckaert in zijn eerste Giro. Ook in Italië had hij profijt van zijn sprintcapaciteiten want hij won die Giro drie ritten. Hij eindigde als 41ste in het eindklassement. Het zou echter de laatste grote ronde worden die hij uitreed. Nadien startte Planckaert nog twee keer in de Tour de France en driemaalin de Ronde van Spanje, maar geen enkele keer zou hij de finish halen.

Planckaert bleef tot zijn 44ste profrenner en behaalde in zijn hele carrière 85 overwinningen. Hij behaalde echter nooit meer het niveau van zijn eerste 3 jaar als profwielrenner. De oorzaak daarvan is volgens Planckaert zelf de overmaat aan wedstrijden en inspanningen in zijn eerste jaren als prof.

Belangrijkste overwinningen[bewerken | brontekst bewerken]

1965

  • Brussel-Charleroi-Brussel

1966

1967

1970

1973

  • 3e etappe Ronde van Luxemburg

1974

1976

1977

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Jaar Ronde van
Italië
Ronde van
Frankrijk
Ronde van
Spanje
1966 40e (2)Jersey green.svg 
1967 41e (3)  opgave  
1968
1969 opgave  
1971 opgave  
1972 opgave  
1973
1974
1975 opgave  
1976
1977
1978
1979
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Gent-Wevelgem Ronde van Vlaanderen Parijs-Roubaix Amstel Gold Race Luik-Bast.‑Luik Parijs-Brussel Kuurne-Brussel-Kuurne Rund um den Henninger Turm Wereld­ranglijsten
1966 92e 31e 5e 4e 5e Zilver Brons 10e (SPP)
1967 8e 7e 11e 6e Zilver
1968 79e 12e 7e
1969 20e 9e
1971 55e
1972 19e 12e 10e 5e Brons
1973 23e
1974 18e 9e
1975
1976 15e
1977 34e 10e 4e
1978 6e 8e
1979 9e
Voorganger:
Jan Janssen
Vlag van Nederland
1965
Jersey green.svg Winnaar groene trui in de Ronde van Frankrijk Jersey green.svg
Willy Planckaert
Vlag van België
1966
Opvolger:
Jan Janssen
Vlag van Nederland
1967