Wilmar Schaufeli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Wilmar B. Schaufeli (1953) is een Nederlands arbeids- en organisatiepsycholoog, klinisch psycholoog en hoogleraar Arbeids- en organisatiepsychologie aan de Universiteit Utrecht (UU) te Utrecht, aan de Katholieke Universiteit Leuven en aan de Universitat Jaume I te Castellón

Levensloop[bewerken]

Schaufeli studeerde klinische psychologie aan de Rijksuniversiteit Groningen tot 1978 en promoveerde hier in 1988 in de psychologie op zijn proefschrift getiteld "Unemployment and Psychological Health: An Investigation among Dutch Professionals", waarop hij summa cum laude promoveerde.

In 1978 werd hij benoemd tot universitair docent aan de Rijksuniversiteit Groningen. In 1985 vervolgde hij zijn loopbaan als universitair hoofddocent aan de Radboud Universiteit Nijmegen, waarna hij in 1994 hoogleraar werd aan de Universiteit Utrecht. Daarnaast is hij sinds 2007 als senior consultant verbonden aan een Nederlands adviesbureau op het gebied van training en scholing. Hij was onder meer voorzitter van de interuniversitaire onderzoekschool Psychology & Health (1988-1994). Sinds 2014 is hij daarnaast ook onderzoeksprofessor aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Werk[bewerken]

Schaufeli's onderzoeksinteressen lagen aanvankelijk bij het welzijn van werkloze jongeren. Later breidde hij dat uit naar het welzijn van werkenden in het algemeen.

Burn-out en bevlogenheid[bewerken]

Hij is in bredere kring bekend als expert op het gebied van burn-out. In dit verband werkte hij onder andere samen met Bram Buunk, Arnold B. Bakker en Toon W. Taris, en auteur van de bekendste Nederlandse test op dit gebied, de Utrechtse Burnout Schaal (UBOS, ontwikkeld met Dirk van Dierendonck).

Begin 2000 verlegde hij zijn interesse in de richting van de tegenpool van burn-out, namelijk bevlogenheid. Ook hier ontwikkelde hij samen met Bakker een Nederlandse test voor, de zogenaamde Utrechtse Bevlogenheidsschaal (UBES). Recentelijk verricht Schaufeli veel onderzoek op het gebied van workaholisme.

Publicaties[bewerken]

Schaufeli publiceerde tot op heden meer dan 300 artikelen en boeken. Een selectie:

  • Schaufeli, W.B. (1990). Opgebrand: Over de achtergronden van werkstress - het burnout-syndroom. Rotterdam: Ad Donker.
  • Schaufeli, W.B. & Enzmann, D. (1998). The burnout companion to study and research: A critical analysis. London: Taylor & Francis.
  • Schaufeli, W.B., & Bakker, A.B. (Red.) (2007). De psychologie van arbeid en gezondheid. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.