Wimbledon (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wimbledon
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Richard Loncraine
Producent Tim Bevan
Eric Fellner
Liza Chasin
Mary Richards
Productie-
maatschappij
StudioCanal
Working Title Films
Scenario Adam Brooks
Jennifer Flackett
Mark Levin
Hoofdrollen Kirsten Dunst
Paul Bettany
Muziek Edward Shearmur
Montage Humphrey Dixon
Cinematografie Darius Khondji
Distributie Universal Pictures
Dimension Films
Première 13 september 2004
(Beverly Hills, Californië)
Vlag van Nederland 21 oktober 2004
Genre Romantische komedie
Speelduur 98 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 31.000.000
Opbrengst $ 41.512.007
Overige nominaties 1
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Wimbledon is een romantische komedie uit 2004 onder regie van Richard Loncraine.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Peter Colt (Paul Bettany) krijgt als laaggeklasseerde tennisser een wildcard voor het tennistoernooi van Wimbledon. Hij is een dertiger en lijkt aan het einde van zijn carrière te staan. Wanneer hij voor het toernooi begint de Amerikaanse rijzende sterspeelster Lizzie Bradbury (Kirsten Dunst) ontmoet wordt hij verliefd op haar. Zijn gevoelens helpen hem vervolgens van de ene ronde naar de andere, telkens favoriete en geplaatste spelers uitschakelend. De verliefdheid brengt Lizzie daarentegen geen geluk. Zij verliest haar concentratie erdoor en wordt uitgeschakeld. Colt haalt de finale, waarin hij tegenover zijn aartsrivaal Jake Hammond (Austin Nichols) staat. Na een regenpauze herpakt hij zichzelf en wint de finale.

Colt en Bradbury trouwen en krijgen twee kinderen. Zij wint daarna toch tweemaal Wimbledon en de US Open.

Rolverdeling[bewerken]

Achtergronden[bewerken]

  • Voor de film zijn er opnames gemaakt op het echte Wimbledon tijdens de kampioenschappen van 2003. Hierdoor zijn er echte toeschouwers en autoriteiten te zien in plaats van figuranten.
  • Hugh Grant was oorspronkelijk gekozen als hoofdrolspeler.

Externe links[bewerken]