Wimbledon 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wimbledon Championships 2018
Centre Court
Officiële naam The Wimbledon Championships
Editie 2018 (132e editie)
Stad, land Wimbledon, Engeland
Locatie All England Lawn Tennis and Croquet Club
Datum 2–15 juli
Auspiciën ITF
Categorie grandslamtoernooi
Prijzengeld £ 34.000.000[1]
Deelnemers 128S, 128Q, 64D, 48X
Ondergrond gras, buiten
Website www.wimbledon.com
Winnaars
Mannen enkel Vlag van Servië Novak Đoković
Vrouwen enkel Vlag van Duitsland Angelique Kerber
Mannen dubbel Vlag van Verenigde Staten Mike Bryan
Vlag van Verenigde Staten Jack Sock
Vrouwen dubbel Vlag van Tsjechië Barbora Krejčíková
Vlag van Tsjechië Kateřina Siniaková
Gemengd dubbel Vlag van Oostenrijk Alexander Peya
Vlag van Verenigde Staten Nicole Melichar
Vorige: 2017     Volgende: 2019
Portaal  Portaalicoon   Tennis

De 132e editie van het Wimbledon Championship werd gespeeld van maandag 2 tot en met zondag 15 juli 2018.[1] Voor de vrouwen was dit de 125e editie van het Engelse graskampioenschap. Het toernooi werd gespeeld bij de All England Lawn Tennis and Croquet Club in de wijk Wimbledon van de Engelse hoofdstad Londen.

Bij het mannenenkelspel was de Zwitser Roger Federer de titelverdediger. Hij werd echter in de kwartfinale uitgeschakeld door de latere finalist Kevin Anderson, die op zijn beurt in de finale het hoofd boog voor Novak Đoković. De titelverdedigster bij het vrouwen­enkelspel, Garbiñe Muguruza uit Spanje, kwam niet voorbij de tweede ronde – de Duitse Angelique Kerber versloeg Serena Williams in de finale, en won daarmee haar derde grandslamtitel.

Het mannendubbelspel werd in 2017 gewonnen door de Pool Łukasz Kubot en Marcelo Melo uit Brazilië – dit jaar waren Mike Bryan en Jack Sock de sterksten. Titelhoudsters bij de vrouwen waren de Russinnen Jekaterina Makarova en Jelena Vesnina – de Tsjechische dames Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková zegevierden voor het eerst op Wimbledon, na een eerdere grandslamtitel op Roland Garros 2018. Titelhouders in het gemengd dubbelspel zijn de Zwitserse Martina Hingis en de Schot Jamie Murray.

De Nederlandse rolstoelspeelster Diede de Groot prolongeerde haar enkelspeltitel in die discipline – in de finale versloeg zij landgenote Aniek van Koot. Vervolgens pakte zij ook de dubbelspeltitel, samen met de Japanse Yui Kamiji.

Toernooikalender[bewerken]

Bron:[2]

Wimbledon juli 2018
maa 2 din 3 woe 4 don 5 vrij 6 zat 7 zon 8 maa 9 din 10 woe 11 don 12 vrij 13 zat 14 zon 15
mannenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde m
i
d
d
l
e

s
u
n
d
a
y
4e ronde kwart­finale halve finale finale
vrouwenenkelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde 4e ronde kwart­finale halve finale finale
mannendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale
vrouwendubbelspel 1e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale
gemengd dubbelspel 1e ronde 2e ronde 2e ronde 3e ronde kwart­finale halve finale finale

Enkelspel[bewerken]

Winnaar bij de mannen, Novak Đoković
Winnares bij de vrouwen, Angelique Kerber

Mannen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wimbledon 2018 (mannen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdediger was de Zwitser Roger Federer. Hij verloor in de kwartfinale van de Zuid-Afrikaan Kevin Anderson. De finale ging tussen Anderson en Novak Đoković. Đoković won in drie sets, het was zijn vierde Wimbledontitel.

Vrouwen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wimbledon 2018 (vrouwen) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigster Garbiñe Muguruza uit Spanje verloor in de tweede ronde van Alison Van Uytvanck. Het toernooi werd gewonnen door de Duitse Angelique Kerber – in de finale versloeg zij Serena Williams (VS) in twee sets.

Dubbelspel[bewerken]

Mannen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wimbledon 2018 (mannendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelverdedigers waren Łukasz Kubot uit Polen en de Braziliaan Marcelo Melo – zij kwamen niet verder dan de tweede ronde. De Amerikanen Mike Bryan en Jack Sock gingen met de titel naar huis – in de finale hadden zij vijf sets nodig om Raven Klaasen en Michael Venus te bedwingen.

Vrouwen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wimbledon 2018 (vrouwendubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Titelhoudsters waren de twee Russinnen Jekaterina Makarova en Jelena Vesnina – Vesnina kon haar titel niet verdedigen, wegens een blessure; Makarova kwam, met Vera Zvonarjova aan haar zijde, niet verder dan de tweede ronde. Het toernooi werd gewonnen door het Tsjechische duo Barbora Krejčíková en Kateřina Siniaková – in de finale versloegen zij Nicole Melichar en Květa Peschke.

Gemengd[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Wimbledon 2018 (gemengddubbel) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De titel werd in 2017 gewonnen door Martina Hingis uit Zwitserland en Jamie Murray uit Schotland. Hingis is gestopt met haar professionele tennisloopbaan.

Kwalificatietoernooi[bewerken]

Algemene regels – Aan het hoofdtoernooi (enkelspel) doen bij de mannen en vrouwen elk 128 tennissers mee. De 104 beste mannen en 108 beste vrouwen van de wereldranglijst die zich inschrijven worden rechtstreeks toegelaten. Acht mannen en acht vrouwen krijgen van de organisatie een wildcard. Voor de overige ingeschrevenen resteren dan nog zestien plaatsen bij de mannen en twaalf plaatsen bij de vrouwen in het hoofdtoernooi – deze plaatsen worden via het kwalificatietoernooi ingevuld. Aan dit kwalificatietoernooi doen nog eens 128 mannen en 96 vrouwen mee. – Ook voor het dubbelspel worden kwalificaties gespeeld, voor acht plaatsen in het hoofdtoernooi: vier voor mannenkoppels en vier voor vrouwenkoppels.

De kwalificatiewedstrijden werden gespeeld op het Bank of England Sports Centre in Roehampton[3] en vonden plaats van maandag 25 tot en met donderdag 28 juni 2018.[1]

De volgende deelnemers aan het kwalificatietoernooi wisten zich een plaats te veroveren in de hoofdtabel:

Mannenenkelspel[bewerken]

  1. Vlag van Verenigde Staten Christian Harrison
  2. Vlag van België Ruben Bemelmans
  3. Vlag van Oostenrijk Dennis Novak
  4. Vlag van Frankrijk Grégoire Barrère
  5. Vlag van Italië Stefano Travaglia
  6. Vlag van Slowakije Norbert Gombos
  7. Vlag van Frankrijk Stéphane Robert
  8. Vlag van Australië Jason Kubler
  9. Vlag van Duitsland Yannick Maden
  10. Vlag van Australië John-Patrick Smith
  11. Vlag van Chili Christian Garín
  12. Vlag van Letland Ernests Gulbis
  13. Vlag van Australië Alex Bolt
  14. Vlag van Frankrijk Benjamin Bonzi
  15. Vlag van Verenigde Staten Bradley Klahn
  16. Vlag van Italië Thomas Fabbiano
Lucky losers
  1. Vlag van Australië Bernard Tomic
  2. Vlag van Canada Peter Polansky
  3. Vlag van Verenigde Staten Michael Mmoh
  4. Vlag van Polen Hubert Hurkacz
  5. Vlag van Italië Lorenzo Sonego
  6. Vlag van Italië Simone Bolelli

Vrouwenenkelspel[bewerken]

  1. Vlag van Roemenië Alexandra Dulgheru
  2. Vlag van Canada Eugenie Bouchard
  3. Vlag van Spanje Sara Sorribes Tormo
  4. Vlag van Duitsland Antonia Lottner
  5. Vlag van Verenigde Staten Claire Liu
  6. Vlag van Rusland Vera Zvonarjova
  7. Vlag van Bulgarije Viktoriya Tomova
  8. Vlag van Duitsland Mona Barthel
  9. Vlag van Rusland Jevgenia Rodina
  10. Vlag van Roemenië Elena Gabriela Ruse
  11. Vlag van Rusland Vitalia Djatsjenko
  12. Vlag van Tsjechië Barbora Štefková

Mannendubbelspel[bewerken]

  1. Vlag van India Sriram Balaji & Vlag van India Vishnu Vardhan
  2. Vlag van Duitsland Kevin Krawietz & Vlag van Duitsland Andreas Mies
  3. Vlag van Duitsland Andre Begemann & Vlag van Japan Yasutaka Uchiyama
  4. Vlag van Verenigde Staten Austin Krajicek & Vlag van India Jeevan Nedunchezhiyan

Vrouwendubbelspel[bewerken]

  1. Vlag van België Ysaline Bonaventure & Vlag van Nederland Bibiane Schoofs
  2. Vlag van Chili Alexa Guarachi & Vlag van Nieuw-Zeeland Erin Routliffe
  3. Vlag van China Han Xinyun & Vlag van Thailand Luksika Kumkhum
  4. Vlag van Australië Arina Rodionova & Vlag van België Maryna Zanevska
Lucky losers
  1. Vlag van Duitsland Nicola Geuer & Vlag van Zwitserland Viktorija Golubic
  2. Vlag van Spanje Georgina García Pérez & Vlag van Hongarije Fanny Stollár
  3. Vlag van Rusland Anna Blinkova & Vlag van Tsjechië Markéta Vondroušová

Junioren[bewerken]

Meisjes enkelspel
Finale: Iga Świątek (Polen) won van Leonie Küng (Zwitserland) met 6-4, 6-2[4]

Meisjes dubbelspel
Finale: Wang Xinyu (China) en Wang Xiyu (China) wonnen van Caty McNally (VS) en Whitney Osuigwe (VS) met 6-2, 6-2

Jongens enkelspel
Finale: Tseng Chun-hsin (Taiwan) won van Jack Draper (VK) met 6-1, 6-7, 6-4

Jongens dubbelspel
Finale: Yankı Erel (Turkije) en Otto Virtanen (Finland) wonnen van Nicolás Mejía (Colombia) en Ondřej Štyler (Tsjechië) met 7-6, 6-4

Rolstoeltennis[bewerken]

Rolstoelvrouwenenkelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) won van Aniek van Koot (Nederland) met 6-3, 6-2

Rolstoelvrouwendubbelspel
Finale: Diede de Groot (Nederland) en Yui Kamiji (Japan) wonnen van Sabine Ellerbrock (Duitsland) en Lucy Shuker (VK) met 6-1, 6-1

Rolstoelmannenenkelspel
Finale: Stefan Olsson (Zweden) won van Gustavo Fernández (Argentinië) met 6-2, 0-6, 6-3

Rolstoelmannendubbelspel
Finale: Alfie Hewett (VK) en Gordon Reid (VK) wonnen van Joachim Gérard (België) en Stefan Olsson (Zweden) met 6-1, 6-4

Externe link[bewerken]