Witte bloedcel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Links een rode bloedcel en rechts een witte bloedcel
Twee witte bloedcellen omringd door rode bloedcellen

Witte bloedcellen of leukocyten, (Oudgrieks: λευκός, leukos = wit[1]) zijn bloedcellen met een celkern. Ze maken slechts een heel klein deel uit van de cellen in het bloed; op iedere witte bloedcel zijn er vele honderden rode bloedcellen, bloedcellen zonder celkern. Witte bloedcellen zijn, mede door hun celkern, een stuk groter dan rode bloedcellen. Ze vormen een belangrijk onderdeel van het immuunsysteem dat het lichaam tegen ziektes beschermt. Witte bloedcellen spelen ook een rol bij sommige allergische reacties, zoals een type I-allergie. Ze hebben gemiddeld een langere levensduur dan rode bloedcellen.

Soorten[bewerken]

Witte bloedcellen zijn onder te verdelen in twee hoofdgroepen: een groep mét, en een groep zonder granule in het cytoplasma van de cel:

  • granulocyten: witte bloedcellen met granulen, die verder worden onderverdeeld in basofiele granulocyten, neutrofiele granulocyten en eosinofiele granulocyten.
  • agranulocyten: witte bloedcellen zonder granulen, die verder worden onderverdeeld in lymfocyten, monocyten en macrofagen.

De verschillende soorten witte bloedcellen hebben elk hun specifieke functie, zoals respectievelijk celvraat (fagocytose), het lozen van pakketjes met actieve stoffen (degranulatie) of het presenteren van antigenen aan andere cellen, die op hun beurt cellen aanzetten tot het produceren van antilichamen.

soort afbeelding diagram percentage diameter (μm) beschrijving
Neutrofielen PBNeutrophil.jpg Seg-hemo.JPG 50-70% 12-15 Neutrofiele granulocyten zijn verantwoordelijk voor de eerste afweer tegen bacteriële infectie en andere ontstekingsreacties. Zowel de activiteit van neutrofiele granulocyten als hun afsterven veroorzaken pusvorming.
Eosinofielen PBEosinophil.jpg Eos-hemo.JPG 2-5% 13-17 Eosinofiele granulocyten bestrijden parasitaire infecties, een toename van het aantal eosinofielen in het bloed is dan ook een indicatie van een infectie met een parasiet of van een IgE gemedieerde immuunreactie.
Basofielen PBBasophil.jpg Baso-hemo.JPG <1% 10-15 Basofielen zijn de hoofdverantwoordelijken voor allergische- en antigeenrespons doordat ze histaminen vrijmaken die ontsteking veroorzaken.
Lymfocyten Lymphocyte2.jpg リンパ球.gif 20-40% 6-15 Lymfocyten zijn onder andere de T-lymfocyten (waaronder T-helpercellen en de cytotoxische T-cellen, de B-lymfocyten, de naturalkillercellen en de plasmacellen (die in feite geactiveerde B-lymfocyten zijn)). Ze spelen een rol bij de specifieke immuunrespons.
Monocyten Monocyte 40x.JPG Mono-hemo.JPG 3-6% 12-20 Monocyten hebben een soortgelijke stofzuigerfunctie (fagocytose) als neutrofielen maar leven veel langer, waardoor ze een geheugenfunctie kunnen vervullen: ze presenteren pathogenen aan de T-cellen opdat deze opnieuw herkend en vernietigd kunnen worden. Ook in de reactie op antilichamen spelen monocyten een rol.
Macrofagen Macrophage.jpg Macrophage.png (zie boven) (zie boven) Monocyten worden ook wel macrofagen genoemd als ze zich vanuit het bloed naar andere weefsels hebben verplaatst.
Dendritische cel Dendritic cell.JPG Dendritic cell.png (zie boven) (zie boven) Is afgeleid van de monocyten. Functioneert vooral als antigen presenterende cel.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]