World Darts Trophy 2002

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Bavaria World Darts Trophy 2002 was de 1e editie van het internationale dartstoernooi World Darts Trophy, georganiseerd door de BDO, en werd gehouden van 7 september 2002 tot en met 15 september 2002 in de Vechtsebanen te Utrecht.

Prijzengeld[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg €164.000 (plus €?) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar €45.000
Runner-up €22.500
Halvefinalist €11.250
Kwartfinalist €6.000
3e ronde €3.000
2e ronde €1.500
1e round €1.000
9-darter Een auto ter waarde van €?

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg €2.000:

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg €33.500 (plus €?) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar €15.000
Runner-up €7.500
Halvefinalist €2.500
Kwartfinalist €1.250
9-darter Een auto ter waarde van €?

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg €1.000:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Voorronde (best of 3 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Brian Derbyshire Vlag van Engeland 0 - 2 Vlag van Nederland Frans Harmsen
Jean Paul van Acker Vlag van Nederland 2 - 1 Vlag van Oostenrijk Mensur Suljovic
Andy Jenkins Vlag van Engeland 1 - 2 Vlag van Wales Ritchie Davies
Stefan Nagy Vlag van Zweden 2 - 1 Vlag van Engeland Ronnie Baxter
Steve Beaton Vlag van Engeland 1 - 2 Vlag van Nederland Jan van der Rassel
Erik Clarys Vlag van België 2 - 0 Vlag van Engeland Kevin Painter
Matt Clark Vlag van Engeland 2 - 0 Vlag van Engeland Alan Warriner-Little
Chris Mason Vlag van Engeland 1 - 2 Vlag van België John Snijers

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Shaun Greatbatch Vlag van Engeland 0 - 3 Vlag van Engeland Tony O'Shea
(1) John Walton Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Engeland Colin Monk
Mike Veitch Vlag van Schotland 3 - 2 Vlag van Wales Ritchie Davies
(8) Bob Taylor Vlag van Schotland 3 - 1 Vlag van Nederland Frans Harmsen
Matt Clark Vlag van Engeland 0 - 3 Vlag van Engeland Wayne Jones
(5) Marko Pusa Vlag van Finland 2 - 3 Vlag van Nederland Co Stompé
Brian Sørensen Vlag van Denemarken 3 - 0 Vlag van Nederland Vincent van der Voort
(4) Raymond van Barneveld Vlag van Nederland 3 - 0 Vlag van Nederland Jean Paul van Acker
Stefan Nagy Vlag van Zweden 0 - 3 Vlag van Engeland Steve Coote
(2) Martin Adams Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Engeland Bobby George
Ted Hankey Vlag van Engeland 3 - 2 Vlag van Engeland Wayne Mardle
Andy Fordham Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Nederland Jan van der Rassel
Tony Eccles Vlag van Engeland 3 - 0 Vlag van Engeland Andy Smith
(6) Jarkko Komula Vlag van Finland 1 - 3 Vlag van Schotland Peter Johnstone
Tony David Vlag van Australië 3 - 0 Vlag van België Erik Clarys
(3) Mervyn King Vlag van Engeland 3 - 2 Vlag van België John Snijers

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Tony O'Shea Vlag van Engeland 3 - 2 Vlag van Engeland John Walton (1)
Mike Veitch Vlag van Schotland 1 - 3 Vlag van Schotland Bob Taylor (8)
Wayne Jones Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Nederland Co Stompé
Brian Sørensen Vlag van Denemarken 2 - 3 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (4)
Steve Coote Vlag van Engeland 3 - 2 Vlag van Engeland Martin Adams (2)
Ted Hankey Vlag van Engeland 1 - 3 Vlag van Engeland Andy Fordham
Tony Eccles Vlag van Engeland 2 - 3 Vlag van Schotland Peter Johnstone
Tony David Vlag van Australië 3 - 0 Vlag van Engeland Mervyn King (3)

Kwartfinale (best of 9 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Tony O'Shea Vlag van Engeland 5 - 0 Vlag van Schotland Bob Taylor (8)
Wayne Jones Vlag van Engeland 0 - 5 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (4)
Steve Coote Vlag van Engeland 1 - 5 Vlag van Engeland Andy Fordham
Peter Johnstone Vlag van Schotland 2 - 5 Vlag van Australië Tony David

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Tony O'Shea Vlag van Engeland 5 - 4 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (4)
Andy Fordham Vlag van Engeland 4 - 5 Vlag van Australië Tony David

Finale (best of 11 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Tony O'Shea Vlag van Engeland 0 - 6 Vlag van Australië Tony David

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Kwartfinale (best of 3 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

(1) Trina Gulliver Vlag van Engeland 1 - 2 Vlag van Schotland Anne Kirk
Crissy Howat Vlag van Engeland 2 - 0 Vlag van België Vicky Pruim
(2) Francis Hoenselaar Vlag van Nederland 2 - 0 Vlag van Zweden Carina Ekberg
Mieke de Boer Vlag van Nederland 2 - 1 Vlag van Nederland Karin Krappen

Halve finale (best of 3 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Anne Kirk Vlag van Schotland 1 - 2 Vlag van Engeland Crissy Howat
(2) Francis Hoenselaar Vlag van Nederland 0 - 2 Vlag van Nederland Mieke de Boer

Finale (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Crissy Howat Vlag van Engeland 1 - 3 Vlag van Nederland Mieke de Boer