World Darts Trophy 2004

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

De Bavaria World Darts Trophy 2004 was de 3e editie van het internationale dartstoernooi World Darts Trophy, georganiseerd door de BDO, en werd gehouden van 4 september 2004 tot en met 12 september 2004 in de Vechtsebanen te Utrecht.

Prijzengeld[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg €172.000 (plus €?) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar €45.000
Runner-up €22.500
Halvefinalist €11.250
Kwartfinalist €6.000
2e ronde €3.000
1e ronde €2.000
9-darter Een auto ter waarde van €?

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg €2.000:

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg €35.500 (plus €?) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar €15.000
Runner-up €7.500
Halvefinalist €2.500
Kwartfinalist €1.750
9-darter Een auto ter waarde van €?

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg €1.000:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen[bewerken | brontekst bewerken]

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Markus Korhonen Vlag van Zweden 3 - 2 Vlag van Nederland André Brantjes
(1) Raymond van Barneveld Vlag van Nederland 3 - 1 Vlag van Nieuw-Zeeland Peter Hunt
Davy Richardson Vlag van Engeland 2 - 3 Vlag van Engeland Tony Eccles
(8) Darryl Fitton Vlag van Engeland 3 - 0 Vlag van Nederland Albertino Essers
Robert Wagner Vlag van Noorwegen 3 - 2 Vlag van Finland Marko Kantele
(5) Tony David Vlag van Australië 3 - 0 Vlag van Engeland Stephen Bunting
Dick van Dijk Vlag van Nederland 0 - 3 Vlag van Engeland Gary Robson
(4) Ted Hankey Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Engeland John Walton
Martin Atkins Vlag van Engeland 0 - 3 Vlag van Engeland Shaun Greatbatch
(2) Mervyn King Vlag van Engeland 3 - 0 Vlag van Engeland Dave Routledge
Jarkko Komula Vlag van Finland 2 - 3 Vlag van Nederland Vincent van der Voort
(7) Tony O'Shea Vlag van Engeland 3 - 0 Vlag van Australië Steve Duke sr.
Co Stompé Vlag van Nederland 3 - 0 Vlag van Nederland Rick Hofstra
(6) Gary Anderson Vlag van Schotland 1 - 3 Vlag van Engeland Martin Adams
Tomas Seyler Vlag van Duitsland 3 - 0 Vlag van Schotland Bob Taylor
(3) Tony West Vlag van Engeland 3 - 0 Vlag van Schotland Mike Veitch

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Markus Korhonen Vlag van Zweden 0 - 3 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (1)
Tony Eccles Vlag van Engeland 3 - 1 Vlag van Engeland Darryl Fitton (8)
Robert Wagner Vlag van Noorwegen 2 - 3 Vlag van Australië Tony David (5)
Gary Robson Vlag van Engeland 2 - 3 Vlag van Engeland Ted Hankey (4)
Shaun Greatbatch Vlag van Engeland 0 - 3 Vlag van Engeland Mervyn King (2)
Vincent van der Voort Vlag van Nederland 0 - 3 Vlag van Engeland Tony O'Shea (7)
Co Stompé Vlag van Nederland 1 - 3 Vlag van Engeland Martin Adams
Tomas Seyler Vlag van Duitsland 3 - 2 Vlag van Engeland Tony West (3)

Kwartfinale (best of 9 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

(1) Raymond van Barneveld Vlag van Nederland 5 - 0 Vlag van Engeland Tony Eccles
(5) Tony David Vlag van Australië 5 - 4 Vlag van Engeland Ted Hankey (4)
(2) Mervyn King Vlag van Engeland 5 - 0 Vlag van Engeland Tony O'Shea (7)
Martin Adams Vlag van Engeland 5 - 2 Vlag van Duitsland Tomas Seyler

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

(1) Raymond van Barneveld Vlag van Nederland 5 - 3 Vlag van Australië Tony David (5)
(2) Mervyn King Vlag van Engeland 4 - 5 Vlag van Engeland Martin Adams

Finale (best of 11 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

(1) Raymond van Barneveld Vlag van Nederland 6 - 4 Vlag van Engeland Martin Adams

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Kwartfinale (best of 3 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

(1) Trina Gulliver Vlag van Engeland 0 - 2 Vlag van Rusland Anastasia Dobromyslova
Karin Krappen Vlag van Nederland 0 - 2 Vlag van Nederland Mieke de Boer
(2) Francis Hoenselaar Vlag van Nederland 2 - 1 Vlag van Wales Jan Robbins
Crissy Manley Vlag van Engeland 2 - 0 Vlag van Zweden Carina Ekberg

Halve finale (best of 3 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Anastasia Dobromyslova Vlag van Rusland 2 - 0 Vlag van Nederland Mieke de Boer
(2) Francis Hoenselaar Vlag van Nederland 2 - 0 Vlag van Engeland Crissy Manley

Finale (best of 5 sets)[bewerken | brontekst bewerken]

Anastasia Dobromyslova Vlag van Rusland 1 - 3 Vlag van Nederland Francis Hoenselaar (2)