World Professional Darts Championship 1991

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Embassy World Professional Darts Championship 1991 was de 14e editie van het internationale dartstoernooi World Professional Darts Championship georganiseerd door de BDO en werd gehouden van 4 januari 1991 tot en met 12 januari 1991 in het Engelse Frimley Green.

Prijzengeld[bewerken]

Het totale prijzengeld bedroeg £110.500,- (plus £52.000 voor een 9-darter (niet gewonnen)) en was als volgt verdeeld:

Plaats Prijzengeld
Winnaar £26.000
Runner-up £13.000
Halve finalist £6.500
Kwartfinalist £3.250
2e ronde £2.400
1e ronde £1.500
Niet-gekwalificeerden £325

Degene met de hoogste check-out (uitgooi) kreeg £1.000:

  • onbekend

Alle wedstrijden[bewerken]

Eerste ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Tony Payne Vlag van Verenigde Staten USA - Chris Johns Vlag van Wales Wales 3 - 1
Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Martin Phillips Vlag van Wales Wales 3 - 1
Bob Sinnaeve Vlag van Canada Canada - Eric Burden Vlag van Wales Wales 3 - 2
Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland - Magnus Caris Vlag van Zweden Zweden 3 - 0
Russell Stewart Vlag van Australië Australië - Knud Nilsen Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 - 0
Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Sean Palfrey Vlag van Wales Wales 3 - 2
Keith Sullivan Vlag van Australië Australië - Raymond van Barneveld Vlag van Nederland Nederland 3 - 0
Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland - Paul Lim Vlag van Verenigde Staten USA 3 - 0
Kevin Kenny Vlag van Engeland Engeland - Albert Anstey Vlag van Canada Canada 3 - 2
Peter Evison Vlag van Engeland Engeland - John Lowe Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Bruno Raes Vlag van België België 3 - 1
Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland - Richie Gardner Vlag van Engeland Engeland 3 - 2
Cliff Lazarenko Vlag van Engeland Engeland - Ronnie Sharp Vlag van Schotland Schotland 3 - 0
Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland - Per Skau Vlag van Denemarken Denemarken 3 - 1
Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland - Bob Taylor Vlag van Schotland Schotland 3 - 2
Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland - Kexi Heinaharjo Vlag van Finland Finland 3 - 0

Tweede ronde (best of 5 sets)[bewerken]

Tony Payne Vlag van Verenigde Staten USA - Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Bob Sinnaeve Vlag van Canada Canada - Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland 0 - 3
Russell Stewart Vlag van Australië Australië - Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland 2 - 3
Keith Sullivan Vlag van Australië Australië - Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland 1 - 3
Kevin Kenny Vlag van Engeland Engeland - Peter Evison Vlag van Engeland Engeland 3 - 1
Ronnie Baxter Vlag van Engeland Engeland - Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland 1 - 3
Cliff Lazarenko Vlag van Engeland Engeland - Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland 1 - 3
Mike Gregory Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 0 - 3

Kwartfinale (best of 7 sets)[bewerken]

Phil Taylor Vlag van Engeland Engeland - Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland 3 - 4
Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland - Alan Warriner Vlag van Engeland Engeland 4 - 3
Kevin Kenny Vlag van Engeland Engeland - Jocky Wilson Vlag van Schotland Schotland 4 - 3
Dave Whitcombe Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 3 - 4

Halve finale (best of 9 sets)[bewerken]

Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland - Bob Anderson Vlag van Engeland Engeland 5 - 2
Kevin Kenny Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 2 - 5

Finale (best of 11 sets)[bewerken]

Dennis Priestley Vlag van Engeland Engeland - Eric Bristow Vlag van Engeland Engeland 6 - 0