Wouter Achterberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Wouter Achterberg (Kerkwijk, 1941 - 16 juni 2002) was een Nederlandse hoogleraar in de humanistische wijsbegeerte.

Achterberg was als universitair hoofddocent werkzaam aan de Universiteit van Amsterdam bij de vakgroep Praktische Wijsbegeerte. Hij hield zich vooral bezig met milieufilosofie, politieke filosofie en ethiek. Hij promoveerde in 1986 aan de Universiteit van Amsterdam op een proefschrift over de ecologische ethiek. Ook was hij vanaf 1991 verbonden aan de Landbouwuniversiteit Wageningen als bijzonder hoogleraar in de humanistische wijsbegeerte, in het bijzonder met betrekking tot de relatie tussen mens en natuur.

In april 2013 is voor het eerst de Wouter Achterberg-scriptieprijs uitgereikt. De Wouter Achterberg-scriptieprijs is een prijs voor de beste scriptie op het gebied van de milieu-ethiek, uit Nederland of Vlaanderen.

Bibliografie[bewerken]

  • Oefeningen in duurzaamheid: perspectieven naar 2040, uitg. Van Arkel, Utrecht, 1995, ISBN 90-6224-361-4 (samen met anderen)
  • Samenleving, natuur en duurzaamheid, uitg. Van Gorcum, Assen, 1994, ISBN 90-232-2865-0
  • Rimpels in het water, uitg. Acco, Amersfoort, 1994, ISBN 90-334-3064-9
  • Humanisme zonder arrogantie, uitg. Landbouwuniversiteit, Wageningen, 1992 (inaugurele rede)
  • Het maakbare dier, uitg. NOTA, Den Haag, ISBN 90-12-06774-X (samen met anderen)
  • Natuur: uitbuiting of respect?, uitg. Kok Agora, Kampen, 1989, ISBN 90-242-7651-9
  • Milieufilosofie tussen theorie en praktijk, uitg. Van Arkel, Utrecht, 1986, ISBN 90-6224-118-2 (met Wim Zweers)
  • Partners in de natuur, uitg. Van Arkel, Utrecht, 1986, ISBN 90-6224-119-0 (proefschrift)
  • Milieucrisis en filosofie, uitg. Ekologische Uitgeverij, Amsterdam, 1984, ISBN 90-6224-117-4 (met Wim Zweers)