Xiaohe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Xiaohe
Xiaohe
Xiaohe
Situering
Coördinaten 40° 20′ NB, 88° 40′ OL
Foto's
Opgegraven masker uit 2000-1000 v.C.
Opgegraven masker uit 2000-1000 v.C.
Portaal  Portaalicoon   Archeologie

Het Xiaohe- (Kleine rivier-) tombecomplex refereert aan een uit de bronstijd stammende begraafplaats, gelegen bij Lob Nuur in de autonome regio Sinkiang in West-China.

Het is een langwerpige zandduin, waarin meer dan 30 goedbewaarde mummies, begraven in luchtdichte zakken, zijn opgegraven. Het gehele tombecomplex bestaat uit 330 graven, waarvan ongeveer 160 stuks zijn leeggeroofd.[1]

In 1910 ontdekte een lokale jager het gebied voor het eerst. Deze jager toonde het gebied in 1934 aan ontdekkingsreiziger Folke Bergman, die de archeologische vondst registreerde.

De opgravingen begonnen in 2002, in werking gesteld door het landelijke cultuurinstutuut Xinjiang Cultural Relics and Archaeology Institute. Vanaf dat jaar zijn er 167 tombes opgegraven. De opgraving leidde tot de blootstelling van honderden kleinere tombes, gebouwd in lagen. In 2006 werd een luchtdichte doodskist opgegraven, die een opmerkelijk intacte mummie van een lachende jonge vrouw bevatte.[2]

Genetische analyse[bewerken]

De verspreiding van Haplogroep C in Eurazië. De rode stip is de begraafplaats van Xiaohe

Mitochondriaal DNA-analyse, waarbij de moederlijke afstammingslijn blijkt, toonde zowel de Oost-Eurazische Haplogroep C als de West-Eurazische Haplogroep H en Haplogroep K. Haplogroep C, welke de dominante haplogroep in de resten is, suggereert dat de oostelijke component in de Xiaohe-mensen afkomstig is uit Siberië, in het bijzonder de zuidelijke of oostelijke Siberische populaties. Haplogroepen H en K komen vaak voor in West-Europa, wat voor het westelijke component van de moederlijke lijn van de Xiaohe-mensen nauwe relaties met West-Europeanen suggereert.

De Y-chromosoom-analyse, welke de vaderlijke lijn openbaart, toonde uitsluitend de West-Euraziatische haplogroep R1a1a in de mannelijke individuen.[3]

Zie ook[bewerken]