Zaadverspreiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De zaden van paardenbloemen verspreiden zich door middel van de vector wind

Zaadverspreiding is het transport van zaden vanuit een ouderplant over een groot gebied, met de kans dat het zaad een nieuwe standplaats bereikt waar het kan ontkiemen. Planten zijn sessiele wezens, en hebben verschillende strategieën ontwikkeld om nakomelingen ertoe te brengen weg te groeien van de ouderplant. Zaadverspreiding is vaak afhankelijk van abiotische of biotische factoren, zoals wind of vogels.

De patronen waarmee zaden zich verspreiden is voor een belangrijk deel afhankelijk van het verspreidingsmechanisme. Dit mechanisme bepaalt de demografische en genetische structuur van plantenpopulaties, evenals voor migratiepatronen en interacties tussen soorten. Er zijn vijf hoofdmechanismen voor zaadverspreiding te onderscheiden: zwaartekracht, wind, ballistisch, water en door dieren. Sommige planten zijn serotineus en verspreiden hun zaden alleen als reactie op een omgevingsstimulus.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]