Zeb-un-Nissa
| Zeb-un-Nissa | ||
|---|---|---|
.jpg) |
Zeb-un-Nissa (زیب النساء : زیب النساء) [1] (15 februari 1638 – 26 mei 1702) [2] was een Mughal- prinses en het oudste kind van keizer Aurangzeb en zijn voornaamste echtgenote, Dilras Banu Begum. Ze was ook een dichteres, die schreef onder het pseudoniem "Makhfi" ( مخفی, "Verborgen, Vermomd, Verborgen").
Prinses Zeb-un-Nissa werd de laatste twintig jaar van haar leven door haar vader gevangengehouden in het Salimgarh Fort in Delhi. Ze staat bekend als dichteres en haar werken werden na haar dood verzameld in Diwan-i-Makhfi (Perzisch: ديوانِ مخفى), wat betekent "De volledige (poëtische) werken van Makhfi".[3]
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Ook geromaniseerd als Zebunnisa, Zebunniso, Zebunnissa, Zebunisa, Zeb al-Nissa. زیب Zēb betekent "mooi" of "ornament" in het Arabisch en نساء Nissa betekend "vrouw", Zebunnisa betekent "mooiste van alle vrouwen"
- ↑ Sir Jadunath Sarkar (1979). A short history of Aurangzib, 1618–1707. Orient Longman, p. 14.Sir Jadunath Sarkar (1979). A short history of Aurangzib, 1618–1707. Orient Longman. p. 14.
- ↑ Lal & Westbrook 1913, p. 20.