Zeelandië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Topografie van Zeelandië met links in het midden Australië en bovenaan in het midden Fiji en Vanuatu.

Zeelandië (ook wel bekend als Zeelandia, Zealandia of Tasmantis) is een continent dat voor het grootste deel zonk nadat het van Australië was afgebroken, 60 tot 85 miljoen jaar geleden. Tussen 85 tot 130 miljoen jaar geleden scheidde het continent dat toen Nieuw-Zeeland en Australië omvatte van Antarctica af.[1] Ongeveer 23 miljoen jaar geleden zonk het continent voor het grootste deel,[2][3] waardoor nu nog steeds 93% van het continent is bedekt door de Grote Oceaan.

Het continent van Zeelandië heeft een oppervlakte van 3.500.000 km², wat groter is dan Groenland of India en bijna half zo groot als Australië. Het continent is opvallend smal en loopt vanaf Nieuw-Caledonië in het noorden naar de Nieuw-Zeelandse sub-antarctische eilanden in het zuiden. Het grootste gebied dat boven zeeniveau ligt is Nieuw-Zeeland, gevolgd door Nieuw-Caledonië. Ten zuidoosten van het Nieuw-Zeelandse Zuidereiland ligt Bollons Seamount, een onderzeese berg van bijna 35.000 km² die zich door riftvorming van Zeelandië afgescheiden heeft.