Zeelepelachtigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zeelepelachtigen
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Cambrium - Devoon
Corthurnnocystis
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia
Onderrijk:Eumetazoa (Orgaandieren)
Superstam:Deuterostomia
Stam:Echinodermata (Stekelhuidigen)
Onderstam
Homalozoa
Klassen
Fossiele zeelepelachtige (Cothurnocystis elizae) uit het Floien (Vroeg-Ordovicium).
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Zeelepelachtigen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Zeelepelachtigen (Homalozoa) zijn een onderstam van uitgestorven stekelhuidigen. De dieren leefden in zee, van het Cambrium tot en met het Devoon (ca. 540-360 miljoen jaar geleden).

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

Zeelepelachtigen hadden een afgeplat lichaam met één arm en/of een steel. Geleerden denken dat de arm en/of steel werd gebruikt bij het eten. Hoewel de huidige stekelhuidige radiaire symmetrie vertonen, waren de zeelepels asymmetrisch.

Leefwijze[bewerken | brontekst bewerken]

Over hun levenswijze is weinig bekend. Er gaan stemmen op dat de zeelepelachtigen verwant zou kunnen zijn aan de kraagdragers (Hemichordata).

Taxonomie[bewerken | brontekst bewerken]

Er zijn zo'n 60 geslachten in 12 families beschreven. Hieronder worden enkele klassen besproken. Deze zijn uiteraard voortgekomen uit fossiele vondsten.

  • De gewone zeelepels (klasse Homoiostelea) hadden een afgeplat, asymmetrisch lichaam met één arm en een steel.
  • De armloze zeelepels (klasse Homostelea) leefden minder lang, ongeveer 540-500 miljoen jaar geleden. In tegenstelling tot de gewonde zeelepels hadden zij geen arm, maar alleen een steel.
  • De steelloze zeelepels (klasse Stylophora) hadden geen steel. Ze hadden wel één goed ontwikkelde arm.