Zeelepelachtigen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zeelepelachtigen
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Cambrium - Devoon
Corthurnnocystis
Corthurnnocystis
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia
Onderrijk: Eumetazoa (Orgaandieren)
Superstam: Deuterostomia (Nieuwmondigen)
Stam: Echinodermata (Stekelhuidigen)
Onderstam
Homalozoa
Klassen
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Zeelepelachtigen of Homalozoa zijn een onderstam van uitgestorven stekelhuidigen. De dieren leefden in zee, van het Cambrium tot en met het Devoon (ca. 540-360 miljoen jaar geleden).

Kenmerken[bewerken]

Zeelepelachtigen hadden een afgeplat lichaam met één arm en/of een steel. Geleerden denken dat de arm en/of steel werd gebruikt bij het eten. Hoewel de huidige stekelhuidige radiaire symmetrie vertonen, waren de zeelepels asymmetrisch.

Leefwijze[bewerken]

De zeelepelachtige worden nog niet zo lang bestudeerd. Over hun levenswijze is weinig bekend. Er gaan stemmen op dat de zeelepelachtigen verwant zou kunnen zijn aan de Hemichordaten.

Taxonomie[bewerken]

Er zijn zo'n 60 geslachten in 12 families beschreven. Hieronder worden enkele klassen besproken. Deze zijn uiteraard voortgekomen uit fossiele vondsten.

  • De gewone zeelepels (klasse Homoiostelea) hadden een afgeplat, asymmetrisch lichaam met één arm en een steel.
  • De armloze zeelepels (klasse Homostelea) leefden minder lang, ongeveer 540-500 miljoen jaar geleden. In tegenstelling tot de gewonde zeelepels hadden zij geen arm, maar alleen een steel.
  • De steelloze zeelepels (klasse Stylophora) hadden geen steel. Ze hadden wel één goed ontwikkelde arm.