Zelfvervuller

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een zelfvervuller is een woord dat zelf de eigenschap bezit die het benoemt. Zelfvervullers zijn de meest voorkomende verschijningsvorm van autologie.

Alle woorden benoemen iets. Bijvoorbeeld: tafel benoemt een plat voorwerp met poten eronder en rood benoemt een bepaalde opvallende kleur. Een zelfvervuller benoemt niet alleen iets anders, maar ook zichzelf.

Categorieën[bewerken]

Er zijn verschillende categorieën zelfvervullers denkbaar. Enkele daarvan zijn:

  • Taalkundig
  • Uiterlijk
    • Letterbeeld, voorbeeld: S-bocht
    • Woordbeeld, voorbeeld: ge-vie-ren-deeld
    • Opbouw, voorbeeld: elfletterig
  • Wiskundig, voorbeeld: twee vijf zesdeeen derde = twee en een half (in cijfers: 2 5/6 – 1/3 = 2 1/2). Geef elke letter een waarde (a = 1, b = 2, c = 3 enz.), tel alle waardes per formuleonderdeel op en de formule klopt!

Meer voorbeelden[bewerken]

  • Draaiaard (palindroom, benoemt woorden die omgedraaid hetzelfde geschreven worden) is zelf ook een draaiaard, want als je het omdraait, staat er weer hetzelfde. Ook reeks-keer voldoet.
  • ragnaam (anagram), een woord dat kan ontstaan als de letters dooreen geragd worden.
  • Isogram (is zelf een isogram), elke letter komt maar één keer voor.
  • Oploop (oploper, woord waarvan de letters in oplopend aantal voorkomen) is zelf ook een oploop, want de aantallen letters ervan zijn: 1x l, 2x p en 3x o.
  • HOOFDLETTERS bestaat uit hoofdletters.
  • vijf-let-ter-gre-pig bestaat uit vijf lettergrepen.
  • Zeventienletterig is zelf zeventienletterig.
  • Vet is zelf vetgedrukt.
  • Afko en Afk. zijn afkortingen van afkorting.
  • Woord is zelf ook een woord.
  • Verkleinwoordje is zelf een verkleinwoord.
  • H O N D E R D Z E V E N – Z E V E N = H O N D E R D is in letterwaarde:
(8+15+14+4+5+18+4+26+5+22+5+14) – (26+5+22+5+14) = (8+15+14+4+5+18+4), ofwel: 140 – 72 = 68 (wiskundig vervullen deze woorden dus zelf de aftreksom die ze benoemen)
  • oxymoron is zelf een oxymoron. Een oxymoron is een stijlfiguur waarbij twee woorden die elkaar in hun letterlijke betekenis tegenspreken, desondanks worden gecombineerd tot één begrip. Het is een van oorsprong oud-grieks woord dat letterlijk slim-dom betekent.
  • het woord archaïsch is zelf ook een (enigszins) archaïsch woord.
  • autologisch beschrijft onder andere zichzelf.
  • Nederlands, is zelf een Nederlands woord. Hetzelfde geldt voor English in het Engels. Het woord Duits is daarentegen geen Duits woord, en dus geen zelfvervuller; het Duitse woord voor Duits is Deutsch, en dit laatste woord is weer wel een zelfvervuller.
  • de woorden woord en naamwoord verwijzen naar de lexicale categorieën waar ze in de ontleding zelf bij horen (die van de zelfstandige naamwoorden).
  • antoniem beschrijft zichzelf in verhouding tot synoniem.
  • neologisme verwees naar zichzelf op het moment dat het werd bedacht.

Bron[bewerken]

Het verschijnsel werd beschreven in het tijdschrift Onze Taal, in het nummer van mei 2005.

Zie ook[bewerken]

Paradox van Grelling