Zinknitraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zinknitraat
Structuurformule en molecuulmodel
zinknitraat hexahydraat poeder
zinknitraat hexahydraat poeder
Algemeen
IUPAC-naam Zinknitraat
Molmassa 297,49 g/mol
CAS-nummer 10196-18-6
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Oxiderend Schadelijk
[1]Gevaar
H-zinnen H272 - H302 - H315 - H319 - H335[1]
P-zinnen P220 - P261 - P305+P351+P338[1]
EG-Index-nummer 231-943-8
Fysische eigenschappen
Dichtheid 2,065 g/cm³
Smeltpunt (hexahydraat) 36 °C
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zinknitraat [Zn(NO3)2] is het zout van zink en salpeterzuur. Het vindt toepassing als bleekmiddel en als beitsmiddel en ook als grondstof voor bereiding van andere zinkverbindingen. Een voorbeeld vormt de neerslag van zinkcarbonaat door inwerking van natriumcarbonaat

Zn(NO3)2 + Na2CO3 → ZnCO3 + 2 NaNO3.

Er bestaan van zinknitraat vormen met verschillende hoeveelheiden kristalwater. Het meest komt de vorm met zes moleculen water per molecule zinknitraat voor: hexahydraat, maar er zijn ook hydraten bekend met twee (dihydraat), vier (tetrahydraat) en negen (nonahydraat) moleculen water.

Bereiding[bewerken]

Zinknitraat-hexahydraat vormt zich bij inwerking van salpeterzuur op zink.

Watervrij zinknitraat ontstaat door inwerking van distikstoftetraoxide op zink.