Zoutbrug (scheikunde)

Een zoutbrug[1] is een combinatie van twee niet-covalente bindingen: waterstofbruggen en ionbindingen. Dit type binding komt relatief vaak voor in eiwitmoleculen, waarin een zoutbrug verschillende delen van de eiwitketen met elkaar verbindt tot een stabiele, gevouwen structuur. In eiwitten treedt een zoutbrug vaak op tussen de zijketens van een positief en negatief geladen aminozuurresidu (bijvoorbeeld tussen lysine en glutamaat). Zoutbruggen komen daarnaast voor in de supramoleculaire chemie.
De interactiesterkte meet ongeveer 1–5 kcal/mol in water, en is wat sterker in een apolaire omgeving. De afstandsgrens is geschat op 4 Å. Aminozuren die verder uit elkaar liggen dan dit, kunnen geen zoutbrug vormen.[2] In de aanwezigheid van water en zouten, zoals in fysiologische omstandigheden als het cytosol, kunnen zoutbruggen verzwakt worden omdat de watermoleculen de ladingen afschermen.
Zie ook
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (nl) Schuit, F. C. (2000). Medische biochemie. Bohn Stafleu Van Loghum, pp. 141-142. ISBN 90-313-3020-5.
- ↑ (en) Kumar S, Nussinov R (2002). Close-range electrostatic interactions in proteins. ChemBioChem 3 (7): 604–17. PMID 12324994.