Zviad Gamsachoerdia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zviad Gamsachoerdia
Zviad Gamsakhurdia, Tbilisi, 1988.jpg
Geboren 31 maart 1939
Tbilisi, Georgische SSR
Overleden 31 december 1993
Chibula, Georgië
Partner Manana
President van Georgië
Aangetreden 14 april 1991
Einde termijn 6 januari 1992
Opvolger Edoeard Sjevardnadze
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Zviad Gamsachoerdia (Georgisch: ზვიად კონსტანტინეს ძე გამსახურდია) (Tbilisi (Georgië), 31 maart 1939Chibula, Georgië, 31 december 1993) was een Georgisch dissident, schrijver en politicus.

Hij was de eerste democratisch verkozen president van Georgië. Op 26 mei 1991 won hij met 86,5% van de stemmen. Hij regeerde echter op autoritaire wijze en duldde geen oppositie. In december 1991 brak een opstand uit, waarin de oppositie hem uiteindelijk af wist te zetten door middel van een staatsgreep op 22 december 1991. In januari 1992 vluchtte hij naar het buitenland.

Na een korte presidentsloze periode waarin sommigen zelfs het presidentschap af wilden schaffen, viel Gamsachoerdia begin 1993 het westen van Georgië binnen met een legertje aanhangers, de zogeheten Zviadisten, dat niet opgewassen bleek tegen de georganiseerde strijdkrachten. Zo werd hij in maart opgevolgd door zijn rivaal Edoeard Sjevardnadze.

Hij stierf onder niet opgehelderde omstandigheden op oudejaarsavond 1993 in het dorpje Chibula in de regio Samegrelo van Georgië. Op 22 februari 2011 bleek dat hij vermoord was, na een onderzoek van de enquêtecommissie die de dood van Gamsachoerdia onderzocht. Het onderzoeksverslag noemt geen daders van de moord, maar commissievoorzitter Konstantine Gamsachoerdia, een zoon van de oud-president, wees echter met de beschuldigende vinger naar Gamsachoerdias opvolger Edoeard Sjevardnadze[1].

"Rusland, je hebt bijgedragen aan mijn einde, en je zult met gelijke munt worden terugbetaald voor je onrechtvaardigheid. Je bent net zo schuldig aan mijn dood als mijn landgenoten." Dat schreef Gamsachoerdia in een afscheidsbrief, vlak voor zijn dood. De verklaring werd in januari 1994 gepubliceerd door het persbureau Interfax, die verklaarde haar te hebben gekregen van een naaste medewerker van Gamsachoerdia.[2]

Op 4 maart 2007 werd zijn lichaam teruggevonden in de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny, vanwaar het op 28 maart werd overgevlogen naar Tbilisi om daar te worden herbegraven.

Op 3 september 2008, gedurende de oorlog in Zuid-Ossetië, werd zijn zoon Tsotne Gamsachoerdia gearresteerd toen hij aankwam op het vliegveld van Tbilisi wegens vermeende spionage voor Rusland.

Gamsachoerdia was de zoon van Konstantin Gamsachoerdia, een schrijver van populaire historische romans die, aldus NRC Handelsblad, bij hem de basis hebben gelegd voor zijn romantische, megalomane en fel-nationalistische denkbeelden.[3] In zijn jeugd bracht hij een tijd in een psychiatrische inrichting door. Hij studeerde taalkunde en werd in de jaren zeventig een gematigd-nationalistisch dissident. Hij was een van de oprichters van het Georgische Helsinki Comité voor Mensenrechten.

In Moskouse dissidenten-kringen werd Gamsachoerdia amper serieus genomen. Men noemde hem spottend "de bergadelaar". In 1977 werd hij tot twee jaar ballingschap veroordeeld door de KGB. Die milde straf had hij te danken aan het feit dat hij in de gevangenis door de knieën ging en een schuldbekentenis tekende. Dat plaatste hem voorgoed in de schaduw van zijn vriend en medestrijder voor de mensenrechten Merab Kostava, die jarenlang in strafkampen zat en voor de Georgische intellectuele oppositie een volksheld was. De schande van zijn schuldbekentenis is Gamsachoerdia waarschijnlijk nooit te boven gekomen en het contrast met Kostava's moed moet hem sindsdien een doorn in het oog zijn geweest. Pas toen Kostava in 1989 bij een auto-ongeluk omkwam, kon Gamsachoerdia uit zijn schaduw treden.